Ἐφραίμ ὁ Σύρος – Λόγος ψυχωφελής

Λόγος ψυχωφελής Μὴ δαπανήσῃς ὅλον τὸν χρόνον τῆς ζωῆς σου ἐν τῇ τοῦ σώματός σου φροντίδι· ἀλλ᾽ ὅταν πεινάσῃ τὸ σῶμα καὶ τὴν τροφὴν ἀπαιτήσῃ, ἐνθυμήθητι ὅτι καὶ ἡ ψυχὴ τὴν ἰδίαν χρῄζει τροφήν· καὶ ὥσπερ τὸ σῶμα, ἐὰν μὴ λάβῃ τῆς σωματικῆς, νεκρά ἐστι· καὶ γὰρ διπλοῦς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, καὶ ψυχῇ καὶ σώματι.

Καὶ διὰ τοῦτο ἔλεγεν ὁ Ἰησοῦς· σὺ οὖν, οἰκονόμος, δὸς τὰ τῆς ψυχῆς τῇ ψυχῇ, καὶ τὰ τοῦ σώματος τῷ σώματι· μὴ μόνον τὸ σῶμά σου θρέψῃς, τὴν δὲ ψυχὴν ἀφήσῃς ἔρημον καὶ λιμώττουσαν. Περὶ τῆς τοιαύτης ψυχῆς λέγει ὁ Ἀπόστολος· ἡ δὲ σπαταλῶσα ζῶσα τέθνηκε. Μὴ οὖν ἐάσῃς σου τὴν ψυχὴν ἀπὸ λιμοῦ νεκρωθῆναι, ἀλλὰ θρέψον αὐτὴν ἐν λόγοις Θεοῦ· ἐν ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς· ἐν ἀναγνώσμασι τῶν θείων Γραφῶν· ἐν νηστείαις καὶ ἀγρυπνίαις· ἐν δάκρυσι καὶ ἐλεημοσύνῃ· ἐν ἐλπίδι καὶ μελέτῃ τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, τῶν αἰωνίων καὶ ἀφθάρτων.

Ταῦτα καὶ τὰ ὅμοια τούτων τροφή ἐστι καὶ ζωὴ τῆς ψυχῆς. Διὸ καὶ ὁ μέγας Προφήτης ἔλεγε· γενηθήτω τὰ δάκρυά μου ἐμοὶ ἄρτος ἡμέρας καὶ νυκτός. Ὢ μακαρία ψυχὴ τοῦ προφήτου Δαυΐδ, τὸ δοχεῖον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!

Καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν καὶ νύκτα ἔκλαιε· καὶ ἡμεῖς οἱ μυρίοις κακοῖς ὑπεύθυνοι, οὐδὲ κἂν πρὸς ὥραν μίαν θέλομεν κατανυγῆναι καὶ μετανοῆσαι. Ὤ, πόση χαρὰ γίνεται ἐν τῷ οὐρανῷ, ὅτε ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς ἐπὶ γῆς δακρύσῃ, καὶ ἀπορρίψῃ τὴν κακὴν συνήθειαν, καὶ μισήσῃ τὴν ἁμαρτίαν, καὶ εἴπῃ· ἀδικίαν ἐμίσησα καὶ ἐβδελυξάμην καὶ ἐκ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς ἐκώλυσα τοὺς πόδας μου.