*Είχα την επιθυμία μέσα μου να φτιάξω ένα μοναστήρι*

Όνειρό μου παλιό, όπως σάς έχω πει, ήταν να φτιάξω ένα μοναστήρι. Να είναι ένα πνευματικό εργαστήριο, όπου θ' αγιάζονται και θα καλλιεργούνται ψυχές και θα δοξάζουν αδιαλείπτως τ' όνομα του Θεού. Θα ήθελα να είναι τό κέντρο που θα καταφεύγουν πονεμένοι και ταλαιπωρημένοι άνθρωποι και θα βρίσκουν παρηγοριά κι ενίσχυση και θεραπεία.

Επί χρόνια, λοιπόν, όταν μέναμε στα Τουρκοβούνια με την αδελφή μου και την ανεψιά μου, είχαμε μηχανές και δουλεύαμε. Ναι, πλέκαμε φανέλες. Τα χρήματα τα μαζεύαμε γι' αυτό τό σκοπό. Κάναμε μεγάλη οικονομία στο φαγητό, στα ρούχα, σ' όλα. Έτσι τα πρώτα κτήματα τα πήραμε μ' αυτά τα χρήματα. Στη συνέχεια, δώσανε και δίνουν οι χριστιανοί, που έχουν εκτιμήσει αυτό τό έργο, χρήματα αλλά και προσωπική εργασία.

Από χρόνια, λοιπόν, έψαχνα να εύρω τόν κατάλληλο τόπο. Ποτέ δέν ήθελα να καταφεύγω σε μεσίτες για κτήματα. Πήγα σε διάφορα μέρη. Ήθελα να είναι υπήνεμο τό μέρος αλλά και με θέα. Προσευχόμουν, κατά τη συνήθειά μου, να με οδηγήσει ο Θεός. Ήθελα να με βεβαιώσει ή χάρις του Θεού γι' αυτό. Έλεγα συνεχώς την ευχή: «Κύριε Ίησου Χριστέ...». Τελικά ο Θεός έδειξε τη γνωστή τοποθεσία στο Μήλεισι, πάνω στο λόφο, να χτίσω το μοναστήρι. Ένας τσομπάνος με πληροφόρησε ότι ο τόπος αυτός ονομάζεται «Άγια-Σωτήρα». Μού άρεσε αυτή η τοποθεσία. Ρώτησα αν πουλιέται.

— Ναι, μου λέγει, είναι του Μπαλόκα απ' το Μήλεισι, που τα 'χει γραμμένα στις κόρες του, Ελένη και Σπυριδούλα. Σ' αυτές πρέπει να καταφύγεις.

Τότε πήγα κοντά στο κτήμα και προσευχήθηκα. Είχα την επιθυμία να μάθω αν είχε νερό. «Βλέπω» ότι είχε νερό και πολύ καλό μάλιστα. Αυτό πολύ με χαροποίησε. Αλλά το «είδα» πολύ βαθιά στη γη και σκέφθηκα: «Πώς να βγάλει κανείς αυτό το νερό;». «Είδα» και σ' άλλα σημεία νερό: ήταν το ίδιο νερό. Χαμηλότερα, σε απόσταση ενάμισι χιλιόμετρο απ' την κορυφή του λόφου, το νερό δεν ήταν τόσο βαθιά. Οπότε σκέφθηκα ν' αγοράσω κι εκεί ένα οικόπεδο, ν' ανοίξω ένα πηγάδι, για ν' ανεβάσω το νερό στο κτήμα που θα έχτιζα στο μοναστήρι. Εξασφάλισα, λοιπόν, το νερό με τη φώτιση του Θεού.

Μετά πρόσεξα αν εκεί μπορεί ν' ανοίξει δρόμος, να πάει ρεύμα, τηλέφωνο. Κοίταξα αν είναι μεσημβρινό, αν είναι υπήνεμο, αν δεν το χτυπάει ο βοριάς, αν έχει υγρασία. Ήθελα να δω τη διαδρομή του ήλιου, ώστε το χειμώνα να μην υπάρχουν ανήλιαγα δωμάτια. Επί μήνες πήγαινα και παρατηρούσα πώς ήταν την ανατολή του ήλιου, πώς το μεσημέρι, πώς τη δύση, ώστε να το χτίσω με τέτοιο τρόπο που να το βλέπει ο ήλιος ανατέλλοντας και δύνοντας ή τελευταία του ακτίδα να πέφτει πάνω στο μοναστήρι. Όλ' αυτά ήταν ευνοϊκά. Αμέσως έβαλα μπρός να τ' αγοράσω. Τ' αγοράσαμε κι αρχίσαμε τις εργασίες.