Πῆγα στὴ Βάθεια Εὐβοίας, στὸ Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Νικολάου

Μετὰ ἀπὸ χρόνια κι ἐνῶ βρισκόμουν στὴν Εὐβοία, ἀναζητοῦσα ἕναν καινούργιο τόπο περισυλλογῆς, σὰν τὸ κατατρεγμένο πουλάκι ποὺ ποθοῦσε νὰ πάει στοὺς κόλπους τοῦ Θεοῦ μὲ τὴ νοερά προσευχή. Ἤμουν μόνος καὶ ἔρημος.

Πῆγα στὴ Βάθεια Εὐβοίας, στὸ Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Νικολάου, κι ἔμεινα δέκα ἡμέρες. Εἶχε κάτι κελλιά ἐρειπωμένα, γεμάτα ποντικούς μεγάλους. Ἀλλὰ τί συνέβη; Γιὰ δύο ἡμέρες ἔκανε μεγάλη θύελλα καὶ θαλασσοταραχή. Ἔβρεχε ἀδιάκοπα κι ἡ βροχή χτυποῦσε στὰ ντουβάρια, χτυποῦσε στὰ τζάμια, σὰν νὰ ἦταν χαλάζι. Ὁ ἄνεμος φυσούσε μὲ μανία πάνω στὸ μεγάλο πλάτανο. Ἄκουγα τὰ κλαδιά του νὰ χτυπᾶνε. Χαλασμὸς κόσμου μὲς στὴν τέλεια ἐρημιά. Ὅλα τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως ἐμούγκριζαν. Κι ἐγὼ μὲς στὸ ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγίου Νικολάου τὸ φτωχό, τὸ ἁγιογραφημένο, τὸ πολυαγιασμένο πρὶν χρόνια ἀπὸ ψυχοῦλες, ποὺ «ἔβλεπα» κι αἰσθανόμουν νὰ σκύβουνε μπροστά στοὺς ἁγίους καὶ νὰ ξεκλειδώνουν τὶς καρδιές τους.

Ἔμοιαζα μέσα καὶ στὴν ἐρημιά, στὸ ξεροβόρι, σὰν ἕνα πουλάκι τ' οὐρανοῦ κατατρεγμένο. Σκέψου, ἕνα πουλάκι μέσα σὲ μία τέτοια θύελλα τί θὰ ἔκανε; Δὲν θὰ ἔψαχνε νὰ βρεῖ μία φωλίτσα, μία σπηλιά νὰ τρυπώσει; Τὸ ἴδιο ἔκανα κι ἐγὼ μὲς στὸ θόρυβο καὶ τὴ θύελλα, κατατρομαγμένος ἀπ' τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως. Ἔτρεξα νὰ βρῶ καταφύγιο, ἔτρεξα νὰ κρυφθῶ στὴν ἀγκαλιά τοῦ ἐπουρανίου Πατέρα μου. Ἔνιωθα τὴ θαλπωρὴ τοῦ Χριστοῦ, τὴν ἕνωσή μου μὲ τὸν Θεό. Αἰσθάνθηκα μεγάλη χαρὰ κι ἀγαλλίαση κι ἀνακούφιση τρυπώνοντας μέσα στὸ θεῖον. Δὲν μ' ἔνοιαζε γιὰ τὴ φουρτούνα, τὴν καταιγίδα, ποὺ εἶναι αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Ἡ ψυχή μου ζητοῦσε κάτι πιὸ ὑψηλό, πιὸ τέλειο. Ἔνιωθα ἀσφαλῆς, παρηγορημένος κι ἀναπαυμένος. Πέρασα χρυσές ἡμέρες. Ἐκμεταλλεύθηκα μία μεγάλη κακοκαιρία.

Ἔτσι νὰ σκεπτόμαστε πάντα. Κι ἔτσι νὰ ζοῦμε τὴ δυσκολία καὶ τὴ δυστυχία. Ὅλα νὰ τὰ θεωροῦμε εὐκαιρίες γιὰ προσευχή, γιὰ πλησίασμα στὸν Θεό. Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστικό· πῶς ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ θὰ τὰ κάνει ὅλα προσευχή. Κι ὁ Ἀπόστολος Παῦλος αὐτὸ θὰ ἐννοεῖ, ὅταν λέγει, «χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου», γιὰ ὅλες τὶς θλίψεις ποὺ τοῦ συνέβησαν. Ἔτσι γίνεται ὁ ἁγιασμός. Νὰ μᾶς ἀξιώσει ὁ Θεός. Ἐγὼ πολὺ τὸ ζητάω στὴν προσευχή μου.

Στὴ Βάθεια, στὸν Ἅγιο Νικόλαο, ἔμεινα ἀρκετά — τρία ὁλόκληρα χρόνια. Ἔφυγα, πρὶν ξεσπάσει ὁ ἰταλικὸς πόλεμος.