Στόν άνθρωπο πού έχει ύγιη ψυχή ἀποκαλύπτονται τὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ

Ο άνθρωπος πού είναι άξιος τοῦ Θεοῦ γίνεται έμπλεος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔχει τὴ θεία χάρι. Ὁ Θεός ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ τοῦ δίδει τὴ χαρά, τὴν εἰρήνη, τὴν πραότητα, τὴν ἀγάπη. Τοῦ δίδει ἄλλα γνωρίσματα, αὐτά πού λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματος ἐστὶν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια...». Ὁ Θεός δέν γνωρίζει παρελθόν, παρόν καὶ μέλλον. «Οὐκ ἔστι κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ, πάντα δὲ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ...». Ἔτσι καὶ στόν άνθρωπο πού έχει ὑγιὴ ψυχή ἀποκαλύπτονται τὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ καὶ γνωρίζονται οἱ βουλές Του, στό βαθμό πού ὁ Θεός τό ἐπιτρέπει.

Χρειάζονται ὅμως προϋποθέσεις, προκειμένου νὰ ἔλθει καὶ νὰ μείνει ἡ θεία χάρις μέσα στόν άνθρωπο. Μόνον αὐτός που έχει ταπείνωση λαμβάνει τά δώρα αυτά απ' τόν Θεό, τά αποδίδει στον Θεό και τά χρησιμοποιεί προς δόξαν Του. Ό καλός, ό ταπεινός, ό ευσέβης, ό αγαπών τόν Θεό, αυτός που έχει αρετή με τήν χάρι του Θεού δέν πλανάται. Αισθάνεται μέσα του ότι είναι πραγματικά ανάξιος κι ότι όλα αυτά του δίνονται, για να γίνει καλός, και γι' αυτό αγωνίζεται.

Αντίθετα, ή χάρις του Θεού δέν πηγαίνει στους εγωιστές, στους ανθρώπους που δέν έχουν συνείδηση τί τους γίνεται. Ό άνθρωπος που έχει εωσφορικό εγωισμό νομίζει ότι είναι έμπλεος θείας χάριτος, αλλά βρίσκεται σε πλάνη· είναι άνθρωπος του διαβόλου. Η πλάνη είναι μία ψυχολογική κατάσταση, μία εσφαλμένη κρίση· στην ουσία ή πλάνη έρχεται απ' τόν εγωισμό. Στόν άνθρωπο που βρίσκεται σε πλάνη δημιουργούνται ψευδαισθήσεις, πειρασμικές φαντασίες και βασανίζεται. Η πλάνη είναι πολύ δύσκολο να διορθωθεί. Διορθώνεται μόνο με τή θεία χάρι. Μπορεί να προσευχηθεί κάποιος άλλος και ό Θεός να ελεήσει τόν άνθρωπο που πλανάται. Αν προσπαθήσει κι αυτός, αν πάει σε «καθρέπτη», που είναι ό καλός πνευματικός, κι εξομολογηθεί ειλικρινά, ή χάρις του Θεού θα τόν θεραπεύσει.