“Οταν έλθει ο Χριστός στην ψυχή μας, θα μεταποιήσει τα πάντα μέσα μας

Είναι ένα μυστήριο ο άνθρωπος. Φέρουμε μέσα μας κληρονομιά αιώνων, όλο το καλό που βιώθηκε από τους προφήτες, τους αγίους, τους μάρτυρες, τους αποστόλους και κυρίως από τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό· αλλά επίσης και το κακό που υπάρχει στον κόσμο από τού Αδάμ μέχρι σήμερα. Όλα είναι μέσα μας, και τα ένστικτα και τα πάντα, και ζητούν ικανοποίηση. Αν δεν τα ικανοποιήσουμε, κάποτε θα εκδικηθούν, εκτός και τα διοχετεύσουμε αλλού, στο ανώτερο, στον Θεό.

Γι' αυτό πρέπει ν' αποθάνομε κατά τον παλαιό άνθρωπο και να ενδυθούμε τον νέο. Αυτό ομολογούμε με το μυστήριο του βαπτίσματος. Με το βάπτισμα μπαίνουμε στη χαρά του Χριστού. «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενδύσασθε». Δεύτερο βάπτισμα είναι η εξομολόγηση, με την οποία γίνεται η κάθαρση από τα πάθη, η απονέκρωση.

Ἔτσι ἔρχεται ἡ θεία χάρις μέσω τῶν μυστηρίων.

Ὁ Κύριος ἔλεγε στοὺς μαθητὲς Του: «Ὅταν θὰ ἔλθει τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, θὰ σᾶς τά διδάξει ὅλα». Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον μᾶς τά διδάσκει ὅλα. Μᾶς ἁγιάζει. Μᾶς θεώνει. Ὅταν ἔχομε τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, γινόμαστε ἀνίκανοι πρὸς κάθε ἁμαρτία, καθιστάμεθα ἀνίκανοι πρὸς τό ἁμαρτάνειν. Ὅταν ἔχομε τό Ἅγιον Πνεῦμα, δέν μποροῦμε νά κάνομε τό κακό. Δέν μποροῦμε νά θυμώσομε, νά μισήσομε, νά κακολογήσομε, δέν, δέν, δέν...

Νά γίνομε γεμάτοι, ἔμπλεοι Ἁγίου Πνεύματος. Ἐδῶ ἔγκειται ἡ οὐσία τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Αὐτό εἶναι τέχνη. Τέχνη τεχνῶν. Ἄς ἀνοίξομε τά χέρια κι ἄς ριχθοῦμε στήν ἀγκαλιά τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν ἔλθει ὁ Χριστός, κερδίσαμε τό πᾶν. Ὁ Χριστός θὰ μεταποιήσει τά πάντα μέσα μας. Θὰ φέρει τήν εἰρήνη, τή χαρά, τήν ταπείνωση, τήν ἀγάπη, τήν προσευχή, τήν ἀνάταση. Ἡ χάρις τοῦ Χριστοῦ θὰ μᾶς ἀνακαινίσει. Ἄν στραφοῦμε σ' Αὐτόν μέ πόθο, μέ λαχτάρα, μέ ἀφοσίωση, μέ ἔρωτα, ὁ Χριστός θὰ μᾶς τά δώσει ὅλα.

Χωρίς τόν Χριστό εἶναι ἀδύνατο νά διορθώσομε τόν ἑαυτό μας, δέν θὰ μπορέσομε ν' ἀποδεσμευθοῦμε ἀπ' τά πάθη. Μόνοι μας δέν μποροῦμε νά γίνομε καλοί. «Χωρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν». Ὅσο κι ἂν προσπαθήσομε, τίποτα δέν θὰ ἐπιτύχουμε. Ἕνα πρέπει νά κάνομε, νά στραφοῦμε σ' Ἐκεῖνον καὶ νά Τόν ἀγαπήσομε «ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς». Ἡ ἀγάπη στόν Χριστό· μόνο αὐτή εἶναι ἡ καλύτερη θεραπεία τῶν παθῶν.

Ὁ Θεὸς ἔχει βάλει μία δύναμη μέσα στήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου. Ἀπ' αὐτόν ἐξαρτᾶται πῶς τή διοχετεύει, γιά τό καλό ἤ γιά τό κακό. Ἄν τό καλό τό παρομοιάσομε μέ ἀνθόκηπο γεμάτο λουλούδια, δέντρα καὶ φυτά, ἐνῶ τό κακό μέ ἀγκαθία καὶ τή δύναμη μέ νερό, τότε μπορεῖ νά συμβεῖ τό ἑξῆς: ὅταν τό νερό τό διοχετεύσομε πρὸς τόν ἀνθόκηπο, τότε ὅλα τά φυτά ἀναπτύσσονται, πρασινίζουν, ἀνθίζουν, ζωογονοῦνται· τήν ἴδια στιγμή τ' ἀγκαθία, ἐπειδή δέν ποτίζονται, μαραίνονται, χάνονται. Καί τό ἀντίθετο.

Δέν χρειάζεται, λοιπόν, νά ἀσχολεῖσθε μέ τ' ἀγκαθία. Μήν καταπιάνεσθε μέ τήν ἐκδίωξη τοῦ κακοῦ. Ἔτσι μᾶς θέλει ὁ Χριστός, νά μήν ἀσχολούμαστε μέ τά πάθη καὶ μέ τόν ἀντίθετο. Κατευθύνετε τό νερό, δηλαδή ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς σας, πρὸς τά λουλούδια καὶ θὰ χαίρεσθε τήν ὀμορφιά, τήν εὐωδιά, τή δροσιά τους.

Δέν γίνεσθε ἅγιοι κυνηγώντας τό κακό. Ἀφίστε τό κακό. Νά κοιτάζετε πρὸς τόν Χριστό κι Αὐτός θὰ σᾶς σώσει. Ἀντί νά στέκεσθε ἔξω ἀπ' τήν πόρτα καὶ νά διώχνετε τόν ἐχθρό, περιφρονήστε τον. Ἔρχεται ἀπό δῶ τό κακό; Δοθεῖτε μέ τρόπο ἀπαλό ἀπό κεί. Δηλαδή ἔρχεται νά σᾶς προσβάλει τό κακό, ἐσεῖς δώστε τήν ἐσωτερική σας δύναμη στό καλό, στόν Χριστό. Παρακαλέστε: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με». Ξέρει Ἐκεῖνος πῶς νά σᾶς ἐλεήσει, μέ τί τρόπο. Κι ὅταν γεμίζετε ἀπ' τό καλό, δέν στρέφεσθε πιά πρὸς τό κακό. Γίνεσθε μόνοι σας, μέ τήν χάρι τοῦ Θεοῦ, καλοί. Ποῦ νά βρεῖ τόπο τότε τό κακό; Ἐξαφανίζεται!

Ὅλα σὺν Χριστῷ εἶναι δυνατά. Ποῦ εἶναι ὁ κόπος καὶ ἡ προσπάθεια, γιά νά γίνεις καλός; Τά πράγματα εἶναι ἀπλά. Θά καλεῖτε τὸν Θεὸ κι Ἐκεῖνος θὰ μεταβάλλει τὰ πράγματα πρὸς τὸ καλό. Ἄν δώσετε σ' Ἐκεῖνον τὴν καρδιά σας, δὲν θὰ μείνουν περιθώρια γιὰ τ' ἄλλα. Ὅταν ἐνδυθεῖτε τὸν Χριστό, δὲν θὰ κάνετε καμία προσπάθεια γιὰ τὴν ἀρετή. Ἐκεῖνος θὰ σᾶς τὴν δώσει. Σᾶς πιάνει φοβία κι ἀπογοήτευση; Στραφεῖτε στὸν Χριστό. Ἀγαπήστε Τὸν ἁπλά, ταπεινά, χωρὶς ἀπαίτηση καὶ θὰ σᾶς ἀπαλλάξει ὁ ἴδιος. Νὰ στραφεῖτε πρὸς τὸν Χριστό καὶ νὰ πεῖτε μὲ ταπείνωση καὶ ἐλπίδα σὰν τὸν Ἀπόστολο Παύλο: «Τίς μὲ ρύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου;». Θὰ κινηθεῖτε, λοιπόν, πρὸς τὸν Χριστό κι Ἐκεῖνος ἀμέσως θὰ ἔλθει. Ἀμέσως θὰ ἐνεργήσει ἡ χάρις Του.