Ἱππόλυτος Ῥώμης – Εἰς τὰς Παροιμίας (Νόθος)

Τί ἐστιν ἡ σοφία ἡ οἰκοδομήσασα ἑαυτῇ οἶκον; Ἱππολύτου. [Χριστὸς ἡ τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς σοφία καὶ δύναμις, τὴν ἑαυτοῦ σάρκα. «Ὁ λόγος» γὰρ «σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν»]. «Καὶ ὑπήρεισε στύλους ἑπτά». Τὴν τοῦ ἁγίου πνεύματος ἑβδομάδα, ὥς φησιν Ἠσαΐας· «Καὶ ἀναπαύσεται ἐπ᾽ αὐτὸν ἑπτὰ πνεύματα τοῦ θεοῦ». «Ἔσφαξε δὲ τὰ ἑαυτῆς θύματα». Τοὺς προφήτας κατὰ καιρὸν ἀναιρουμένους παρὰ τῶν ἀπίστων ὑπὲρ τῆς ἀληθείας καὶ βοῶντας. «Ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν· ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς». «Ἐκέρασεν εἰς κρατῆρα τὸν ἑαυτῆς οἶνον». [Εἰς τὴν παρθένον τὴν ἑαυτοῦ θεότητα ἑνώσας τῇ σαρκί, ὡς οἶνον ἄκρατον, ὁ σωτὴρ ἐγεννήθη ἐξ αὐτῆς ἀσυγχύτως θεὸς καὶ ἄνθρωπος]. «Καὶ ἡτοιμάσατο τὴν ἑαυτῆς τράπεζαν». [Τὴν ἐπίγνωσιν τῆς τριάδος καταγγελλομένην]. «Ἀπέστειλε τοὺς ἑαυτῆς δούλους, συγκαλοῦσα μετὰ ὑψηλοῦ κηρύγματος· Ὅς ἐστιν ἄφρων, ἐκκλινάτω πρός με». Τοὺς ἀποστόλους εἰς τὸν σύμπαντα κόσμον, προσκαλουμένους πάντα τὰ ἔθνη εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θεοῦ. «Καὶ τοῖς ἐνδεέσι φρενῶν εἶπεν». Τοῖς μήπω κεκτημένοις τὴν δύναμιν τοῦ ἁγίου πνεύματος. «Ἔλθετε, φάγετε τῶν ἐμῶν ἄρτων καὶ πίετε οἶνον ὃν κεκέρακα ὑμῖν». [Τὴν θείαν αὐτοῦ σάρκα καὶ τὸ ἅγιον αὐτοῦ αἷμα δέδωκεν ἡμῖν ἐσθίειν καὶ πίνειν εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν]. «Τῇ βδέλλῃ τρεῖς θυγατέρες ἦσαν ἀγαπήσει ἀγαπώμεναι».