Μέ τό Πνεύμα τοῦ Θεοῦ γινόμαστε ἀνίκανοι πρὸς κάθε ἁμαρτία

Καταλάβατε, λοιπόν, πῶς οἱ κακές μας σκέψεις, ἡ κακή μας διάθεση ἐπηρεάζουν τούς ἄλλους; Γι' αὐτό πρέπει νά βρούμε καί τόν τρόπο νά καθαρίσομε τό βάθος τοῦ ἑαυτοῦ μας ἀπό κάθε κακία. Ὅταν ἡ ψυχή μας εἶναι ἁγιασμένη, ἀκτινοβολεῖ τό καλό. Στέλνομε τότε σιωπηλά τήν ἀγάπη μας χωρίς νά λέμε λόγια.

Βέβαια, αὐτό στήν ἀρχή εἶναι λίγο δύσκολο. Θυμηθεῖτε τόν Ἀπόστολο Παῦλο. Ἔτσι ἦταν ἡ ἀρχή καί γι' αὐτόν. Ἔλεγε μέ πόνο: «Οὐ γὰρ ὁ θέλω ποιῶ ἀγαθόν, ἀλλ' ὁ οὐ θέλω κακόν, τοῦτο πράσσω». Καί στή συνέχεια: «Βλέπω ἕτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσί μου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου καί αἰχμαλωτίζοντά με ἐν τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσί μου. Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος· τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου;». Ἦταν πολύ ἀδύνατος τότε καί δέν μποροῦσε νά κάνει τό καλό, ἐνῶ τό ἐπιθυμοῦσε καί τό ὀρεγότανε.

Αὐτά τά ἔλεγε στήν ἀρχή. Κι ὅταν, λοιπόν, ἔτσι σιγά σιγά δόθηκε στήν ἀγάπη καί στή λατρεία τοῦ Θεοῦ, βλέποντας τίς διαθέσεις του ὁ Θεός εἰσήλθεν εἰς αὐτόν καί ἐσκήνωσεν ἐν αὐτῷ ἡ θεία χάρις. Ἔτσι κατόρθωσε νά ζεῖ τόν Χριστό. Μπῆκε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μέσα του κι αὐτός πού ἔλεγε, «δέν μπορῶ νά κάνω τό καλό, ἐνῶ τό ἐπιθυμῶ», κατόρθωσε, μέ τήν χάρι τοῦ Θεοῦ, νά γίνει ἀνίκανος γιά τό κακό. Πρώτα ήταν άνικανος να κάνει τό καλό, μετά που ήλθε ό Χριστός μέσα του έγινε άνικανος να κάνει τό κακό. Καί φώναζε μάλιστα: «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζῇ δε εν εμοί Χριστός». Τό έλεγε, τό κήρυττε μέ καύχηση, ότι «έχω τόν Χριστό μέσα μου», ενώ πρωτύτερα έλεγε: «Ήθελα να κάνω τό καλό, αλλά δεν μπορούσα». Πού πήγε τό «ταλαίπωρος εγώ ό άνθρωπος...»; Πάει! Ή χάρις μέσα του έτελείωσε τό έργο της. Από ταλαίπωρος έγινε χαριτωμένος. Τόν επλήρωσε ή χάρις, αφού πριν ταπεινώθηκε.

Καταλάβατε; Όλοι μέ τό Πνεύμα του Θεού γινόμαστε άνικανοι προς κάθε αμαρτία. Καθιστάμεθα άνικανοι, διότι μέσα μας ζει ό Χριστός. Είμαστε πλέον ίκανοι μόνο γιά τό καλό. Έτσι θ' αποσπάσουμε τήν χάρι του Θεού, θα καταστούμε ένθεοι. Άμα δοθούμε κατά κει, άμα δοθούμε στήν αγάπη του Χριστού, τότε όλα θα μεταβληθούν, όλα θα μεταστοιχειωθούν, όλα θα μεταποιηθούν, όλα θα μετουσιωθούν. Ο θυμός, ή οργή, ή ζήλεια, ό φθόνος, ή αγανάκτηση, ή κατάκριση, ή αχαριστία, ή μελαγχολία, ή κατάθλιψη, όλα θα γίνουν αγάπη, χαρά, λαχτάρα, θείος έρως. Παράδεισος!