Νεῖλος Καβάσιλας – Κατὰ Νείλου Καβάσιλα

Τοῦ μακαριωτάτου μητροπολίτου Θεσσαλονίκης τοῦ Καβάσιλα ἀντιλογία εἰς τὴν παρὰ τοῦ Βαλσαμὼν ἑρμηνείαν τοῦ παρόντος ιβʹ κανόνος τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ συνόδου, καὶ ὅτι καὶ ὁ Κωνσταντινουπόλεως κατὰ τοὺς ἄλλους πάντας ἐπισκόπους ὀφείλει στέργειν τοὺς κανόνας καὶ ὑποκεῖσθαι αὐτοῖς, καὶ τί ἐστι τὸ ὀχλῆσαι τὰς βασιλικὰς ἀκοάς.

Ἰστέον μέντοι κατὰ τὰ πρακτικὰ τῆς δʹ συνόδου ὅτι κἄν τις αἰτήσῃ ἀπὸ βασιλέως καὶ ἄρχοντας συνδικαστὰς τοῖς ἐπισκόποις ἱερωμένος, κἂν συνδιαιτῶσιν οἱ ἄρχοντες ὁρισμῷ βασιλικῷ, ἀλλ’ οἱ ἐπίσκοποι καὶ γνωμοδοτοῦσι καὶ τῇ κανονικῇ τούτων ψήφῳ ἕπονται οἱ ἄρχοντες, ὡς κυρίως τῶν ἐπισκόπων ὄντων δικαστῶν ἐν τοῖς ἐγκληματικοῖς τῶν ἱερωμένων κατὰ τοὺς κανόνας.

Ἐπεὶ καὶ ἄρχουσι μὲν μόνοις οὐκ ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐδὲ βασιλεῖ, δικάζειν ἐπίσκοπον ἐπ’ ἐγκλήμασι, τοῖς δὲ ἐπισκόποις μόνοις μάλιστα ἐφεῖται, διὸ καὶ μόνοι ὑπογράφουσιν ἐν τοῖς συνοδικοῖς γράμμασι τοῖς ὑπὲρ ἐκείνων ἢ κατ’ ἐκείνων, καὶ αὐτοῖς συγκεκλήρωται τὸ δοῦναι καὶ λαβεῖν ἱερωσύνην, οὐ μὴν ἄρχουσιν ἢ καὶ τῷ βασιλεῖ· ὃ γὰρ οὐκ ἔχει τις, πῶς ἂν ἑτέρῳ παρέξῃ, πῶς δ’ ἄρ’ ἕξει ὃ οὐκ ἔλαβε; Καὶ γοῦν γράφει ὁ Θεσσαλονίκης·