Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 13:3

Και για το ότι η εντολή είναι μεγάλη και αποτελεί την κεφαλή όλων των αρετών και των κατορθωμάτων, και υπερέχει όλων των ανδραγαθημάτων, άκουσε τον απόστολο Παύλο, μέσω του οποίου μίλησε ο ίδιος ο Χριστός. Διότι, αφού έλαβε ως παράδειγμα πέντε από τα κορυφαία χαρίσματα, αποδεικνύει ότι χωρίς αγάπη είναι ανώφελα και επικίνδυνα: το χάρισμα των γλωσσών, της προφητείας, της πίστης, της ελεημοσύνης και του μαρτυρίου. «Εάν λαλώ», λέει, «τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, εάν έχω το χάρισμα της προφητείας και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, εάν έχω όλη την πίστη ώστε να μετακινώ βουνά, και εάν διανείμω στους φτωχούς όλα τα υπάρχοντά μου και εάν παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά δεν έχω αγάπη, σε τίποτα δεν ωφελούμαι». Και έπειτα τι λέει; Σαν να απόρησε κάποιος και να ρώτησε: «Μα πώς είναι δυνατόν να υπάρξουν τέτοια μεγάλα κατορθώματα χωρίς την αγάπη;», λύνοντας την απορία, προσθέτει τα εξής:

Θα μετακινήσεις τον Δεσπότη από τον τόπο Του και θα θεωρήσεις ότι βρέθηκε σε άλλον τόπο και ότι κρύφτηκε από τα μάτια των αγίων Αποστόλων; Μακριά από εμάς αυτό, πρόσεξε μήπως από άγνοια περιπέσεις σε βλασφημία. Άκουσε, όμως, αν θέλεις, τις ενέργειες της αγάπης και θα μάθεις πώς η αγάπη είναι ανώτερη από όλα. Από ποια όλα; Δεν ακούς τον απόστολο που βροντοφωνάζει; Ότι η αγάπη είναι ανώτερη από το να μιλάει κανείς τις γλώσσες των αγγέλων και όλων των ανθρώπων, από το να έχει όλη την πίστη ώστε να μετακινεί βουνά, από το να κατέχει όλη τη γνώση και το βάθος των μυστηρίων, από το να μοιράσει όλο τον πλούτο και να γίνει ο ίδιος φτωχός, ακόμη και από το να παραδώσει το σώμα του στην πυρά υπέρ του Χριστού. Και είναι τόσο πολύ ανώτερη, διότι χωρίς αυτήν, αυτά (είτε ένα από αυτά είτε και όλα μαζί) δεν προσφέρουν απολύτως καμία ωφέλεια σε αυτόν που τα κατέχει. Εκείνος, λοιπόν, που στερείται και την αγάπη και όλα όσα προαναφέρθηκαν, πες μου, πού θα εμφανιστεί, τι θα κάνει, πώς θα τολμήσει να αποκαλέσει τον εαυτό του πιστό σε όσους τον ρωτούν; Γι' αυτό πρέπει να προσέξουμε αυτόν που λέει για την αγάπη: Κάθομαι στο κελί μου νύχτα ή μέρα, και η αγάπη συνυπάρχει μαζί μου αόρατα και ακατάληπτα· και ενώ βρίσκεται έξω από όλα τα κτίσματα, ταυτόχρονα είναι και μαζί με όλα· είναι πυρ, είναι και αίγλη, γίνεται νέφος φωτός, μεταβάλλεται σε ήλιο.

Δεν πρέπει, βέβαια, να πιστεύουμε απλώς στα όσα διαδίδονται, διότι είναι γραμμένο: «Να μην πιστεύετε σε κάθε πνεύμα, αλλά να δοκιμάζετε τα πνεύματα αν προέρχονται από τον Θεό, διότι πολλοί ψευδοπροφήτες έχουν βγει στον κόσμο». Εξάλλου, σε πολλούς αιρετικούς και σε όσους αθετούν τις θείες εντολές, τόσο παλαιότερα όσο και τώρα, επιτράπηκε –με τους τρόπους που γνωρίζει η Θεία Πρόνοια– να επιτελούν σημεία και τέρατα. Επομένως, δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από αυτά, αλλά να εξετάζουμε τους γνήσιους μαθητές με βάση το γνώρισμα που μας παραδόθηκε από τον Κύριο. Και ποιο είναι αυτό το γνώρισμα; «Από αυτό», λέει, «θα καταλάβουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, εάν έχετε αγάπη μεταξύ σας». Έχοντας διδαχθεί από αυτό, ο Απόστολος λέει τα εξής: «Εάν μιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, έγινα σαν χαλκός που ηχεί ή σαν κύμβαλο που αλαλάζει. Και εάν έχω το χάρισμα της προφητείας και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και εάν έχω όλη την πίστη ώστε να μετακινώ βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτα. Και εάν μοιράσω στους φτωχούς όλα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά δεν έχω αγάπη, σε τίποτα δεν ωφελούμαι». Βλέπετε ποιο είναι το ύψος της αγάπης; Πώς, ως βασίλισσα, στέκεται πάνω από όλα τα χαρίσματα του Πνεύματος, η οποία ποτέ δεν μπορεί να εκπέσει; Ενώ όσοι επιτελούν σημεία, συμβαίνει κάποιες φορές να εκπίπτουν.