Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 6:20

Αφού, λοιπόν, αποβάλετε κάθε παράλογη λύπη και αταίριαστο δάκρυ, ανάλογα με τη θέση στην οποία εγκατασταθήκατε με τη χάρη του Χριστού, ο μεν στην καθοδήγηση του ανδρικού μοναστηριού, η δε στη διοίκηση του παρθενώνα, να νήφετε, να γρηγορείτε, να αγωνίζεστε με ανδρεία, να κραταιώνεστε. Όλα να γίνονται ανάμεσα στα δύο μοναστήρια σας με αγάπη, και όλα με την τήρηση των εντολών σύμφωνα με τις υποθήκες του Αγίου Βασιλείου, ώστε, διάγοντας βίο απρόσκοπτο και ανεπίληπτο, να δοξάσετε τον Θεό στο σώμα σας και στο πνεύμα σας, με το να συγκροτείται και να στηρίζεται θεοπρεπώς το ένα μοναστήρι από το άλλο. Δηλαδή, με το να παρίστασαι εσύ, ο αδελφός Βασίλειος, που μας έγραψες και έλαβες τη συγκατάθεσή μας, και να βοηθάς καθεμία από τις μονές στο μέτρο του δυνατού. Και μη θεωρήσεις ότι δεν φέρεις ευθύνη προεστώτος, αλλά, εφόσον η επιθυμία σου εκπληρώθηκε με την ανάληψη των καθηκόντων από εκείνον που προτάθηκε, οφείλεις μάλλον να προσφέρεις τον εαυτό σου και να συνδράμεις σε όσα πρέπει.

Ας μείνουμε λοιπόν, αδελφοί, στον αγαθό μας Δεσπότη ως φυτεμένοι από αυτόν σαν κλήματα, και ας του καρποφορήσουμε τα σταφύλια των αρετών, για να μεταλάβουμε από την ευλογία του· και ας μην βγάζουμε αγκάθια και τριβόλια παθών και γίνουμε υπόδικοι της φωνής που λέει: «Κάθε δέντρο λοιπόν που δεν κάνει καλό καρπό, κόβεται και ρίχνεται στη φωτιά». Κόβεται μέσω του θανάτου, και ρίχνεται στη φωτιά δηλαδή την αιώνια, στην οποία θα ριχτούν όσοι έπραξαν τα φαύλα, όσοι αθέτησαν τις ομολογίες τους, όσοι παρέδωσαν τα σώματά τους στη φθορά. «Σύννεφα χωρίς νερό, λέει, που παρασύρονται από τους ανέμους, δέντρα φθινοπωρινά, άκαρπα, που έχουν πεθάνει δυο φορές και έχουν ξεριζωθεί, άγρια κύματα της θάλασσας που αφρίζουν τις ίδιες τους τις ντροπές, αστέρια πλανήτες, για τα οποία έχει φυλαχτεί το σκοτάδι του ζόφου στους αιώνες». Γι' αυτό, φωνάζει ο Απόστολος: «Αποφεύγετε την πορνεία· κάθε αμάρτημα που τυχόν θα κάνει ο άνθρωπος είναι έξω από το σώμα· εκείνος όμως που πορνεύει, αμαρτάνει στο ίδιο του το σώμα. Ή μήπως δεν γνωρίζετε ότι τα σώματά σας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος που υπάρχει μέσα σας, το οποίο έχετε λάβει από τον Θεό, και δεν ανήκετε στον εαυτό σας; Διότι αγοραστήκατε με τίμημα». Δεν ντρεπόμαστε λοιπόν τον ουρανό και τη γη, ενώ έχουμε αγοραστεί με το τίμιο αίμα του Χριστού, να επιστρέψουμε πάλι στα πίσω; Δεν κοκκινίζουμε από ντροπή εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας, επειδή εξωτερικά μεν φαινόμαστε αγιοπρεπείς, ενώ εσωτερικά είμαστε γεμάτοι ακαθαρσία; Έως πότε θα χωλαίνουμε και στα δύο μας πόδια;