Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 6:15

Προς τον Θεόδωρο τον ξενοδόχο. Ιδού για εσένα, δέσποτα, η επιστολή, όπως την ζήτησες, και απάλλαξέ μας από την κατηγορία. Και γιατί, ίσως πεις, δεν την έστειλα γρηγορότερα; Διότι νιώθαμε συστολή να απευθύνουμε τον λόγο στην τιμιότητά σου με τρόπο νουθετικό και διδακτικό. Επειδή όμως το επιθυμείς, δέξου την, αγαπητότατε. Ο αληθινός χριστιανός, λοιπόν, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μίμηση και αποτύπωμα του Χριστού, οφείλοντας να ενώνεται τόσο στενά μαζί Του, όπως κάθε μέλος με την κεφαλή και το κλήμα με το αμπέλι· διότι ο ίδιος ο Κύριος έχει πει: «Εγώ είμαι η άμπελος, εσείς τα κλήματα»· και πάλι ο Απόστολος: «Εσείς είστε σώμα Χριστού και ο καθένας ξεχωριστά μέλη Του». Ας καρποφορήσουμε, λοιπόν, δέσποτα, τους βότρυες των αρετών και ας μην είμαστε άκαρποι· διότι λέει ο Κύριος: «Κάθε κλήμα που δεν κάνει καλό καρπό, κόβεται και ρίχνεται στη φωτιά», δηλαδή της γέεννας. Ας φοβηθούμε τη φοβερή απειλή, ας δοξάσουμε τον Θεό με το σώμα μας και με το πνεύμα μας, προστάζει πάλι ο Απόστολος· διότι ο ίδιος λέει και τούτο: «Να πάρω, λοιπόν, τα μέλη του Χριστού και να τα κάνω μέλη πόρνης; Μη γένοιτο». Έτσι ας προφυλασσόμαστε. Ας αγαπούμε τις γυναίκες μας όπως τα ίδια μας τα σώματα και ας μην επιθυμήσουμε ασελγές σώμα. «Η γυναίκα», λέει, «να σέβεται τον άνδρα της»· διότι, αναμειγνύοντας τον σεβασμό με την αγάπη, θα ζήσει τον πιο άριστο βίο. «Τα τέκνα, να υπακούτε στους γονείς», όπως λέει πάλι· διότι είναι δίκαιο οι γονείς να τιμώνται και να γηροκομούνται από τα παιδιά τους.

Εσένα όμως, τον πιστό και θεοφιλή, σε υπενθυμίζουμε και σε ικετεύουμε να ορθοτομείς τον λόγο της αληθείας, έχοντας τον λόγο ως πυρ, κατά μίμηση του ομωνύμου σου. Και τον μεν μοναχό που έχει παραδώσει τον εαυτό του σε πορνείες, να τον νουθετείς, να τον παρακαλείς και να τον φωτίζεις, ώστε να ανανήψει από την πτώση και να μην κάνει τα μέλη του Χριστού μέλη πόρνης. Ίσως, αν τον αγγίξει ο λόγος κάποτε, όπως ο σπινθήρας την πιο ξηρή ύλη, να του ανάψει τον έρωτα του Χριστού στον εσωτερικό του άνθρωπο, καθιστώντας εύκολη την επιστροφή του από το γεγονός ότι ο εξωτερικός άνθρωπος διατηρεί το μοναχικό σχήμα. Εκείνον όμως που έχει αθετήσει εντελώς την ομολογία του, εφόσον έγινε ένοχος απέναντι στο ίδιο το Άγιο Πνεύμα, από το οποίο προέρχεται και η χάρις, οφείλεις να τον αποφεύγεις και εσύ και κάθε ευσεβής, ώστε να μην μοιράζεστε μαζί του ούτε το αλάτι, σύμφωνα με τα προστάγματα των θεοπαράδοτων λογίων.

Ελάτε λοιπόν, τέκνα μου και αδελφοί και πατέρες. Διότι, κινούμενος από αγάπη και λαχτάρα προς εσάς ως τέκνα, και φροντίζοντάς σας ως αδελφούς με την ίδια φύση, πλουσιοπάροχα και ομόδοξα, και προσερχόμενος σε εσάς ως προς πατέρες, με υιική ευπρέπεια, με τιμή και όπως οφείλεται, σας συμβουλεύω και σας εξηγώ. Σας παρακαλώ και σας ικετεύω και σας περιθάλπω, συγκλονίζομαι και στενάζω. Και θα προσέθετα, δακρύζω και θρηνώ, ώστε κανείς από εσάς, όπως έχει ειπωθεί, να μη γίνει υιός απωλείας και απείθειας και αποστασίας, τέκνο ψεγάδινο και νοθευμένο και εχθρικό προς τον πατέρα, πρόβατο έξω από τη μάνδρα και βορά των θηρίων, είτε σκεύος οργής και όργανο του αντιδίκου. Αλλά να είστε όλοι υιοί φωτός και ημέρας, κληρονόμοι του Θεού και συγκληρονόμοι του Χριστού, σκεύη εκλεκτά και αγιασμένα και ιερουργήματα ιερά και θρέμματα που τα ποιμαίνει ο Θεός, και εργάτες της υπακοής και μαθητές του Κυρίου, που θα εκπέμπετε τη λαμπρότητα της υποταγής πάνω στη γη και στους ουρανούς, όλοι καταρτισμένοι με ένα πνεύμα και με ένα θέλημα, επαναλαμβάνοντας εκείνο το ρητό: Ιδού, τι είναι καλό ή τι είναι τερπνό; Παρά η κοινή μας κατοίκηση στο ίδιο μέρος; Είναι σαν το μύρο πάνω στο κεφάλι που κατεβαίνει στο γένι, το γένι του Ααρών. Βλέπετε πόσο άξια κρίνει ο λόγος τη συνάθροιση; Είναι αφιερωμένη στον Θεό, ανατεθειμένη σε Αυτόν, έχοντας το ίδιο σώμα, σύσσωμη. Θα πάρω λοιπόν τα μέλη του Χριστού, λέει ο απόστολος, για να τα κάνω μέλη πόρνης; Μη γένοιτο.

Να εμμένετε λοιπόν και στα σωματικά έργα· να καταβάλλετε προσπάθεια και στα δύο· με το στόμα να υμνείτε τον Θεό, με τη γλώσσα να λέτε την αλήθεια, με τα χέρια να εργάζεστε ανάλογα με τη δύναμή σας, με τα πόδια να περπατάτε στην οδό της ειρήνης· όλο σας το σώμα να είναι άγιο και τα μέλη σας, μέλη Χριστού. «Θα πάρω λοιπόν τα μέλη του Χριστού», λέει, «και θα τα κάνω μέλη πόρνης; Μη γένοιτο». Γι' αυτό να αποφεύγετε την υπερβολική οικειότητα· για να μην πληγωθεί κανείς, για να μην κατηγορηθεί κανείς, να μην κοιμάται νέος μαζί με νέο· ειδάλλως ούτε γέροντας με γέροντα, και μάλιστα τώρα το καλοκαίρι, ούτε πάνω σε σωρούς από χόρτα, ούτε κάτω από τη σκιά δέντρου, ούτε σε απόκρυφο τόπο. «Οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι μυριάδες φορές πιο φωτεινοί από τον ήλιο», όπως είναι γραμμένο, «επιβλέπουν σε όλους τους δρόμους των ανθρώπων και παρατηρούν τα απόκρυφα μέρη». Να μην αστειεύεστε άσεμνα· να μην πλησιάζετε πολύ ο ένας τον άλλον όταν μιλάτε ή όταν κάθεστε· να μην υπερθερμαίνετε με τη συνεχή επαφή τις σάρκες μεταξύ σας· να μην χορταίνετε την κοιλιά σας με φαγητό· μην πίνετε κρασί (ως συμβουλή το λέω) εσείς που είστε υγιείς· διότι και αυτό έγινε επειδή το ζήτησαν κάποιοι αδελφοί· δεν γνωρίζω αν έγινε εξαιτίας αδυναμίας στην εργασία ή εξαιτίας ασθένειας. Αρκούν τα εσωτερικά κύματα· αρκεί το φυσικό πυρ· αρκεί η φλόγα της σαρκικής κίνησης. Εάν όμως προσθέσεις και τη φωτιά του κρασιού, θα αναφλεγείς και θα κατακαείς με ολέθρια πυρκαγιά· διότι η σάρκα δεν αντέχει· κινείται, αναβράζει, επιζητεί τα δικά της· και όταν πιεστεί, προχωρά προς το σκοτάδι. Γι' αυτό «άρρενες με άρρενες», λέει ο Απόστολος, «διαπράττουν την ασχημοσύνη».

Αυτά λοιπόν είναι, για να το πούμε με λίγα λόγια, τα της αγίας εορτής. Και αναλογιζόμενοι αυτά, αδελφοί, καθώς και το ότι είμαστε σώμα Χριστού, ας σεβαστούμε τη δωρεά, ας διαφυλάξουμε την πνευματική ευγένεια, ας μην προδώσουμε τη χάρη, ας μην κάνουμε τα μέλη του Χριστού μέλη πόρνης. Αλλά ας εξαγνίσουμε ακόμη περισσότερο τους εαυτούς μας και στους λογισμούς και στις πράξεις, ας απέχουμε ακόμη περισσότερο από «τις σαρκικές επιθυμίες, οι οποίες στρατεύονται κατά της ψυχής», διατηρώντας τη διαγωγή μας καλή, ειρηνική, ευπειθή, υπάκουη, ταπεινή, ήρεμη. Και αυτή είναι η μακάρια ζωή. Αντιθέτως, τις απολαύσεις και τα παιχνίδια, τα γέλια, τις ασυδοσίες και όσα είναι ανάρμοστα, πρέπει να τα παραπέμψουμε στους φιλόσαρκους και σε αυτούς που αγαπούν τον μάταιο βίο, οι οποίοι βλέποντας δεν βλέπουν και ακούγοντας δεν ακούν, έχοντας πωρωμένη την καρδιά και βαρυήκοα τα αυτιά, ώστε να μη διακρίνουν το καλό από το κακό, το φως από το σκοτάδι, τη ζωή από τον θάνατο, αλλά να βαδίζουν προς το έτοιμο πυρ. Διότι πυρ είναι η επιθυμία της σάρκας, και όμως αχαλίνωτα τρέχουν προς αυτήν. Βόθρος είναι η φιλαργυρία, και όμως βυθιζόμενοι σε αυτόν δεν σταματούν να προσελκύουν εκούσια πάνω τους δαίμονα, και είναι δίκαιο μάλλον να τους οικτίρει κανείς παρά να τους μακαρίζει, διότι, έχοντας απωθήσει τα πραγματικά αγαθά, ασπάζονται αντί αυτών τις ολέθριες φθορές.