εἰ γὰρ καὶ νῦν ἐκβάλλονται τῆς ἐκκλησίας ἔξω καὶ μετασχεῖν κωλύονται ἁμαρτωλοὶ εἰς ἅπαν, μᾶλλον δὲ καὶ τῆς τῶν θείων θέας ἀποστεροῦνται οἱ μὴ πέλοντες ἅγιοι, πῶς οἴμοι τότε ἆρα τῷ παναμώμῳ σώματι τοῦ θεοῦ ἑνωθῶσι καὶ μέλη γένωνται Χριστοῦ ἐσπιλωμένοι ὄντες; οὐκ ἔστι τοῦτο, ἀδελφοί, οὐ γενήσεται ὅλως· οἱ δὲ τοῦ θείου σώματος ἤγουν τῆς ἐκκλησίας καὶ τοῦ χοροῦ τῶν ἐκλεκτῶν χωριζόμενοι, λέγε, ποῦ ἆρα ἀπελεύσονται, εἰς ποίαν βασιλείαν, εἰς ποῖον τόπον, φράσον μοι, ἐλπίζουσι σκηνῶσαι; πάντως γὰρ καὶ παράδεισος ὁ Ἀβραάμ τε κόλπος καὶ πᾶς τόπος ἀνέσεως τῶν σωζομένων ἔστιν· οἱ δὲ σωζόμενοί εἰσιν ἅγιοι πάντως πάντες, ὡς πᾶσα θεία μαρτυρεῖ γραφὴ καὶ ἐκδιδάσκει. πολλαὶ γὰρ καὶ μοναί εἰσιν, ἀλλ’ ἐντὸς τοῦ νυμφῶνος· καθάπερ γὰρ εἷς οὐρανὸς καὶ ἐν αὐτῷ ἀστέρες ἀλλήλων διαφέροντες ἐν τιμῇ τε καὶ δόξῃ, οὕτως καὶ εἷς νυμφών ἐστι καὶ μία βασιλεία, ἀλλὰ γὰρ καὶ παράδεισος καὶ πόλις ἡ ἁγία καὶ πᾶς τόπος ἀνέσεως ὁ θεός ἐστι μόνος· ὡς γὰρ οὐκ ἔχει ἄνεσιν ἄνθρωπος ἐν τῷ βίῳ ὁ μὴ μένων ἐν τῷ θεῷ καὶ θεὸς ἐν αὐτῷ δέ, οὕτω καὶ μετὰ θάνατον ἐκτὸς ἐκείνου μόνου, οἶμαι, οὐκ ἔσται ἄνεσις, οὐ τόπος ἄνευ λύπης, οὐ στεναγμοῦ, οὐ θλίψεως ὅλως ἀπηλλαγμένος.
Μετάφραση
Διότι, εάν και τώρα οι αμαρτωλοί αποβάλλονται έξω από την εκκλησία και εμποδίζονται εντελώς να συμμετέχουν, μάλλον δε και στερούνται τη θέα των θείων όσοι δεν είναι άγιοι, πώς τότε, αλίμονο, θα ενωθούν με το πανάμωμο σώμα του Θεού και θα γίνουν μέλη του Χριστού, όντες σπιλωμένοι; Αυτό δεν πρόκειται να γίνει, αδελφοί, δεν θα συμβεί καθόλου· όσοι δε χωρίζονται από το θείο σώμα, δηλαδή την εκκλησία και τον χορό των εκλεκτών, πες μου, πού άραγε θα απελθουν, σε ποια βασιλεία, σε ποιον τόπο, εξήγησέ μου, ελπίζουν να κατασκηνώσουν; Διότι βεβαίως και ο παράδεισος και ο κόλπος του Αβραάμ και κάθε τόπος ανέσεως ανήκει στους σωζόμενους· οι δε σωζόμενοι είναι όλοι οπωσδήποτε άγιοι, όπως μαρτυρεί και διδάσκει κάθε θεία γραφή. Διότι είναι μεν πολλές οι μονές, αλλά εντός του νυμφώνος· διότι, όπως ακριβώς υπάρχει ένας ουρανός και σε αυτόν τα άστρα διαφέρουν μεταξύ τους σε τιμή και δόξα, έτσι και ο νυμφώνας είναι ένας και μία η βασιλεία, αλλά βεβαίως και ο παράδεισος και η αγία πόλη και κάθε τόπος ανέσεως είναι μόνο ο Θεός· διότι, όπως ακριβώς δεν έχει άνεση στη ζωή του ο άνθρωπος που δεν μένει στον Θεό και ο Θεός σε αυτόν, έτσι και μετά θάνατον, νομίζω, εκτός από Εκείνον και μόνο, δεν θα υπάρξει άνεση, ούτε τόπος χωρίς λύπη, χωρίς στεναγμό, εντελώς απαλλαγμένος από θλίψη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες