Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός – Σύγκρισις βίων

ΣΥΓΚΡΙΣΙΣ ΒΙΩΝ [Βίοι.] Κρίναις ἂν ἡμῖν, ὦ ξένε. [Κριτής.] κρίσις δὲ τίς; [Β.] βίοι μάχονται. [Κρ.] καὶ τίνες, τίς δ᾽ ἡ κρίσις; [Β.] ὁ κοσμικός τε καὶ ὅσος τοῦ πνεύματος, πότερός τ᾽ ἀμείνων καὶ σοφοῖς βιώσιμος. [Κρ.] ὃ δύσκριτον μέν, ἀλλ᾽ ὅμως ἀκουστέον. [Κόσμος.] Κόσμου πεφυκὼς οἶδα καὶ στέργω τάδε· τόδ᾽ εὐσεβές· πατρῷον αἰδεῖσθαι νόμον. [Πνεῦμα.] θεοῦ πεφυκὼς οἶδα καὶ σέβω θεόν· τόδ᾽ εὐσεβές· τέλειον εἰδέναι σέβας. εἰ σοὶ τὸ χεῖρόν ἐστι τιμιώτατον, πῶς οὐκ ἐμοὶ τὸ κρεῖττον ἐνδικώτερον; [Κ.] Μήτηρ ἐμοὶ σὰρξ καὶ συνεκράθην χοΐ, σαρκὸς ποθῶ πλήρωμα τῆς ἐρρηγμένης. [Π.] θεὸς πατήρ μοι καὶ θεῷ συνεζύγην, μορφῆς ποθῶ μίμησιν, ἧς ἀπερρύην. [Κ.] πῶς δ᾽ ἂν συνέστη, φράζε, τὸ βροτῶν γένος, εἰ μὴ τὸ σαρκῶν συζυγὲς συνέδραμεν, νόμῳ τε θείῳ καὶ φύσει κρατούμενον; [Π.] νόμος μὲν οὗτος, νῦν δὲ λυθῆναί με δεῖ βίον πρὸς ἄλλον τοῦ παρόντος κρείττονα σπεύδοντα, δεσμῶν καὶ φθορᾶς ἐλεύθερον. [Κ.] πῶς οὖν νέηλυς ἦλθε παρθένος βίος; [Π.] ἦν μὲν σκιώδης καὶ πάλαι· λάμπει δὲ νῦν, ἐξ οὗ θεοῦ πέφηνε μήτηρ παρθένος. καὶ γὰρ νόμος παλαιὸς εἶξε τῷ νέῳ. τὸ γράμμ᾽ ἀπῆλθε, τὸ κράτος δὲ πνεύματος. [Κ.] ἄζυξ δ᾽ ἂν ἦν τις συζύγου βίου δίχα ἤ τις δίκαιος; [Π.] ὡς λίαν κομψός τις εἶ πείθων τὸ σάρκα συνδραμεῖν καλῶν χάριν. καλοὺς μὲν ἐξέθρεψεν ἢ κακοὺς χρόνος, ὕβριν δὲ σαρκὸς ὁ σπορεὺς ἐπέβλυσεν, οὐκ ἄλλο.