Κἂν εἰς ἕνα ἄρτον περιστῇ ἡ τροφὴ, ἐπιστῇ δὲ ταῖς θύραις ὁ ζητῶν, προκόμισον ἐκ τοῦ ταμιείου τὸν ἕνα, καὶ ἐπιθεὶς ταῖς χερσὶ πρὸς οὐρανὸν ἀνατείνας, εἰπὲ λόγον ἐλεεινὸν ὁμοῦ καὶ εὐγνώμονα· Εἷς ἄρτος, ὃν ὁρᾷς, Κύριε, καὶ ὁ κίνδυνος προφανὴς, ἀλλ᾽ ἐγὼ τὴν σὴν ἐντολὴν ἐμοῦ προτίθημι, καὶ ἐκ τοῦ ὀλίγου δίδωμι τῷ λιμώττοντι ἀδελφῷ· δὸς δὴ καὶ σὺ τῷ κινδυνεύοντι δούλῳ. Οἶδά σου τὴν ἀγαθότητα, θαῤῥῶ καὶ τῇ δυνάμει· οὐχ ὑπερτίθεσαι εἰς χρόνον τὰς χάριτας, ἀλλὰ σκεδαννύεις, ὅταν ἐθέλῃς, τὰς δωρεάς. Κἂν οὕτως εἴπῃς καὶ πράξῃς, ὃν δίδως ἐκ τῆς στενώσεως ἄρτον, σπέρμα γίνεται γεωργίας, πολύχουν ἀπογεννᾷ τὸν καρπὸν, ἀῤῥαβὼν τῆς τροφῆς, ἐλέου πρόξενος. Εἰπὲ καὶ σὺ τῆς χήρας τῆς Σιδωνίας ῥῆμα ἐν τοῖς ὁμοίοις, εὐκαίρως τῆς ἱστορίας μνημόνευσον· Ζῇ Κύριος, ὅτι τοῦτον ἔχω ἐν τῇ οἰκίᾳ μου μόνον εἰς διατροφὴν ἐμοὶ καὶ τοῖς παιδίοις. Κἂν δῷς ἐκ τοῦ λείποντος, ἕξεις καὶ σὺ τὸν καμψάκην τοῦ ἐλαίου τῇ χάριτι βρύοντα· τὴν ὑδρίαν τῶν ἀλεύρων ἀκένωτον. Ἐπὶ γὰρ τῶν πιστῶν φιλότιμος ἡ τοῦ Θεοῦ χάρις μιμεῖται τὰ φρέατα, τὰ ἀεὶ κενούμενα, καὶ μὴ ἐξαντλούμενα, τὸ διπλοῦν ἀντεισάγουσα. Δάνεισον, ὁ ἄπορος, τῷ πλουσίῳ Θεῷ. Πίστευσον τῷ ἀεὶ εἰς πρόσωπον ἴδιον ὑπὲρ τοῦ θλιβομένου λαμβάνοντι, καὶ οἴκοθεν ἀποδιδόντι τὴν χάριν. Ἀξιόπιστος ἐγγυητὴς, πανταχοῦ γῆς καὶ θαλάττης ἡπλωμένους ἔχων τοὺς θησαυρούς.
Μετάφραση
Ακόμη και αν η τροφή σου περιοριστεί σε ένα μόνο ψωμί, και σταθεί στις πόρτες σου αυτός που ζητά ελεημοσύνη, βγάλε από το ταμείο το ένα αυτό ψωμί και, αφού το πάρεις στα χέρια σου και τα υψώσεις προς τον ουρανό, πες έναν λόγο γεμάτο πόνο και συνάμα ευγνωμοσύνη: «Ένα ψωμί είναι αυτό που βλέπεις, Κύριε, και ο κίνδυνος είναι ολοφάνερος, αλλά εγώ βάζω τη δική σου εντολή πάνω από τον εαυτό μου, και από το λίγο που έχω δίνω στον πεινασμένο αδελφό· δώσε λοιπόν και εσύ στον δούλο σου που κινδυνεύει. Γνωρίζω την αγαθότητά σου και ελπίζω στη δύναμή σου· δεν αναβάλλεις τις χάρες σου για αργότερα, αλλά σκορπίζεις τις δωρεές σου όποτε θελήσεις». Αν έτσι μιλήσεις και πράξεις, το ψωμί που δίνεις μέσα από τη στέρησή σου γίνεται σπόρος γεωργίας, αποδίδει άφθονο καρπό, γίνεται αρραβώνας για την τροφή, πρόξενος ελέους. Πες και εσύ τα λόγια της χήρας από τη Σιδώνα σε παρόμοιες περιστάσεις, θυμήσου στον κατάλληλο καιρό την ιστορία: «Ζει Κύριος, μόνο αυτό έχω στο σπίτι μου για διατροφή, για εμένα και τα παιδιά μου». Αν δώσεις από το υστέρημά σου, θα έχεις και εσύ το δοχείο του λαδιού να αναβλύζει από τη χάρη, και το πιθάρι του αλευριού αστείρευτο. Διότι στους πιστούς η πλουσιοπάροχη χάρη του Θεού μιμείται τα πηγάδια, τα οποία ενώ αδειάζουν συνεχώς δεν εξαντλούνται, αλλά αναπληρώνουν το διπλάσιο. Δάνεισε, εσύ ο άπορος, στον πλούσιο Θεό. Πίστεψε σε Αυτόν που πάντοτε δέχεται στο δικό Του πρόσωπο ό,τι προσφέρεται υπέρ του θλιμμένου, και που ανταποδίδει τη χάρη από τα δικά Του πλούτη. Είναι αξιόπιστος εγγυητής, που έχει τους θησαυρούς Του απλωμένους παντού, σε κάθε γη και θάλασσα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες