Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 15:10

43 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

χάριτι δὲ Θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι· καὶ ἡ χάρις αὐτοῦ ἡ εἰς ἐμὲ οὐ κενὴ ἐγενήθη, ἀλλὰ περισσότερον αὐτῶν πάντων ἐκοπίασα, οὐκ ἐγὼ δέ, ἀλλ᾿ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–43 από 43

Νικόλαος Καβάσιλας Εἰς τὸ ὅραμα τοῦ Ἰεζεκιήλ
Οὐ γὰρ μάταιος ἦν ὁ δρόμος τοῖς ἀποστόλοις, οὐδὲ μάτην ἐκήρυττον, ἀλλ’ ὁ μακάριος Λουκᾶς τοὺς ἀεὶ πιστεύοντας εἰς τὸν Κύριον τόσους καὶ τόσους καταριθμεῖ. Ἔτι δὲ ἡ μὲν κίνησις τὴν πρόνοιαν τὴν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἐμφαίνει τῶν ἀποστόλων, ἡ δὲ στάσις τὴν πρὸς Θεὸν αὐτῶν νεῦσιν καὶ τὴν ἀπὸ ταύτης πρὸς αὐτὸν ἀφομοίωσιν. Ἡ γὰρ στάσις εἰκόνα φέρει πρὸς τὴν ἀληθινὴν εἰρήνην καὶ τὸ κυρίως ἕν, τὸν Θεόν. «Καὶ ἐν τῷ ἑστάναι δὲ κατέπαυον αἱ πτέρυγες αὐτῶν» τοῦτο δείκνυσιν· ἀπὸ τῶν πτερύγων εἶναι τοῖς ζῴοις τὴν κίνησιν. Ἡ γὰρ δύναμις τοῖς ἀποστόλοις ἀπὸ μόνου τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου· «οὐ γὰρ ἐν πειθοῖς σοφίας ἀνθρωπίνης» ἐποιοῦντο τοὺς λόγους. Καὶ ἐν ταῖς Πράξεσι· «τί ἀτενίζετε ἡμῖν, ὡς ἰδίᾳ δυνάμει ἢ εὐσεβείᾳ τοῦτο πεποιηκόσι;». Καὶ ὁ μακάριος Παῦλος, ἃ κατώρθωσεν ἐν τῷ κηρύγματι καταλέγων, ἐπήγαγεν· «οὐκ ἐγὼ δέ, ἀλλ’ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί»· καὶ «πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ». «Καὶ ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν, ὡς ὅρασις λίθου σαπφείρου». Ἰδὼν γὰρ πρῶτον ὡς λίθον κρύσταλλον, δεύτερον «ὡς ὅρασιν λίθου σαπφείρου» βλέπει. Ἀπὸ τῶν σαφεστέρων του Θεοῦ καὶ γνωριμωτέρων ἐπὶ τὰ βαθύτερα χωρῶν, ὃ νόμος γνώσεως ἀνθρωπίνης. «Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὁμοίωμα θρόνου», ἐφ’ οὗπερ αὐτὸν ἐν εἰκόσιν ἑώρακε τὸν σωτῆρα. Ἔγγιον γὰρ τοῦ Θεοῦ γινόμεθα ὅταν τὴν ἀπόκρυφον αὐτοῦ γνῶσιν, καθόσον ἔξεστι, θεωρῶμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν ήταν μάταιος ο δρόμος των αποστόλων, ούτε κήρυτταν μάταια, αλλά ο μακάριος Λουκάς καταριθμεί τόσους και τόσους που πίστευαν διαρκώς στον Κύριο. Επιπλέον, η μεν κίνηση φανερώνει την πρόνοια των αποστόλων προς τους ανθρώπους, η δε στάση τη στροφή τους προς τον Θεό και την εξαιτίας αυτής αφομοίωσή τους με Αυτόν. Διότι η στάση αποτελεί εικόνα της αληθινής ειρήνης και του κατεξοχήν Ενός, του Θεού. «Και όταν στέκονταν, ησύχαζαν οι πτέρυγές τους», αυτό ακριβώς δείχνει: ότι η κίνηση στα ζωντανά όντα προέρχεται από τις πτέρυγες. Διότι η δύναμη των αποστόλων προερχόταν μόνο από το Άγιο Πνεύμα· «καθώς δεν διατύπωναν τα λόγια τους με πειστικά επιχειρήματα ανθρώπινης σοφίας». Και στις Πράξεις αναφέρεται: «γιατί μας ατενίζετε, σαν να έχουμε κάνει αυτό το πράγμα με δική μας δύναμη ή ευσέβεια;». Και ο μακάριος Παύλος, απαριθμώντας όσα κατόρθωσε στο κήρυγμα, πρόσθεσε: «όχι όμως εγώ, αλλά η χάρη του Θεού που είναι μαζί μου»· και «όλα τα μπορώ μέσω του Χριστού που με ενδυναμώνει». «Και πάνω από το κεφάλι τους υπήρχε κάτι σαν όψη λίθου σαπφείρου». Διότι, έχοντας δει πρώτα κάτι σαν κρύσταλλο, στη συνέχεια βλέπει «σαν όψη λίθου σαπφείρου». Προχωρώντας δηλαδή από τα πιο σαφή και γνώριμα του Θεού προς τα βαθύτερα, πράγμα που αποτελεί τον κανόνα της ανθρώπινης γνώσης. «Και πάνω σε αυτό ομοίωμα θρόνου», πάνω στον οποίο είδε με εικόνες τον ίδιο τον Σωτήρα. Διότι γινόμαστε εγγύτεροι στον Θεό, όταν θεωρούμε την απόκρυφη γνώση Του, στο μέτρο που αυτό είναι δυνατόν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Κεφάλαια ἀλφαβητικά (Νόθος)
Οὐδὲν τοίνυν ὄφελος, τῷ ἀληθινῶς καὶ ὀρθοδόξως πιστεύοντι χωρὶς ἔργων, ἡ πίστις. Τῆς γὰρ πίστεως ἀπόδειξις, ἡ ἐκ πίστεως δύναμις· τῆς δὲ δυνάμεως φανέρωσις, ἡ τῶν ἀγαθῶν ἐντολῶν τουτέστιν ἔργων θεαρέστων ἐνέργεια. Πᾶσα γὰρ ἐνέργεια, ἐκ δυνάμεώς ἐστιν, ἀφ’ ἧς δύναταί τις τί ποιεῖν· καὶ εἰ ἀδύνατον χωρὶς πίστεως εὐαρεστῆσαι τινά, εὔδηλον ὅτι ἡ ἐκ πίστεως ἰσχὺς τὴν δύναμιν χορηγεῖ, δι’ ἧς ἡ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ εὐαρέστησις ἐνεργεῖται. Πίστις δέ ἐστιν ἐνταῦθα, οὐ μόνον τὸ πιστεύειν εἰς Χριστὸν ἢ πιστεύειν τῷ Χριστῷ, ἀλλὰ τὸ πιστεῦσαι ὅτι ἐν αὐτῷ τῷ Χριστῷ δύναταί τις καὶ κακίας ἀπαλλαγῆναι, καὶ πάσης ἀρετῆς ἐργάτης ἀνεπαίσχυντος χρηματίσαι, καθὼς φησὶ καὶ ὁ μακάριος ἀπόστολος ἐν τῷ λέγειν, ὅτι Περισσότερον πάντων ἐκοπίασα, οὐκ ἐγὼ δὲ ἀλλ’ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, κανένα όφελος δεν έχει η πίστη για εκείνον που πιστεύει αληθινά και ορθόδοξα, χωρίς τα έργα. Διότι απόδειξη της πίστεως είναι η δύναμη που πηγάζει από αυτήν, και φανέρωση της δυνάμεως είναι η εφαρμογή των αγαθών εντολών, δηλαδή των θεάρεστων έργων. Διότι κάθε ενέργεια προέρχεται από κάποια δύναμη, μέσω της οποίας μπορεί κάποιος να πράττει κάτι. Και αν είναι αδύνατον να ευαρεστήσει κάποιος τον Θεό χωρίς πίστη, είναι ολοφάνερο ότι η ισχύς που προέρχεται από την πίστη χορηγεί τη δύναμη, μέσω της οποίας πραγματοποιείται η ευαρέστηση σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Πίστη δε εδώ είναι όχι μόνο το να πιστεύει κανείς στον Χριστό ή να πιστεύει τον Χριστό, αλλά το να πιστέψει ότι μέσω του ίδιου του Χριστού μπορεί κάποιος και από την κακία να απαλλαγεί, και να αναδειχθεί ανεπαίσχυντος εργάτης κάθε αρετής, όπως λέει και ο μακάριος Απόστολος όταν αναφέρει, ότι περισσότερο από όλους κοπίασα, όχι όμως εγώ, αλλά η χάρη του Θεού που είναι μαζί μου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Κεφάλαια ἀλφαβητικά (Νόθος)
Τοῦτό ἐστιν ὁ μέγας ἀγών. Δύο γάρ εἰσιν ἀγῶνες μεγάλοι πάσῃ ψυχῇ θεοσεβεῖ, πρῶτος καὶ δεύτερος. Ὁ μὲν πρῶτος ὥστε τυχεῖν τῆς δωρεᾶς τοῦ ἁγίου Πνεύματος· οὐ γάρ ἐστιν οὐκ ἔστιν ὅλως ἢ ἅψασθαι ὁδοῦ σωτηρίας ἢ πορευθῆναι ἐν αὐτῇ, μὴ πρότερον τυχόντα τῆς μυστικῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος χάριτος. Ὁ δὲ δεύτερος, ὃς καὶ βαρύτερος, τὸ μὴ μετὰ πολλοὺς ἱδρῶτας καὶ πόνους ταύτας ἀφαιρεθῆναι. Ἡ δὲ ἀφαίρεσις, ἐξ αἰτίας τοιαύτης συμβαίνει· χρονιζούσης γὰρ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ τῇ ψυχῇ—σὺν αὐτῇ γὰρ ἡ τῆς σωτηρίας ὁδὸς ἀνύεται—μέγας ἀγὼν αὐτῇ καὶ βαρὺ δοκίμιον ἐπεγείρεται, καθὼς φησὶν ὁ μακάριος Δαυῒδ πρὸς τὸν Θεὸν λέγων· «Κύριε τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με; πολλοὶ ἐπανίστανται ἐπ’ ἐμέ, πολλοὶ λέγουσι τῇ ψυχῇ μου ὅτι οὐκ ἔστι σωτηρία σου ἐν τῷ Θεῷ σου» ἀλλ’ ἐν τῇ συνέσει καὶ τῇ ἰσχύϊ σου, ἀλλ’ ἐγὼ μεγάλη βοῶ τῇ φωνῇ· «Σὺ Κύριε ἀντιλήπτωρ μου εἶ, δόξα μου καὶ ὑψῶν τὴν κεφαλήν μου.» Τοῦτον οὖν τὸν ἀγῶνα τὸν μέγαν ἄχρι τελευταίας ἀναπνοῆς ἔχει ψυχὴ ἐκείνη, ἡ τὸν πρῶτον ἀγῶνα ἀνύσασα, ὅπως ἂν λέγῃ μετὰ τοῦ ἀποστόλου Παύλου τοῦ πολλὰ κοπιάσαντος καὶ μεγάλῃ βοᾷ τῇ φωνῇ εἰς ἐπήκοον ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων, ὅτι Οὐκ ἐγὼ δὲ ἀλλ’ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός είναι ο μεγάλος αγώνας. Διότι δύο είναι οι μεγάλοι αγώνες για κάθε θεοσεβή ψυχή, ο πρώτος και ο δεύτερος. Ο μεν πρώτος είναι το να επιτύχει τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος· διότι δεν είναι καθόλου δυνατό ούτε να αγγίξει την οδό της σωτηρίας ούτε να πορευθεί σε αυτήν, αν δεν επιτύχει προηγουμένως τη μυστική χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ο δε δεύτερος, ο οποίος είναι και βαρύτερος, είναι το να μην της αφαιρεθεί αυτή μετά από πολλούς ιδρώτες και κόπους. Και η αφαίρεση συμβαίνει για την εξής αιτία: όταν η χάρη του Θεού παραμένει για καιρό στην ψυχή —διότι με αυτήν διανύεται η οδός της σωτηρίας— εγείρεται εναντίον της μεγάλος αγώνας και βαριά δοκιμασία, καθώς λέει ο μακάριος Δαβίδ μιλώντας προς τον Θεό: «Κύριε, γιατί πληθύνθηκαν εκείνοι που με θλίβουν; Πολλοί επαναστατούν εναντίον μου, πολλοί λένε στην ψυχή μου ότι δεν υπάρχει για σένα σωτηρία στον Θεό σου», αλλά στη σύνεση και τη δύναμή σου, αλλά εγώ φωνάζω με δυνατή φωνή: «Συ, Κύριε, είσαι ο βοηθός μου, η δόξα μου, και αυτός που υψώνει το κεφάλι μου». Αυτόν λοιπόν τον μεγάλο αγώνα τον έχει μέχρι την τελευταία αναπνοή η ψυχή εκείνη, η οποία διάνυσε τον πρώτο αγώνα, ώστε να λέει μαζί με τον απόστολο Παύλο, που κοπίασε πολύ, και φωνάζει με δυνατή φωνή σε επήκοο αγγέλων και ανθρώπων, ότι: «Όχι εγώ, αλλά η χάρη του Θεού που είναι μαζί μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες