Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής – Διάλογος πρὸς σχολαστικόν

Πρὸ πάντων παρακαλῶ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ἀκριβῶς προσέχειν τοῖς εἰρημένοις, ἵνα μὴ καὶ ἡμεῖς ἀνωφελῶς τοὺς ὑπὲρ τῶν λόγων πειρασμοὺς ὑπομείνωμεν, καὶ ὑμεῖς διὰ ῥᾳθυμίαν τὰ εἰρημένα λήθῃ παραδώσητε. Ἡ γὰρ λήθη ῥᾳθυμίας θυγάτηρ, ἀμφότερα δὲ ἀπιστίας ἔγγονα τυγχάνει.

Πρὸς ταῦτα ἀπεκρίθησαν οἱ ἀδελφοί· Προθυμότερος ἔσο περὶ τὴν διήγησιν, ὦ Πάτερ· ἡμεῖς γὰρ οἴδαμεν ἃ ἠκούσαμεν, βεβαιούμενοι παρὰ τῆς θείας Γραφῆς ταῦτα λεγούσης ὅτι ἐκτὸς δικαιοσύνης Θεοῦ οὐδὲν τῶν ἀκουσίων τοῖς ἀνθρώποις συμβαίνει, εἰ καὶ τὴν μυστικὴν τῶν συμβάσεων συνδρομὴν καὶ ἁρμόνιον ἔπειξιν ἄνθρωποι ὄντες οὐ καταλαμβάνομεν, καθὼς καὶ αὐτὸς προείρηκας. Διὸ περὶ τῶν εἰρημένων ἄφροντις γενόμενος εἰπὲ ἡμῖν λοιπὸν τί ἐστι τὸ θέλημα τῆς σαρκὸς καὶ πῶς ἐκτὸς τοῦ νοὸς ὑφέστηκεν. Ὁ γὰρ σχολαστικὸς ἐρώτησε μόνον εἰ ἔστι· τὸ δὲ πῶς ἢ τί ἐστιν οὐκ ἐπύθετο.

Πρὸς ταῦτα ὁ ἀσκητὴς ἔφη· Θέλημα σαρκός ἐστιν ἡ φυσικὴ τοῦ σώματος κίνησις μετὰ τῆς ἑπομένης χωρὶς λογισμοῦ πυρώσεως· ἅπερ δι’ ὕπνου καὶ τῆς τῶν μελῶν ἀνέσεως ἰσχὺν λαμβάνει. Περὶ ὧν φησιν ὁ ἅγιος Πέτρος· «Ἀγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος.» Καὶ ὁ μακάριος Παῦλος περὶ αὐτῶν ἔφη· «Ἡ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός.» Διὸ καὶ παραγγέλλει λέγων· «Πνεύματι περιπατεῖτε, καὶ ἐπιθυμίαν σαρκὸς οὐ μὴ τελέσητε.» Ταῦτα δὲ εἰρήκασιν ἀσυνδιάστους ἡμᾶς πρὸς τὰς τοιαύτας κινήσεις εἶναι βουλόμενοι.

Ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.