ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΑ

«Παρακαλῶ ὅλους σας νά μὲ συγχωρέσετε γιά ὅ,τι σᾶς στενοχώρησα»

«Ἐν Καυσοκαλυβίῳ, τῇ 4η/17η Ἰουνίου 1991»

Ἀγαπητά πνευματικά μου παιδιά, Τώρα πού ακόμη έχω τάς φρένας μου σώας, θέλω νά σᾶς πῶ μερικές συμβουλές.

Ἀπό μικρό παιδί ὅλο στίς ἁμαρτίες ἤμουνα. Καί ὅταν μέ ἔστελνε ἡ μητέρα μου νά φυλάξω τά ζῶα στό βουνό — γιατί ὁ πατέρας μου, ἐπειδή ἤμασταν πτωχοί, εἶχε πάει στήν Ἀμερική γιά νά ἐργασθεῖ — ἐκεῖ πού ἔβοσκα τά ζῶα, συλλαβιστά διάβαζα τό βίο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Καλυβίτου καί πάρα πολύ ἀγάπησα τόν Ἅγιο Ἰωάννη καί ἔκανα πάρα πολλές προσευχές σάν μικρό παιδί πού ἤμουνα — δώδεκα-δεκαπέντε χρόνων, δέν θυμᾶμαι ἀκριβῶς καλά— καί θέλοντας νά τόν μιμηθῶ, μέ πολύν ἀγώνα ἔφυγα ἀπό τούς γονεῖς μου κρυφά καί ἦλθα στά Καυσοκαλύβια τοῦ Ἀγίου Ὄρους καί ὑποτάχθηκα σέ δύο γέροντες αὐταδέλφους, Παντελεήμονα καί Ἰωαννίκιο. Μοῦ ἔτυχε νά εἶναι πολύ εὐσεβεῖς καί ἐνάρετοι καί τούς ἀγάπησα πάρα πολύ καί γι' αυτό, μέ την ευχή τους, τούς έκανα άκρα υπακοή. Αυτό μέ βοήθησε πάρα πολύ· αισθάνθηκα καί μεγάλη αγάπη καί προς τόν Θεό· καί πέρασα πάρα πολύ καλά. Αλλά, κατά παραχώρηση Θεού γιά τίς αμαρτίες μου, άρρωστησα πολύ καί οι Γέροντές μου μοῦ είπαν νά πάω στους γονείς μου, στο χωριό μου, τόν Άγιο Ιωάννη Εύβοιας.

Κι ενώ από μικρό παιδί είχα κάνει πολλές αμαρτίες, όταν ξαναπήγα στον κόσμο, συνέχισα τίς αμαρτίες, οι οποίες μέχρι σήμερα έγιναν πάρα πολλές. Ο κόσμος, όμως, μέ πήρε από καλό καί όλοι φωνάζουνε ότι είμαι άγιος. Εγώ, όμως, αισθάνομαι ότι είμαι ό πιο αμαρτωλός άνθρωπος του κόσμου. Όσα αμαρτήματα ενθυμόμουν, βεβαίως, τά εξομολογήθηκα καί γνωρίζω ότι γι' αυτά που εξομολογήθηκα μέ συγχώρησε ό Θεός· αλλά, όμως, τώρα έχω ένα συναίσθημα ότι καί τά πνευματικά μου αμαρτήματα είναι πάρα πολλά καί παρακαλώ, όσοι μέ έχετε γνωρίσει, νά κάνετε προσευχή γιά μένα, διότι καί εγώ — όταν ζούσα — πολύ ταπεινά έκανα προσευχή γιά σας· αλλά όμως τώρα, που θα πάω γιά τόν ουρανό, έχω τό συναίσθημα ότι ό Θεός θα μοῦ πει: «Τί θέλεις εσύ εδώ;». Εγώ ένα έχω νά του πώ: «Δέν είμαι άξιος, Κύριε, γιά εδώ, άλλ' ό,τι θέλει ή αγάπη Σου ας κάνει γιά μένα». Από κει καί πέρα δέν ξέρω τί θα γίνει. Επιθυμώ, όμως, νά ενεργήσει ή αγάπη του Θεού.

Καί πάντα εύχομαι τά πνευματικά μου παιδιά νά αγαπήσουν τόν Θεό, που είναι τό πάν, γιά νά μας αξιώσει νά μπούμε στην επίγειο άκτιστο Εκκλησία Του. Γιατί από εδώ πρέπει νά αρχίσομε.

Εγώ πάντα είχα την προσπάθεια νά προσεύχομαι καί νά διαβάζω τούς ύμνους της Εκκλησίας, την Αγία Γραφή καί τούς βίους τών αγίων μας· καί εύχομαι κι εσείς νά κάνετε τό ίδιο.

Παρακαλώ όλους σας νά μέ συγχωρέσετε γιά ό,τι σας στενοχώρησα.

Ιερομόναχος Πορφύριος

Έν Καυσοκαλυβίοις, τη 4/17 Ιουνίου 1991