31. «Καί ἄλλη φορά ἦρθαν οἱ Ὅσιοι στό νοσοκομεῖο»

Τό 1980, παιδιά μου, πάλι ὑπέφερα ἀπό κάτι ἄλλες μεταβολές τοῦ σώματός μου σέ αὐτά τά σημεῖα, ἀλλά οἱ γιατροί ἀποφασίσανε ὅτι εἶναι κάτι σοβαρό, καρκίνος, μέ συγχωρεῖτε, σ’ ἕνα σημεῖο τοῦ σώματός μου χαμηλά. Μοῦ δώσανε περίπου πεντακόσια χάπια, ὀκτώ εἰδῶν φάρμακα νά πάρω, μήπως διαλύσουν αὐτά πού εἶχα.

Δέν μοῦ λέγανε τίποτα ὅμως. Μοῦ λέγανε προστατίτιδα καί ἔπαιρνα φάρμακα. Σέ αὐτά τά σημεῖα πού ἔκανα τίς ἐγχειρήσεις τό 1967 ἔκανα ἄλλες τέσσερις ἐγχειρήσεις, σύνολο ὀκτώ ἐγχειρήσεις. Εἶπαν οἱ γιατροί ὅτι ἡ βιοψία θά δείξει, μᾶλλον δέν εἶναι γιά ζωή.

Προσευχήθηκα στόν Ἅγιο Γιάννη καί στόν Ἅγιο Δαυΐδ.

Λέγω:

Ἅγιέ μου Γιάννη καί Ἅγιε Δαυΐδ, ὅπως μέ βοηθήσατε τό ’67, βοηθῆστε μέ καί τώρα. Ἅγιέ μου Δαυΐδ τριάντα χρόνια στό Μοναστήρι σου, μή μέ ἀφήσεις! Νά ζήσω λίγο ἀκόμα νά φτιάξω κάτι στό Μοναστήρι σου, νά ἐργαστῶ, Ἅγιέ μου Δαυΐδ. Ἄν θέλεις ἐσύ βοήθησέ με καί ἀπάλλαξέ με νά μήν πάω στό νοσοκομεῖο. Ἄν πάλι εἶναι τό θέλημά σου, γεννηθήτω τό θέλημά σου. Μέ πῆγαν πάλι στό νοσοκομεῖο καί μέ ἐγχειρήσανε. Βοήθησε πάλι ὁ θεῖος Δαυΐδ καί ὁ θεῖος Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος.

Ἤρθανε πάλι στό νοσοκομεῖο. Ὁ θεῖος Ἰωάννης μοῦ λέει:

Μή στεναχωρεῖσαι καί μή φοβᾶσαι, ἐδῶ ἤρθαμε πάλι νά σέ βοηθήσουμε.

Μέ βοηθήσανε οἱ Ἅγιοι καί ἔγινα καλά. Δέν παύουν τά βάσανα καί δόξα τῷ Θεῷ! Περνᾶμε αὐτές τίς ἡμέρες τῆς ζωῆς μας μέ ὑπομονή, μέ πίστη, μέ ἐλπίδα κοντά στό Θεό καί στόν Ἅγιό μου, ὅπως ἤθελε Ἐκεῖνος.

Εἶναι πολλά τά θαύματα τῶν Ἁγίων, παιδιά μου.