Ἐπειδὴ δὲ ἀνῆκε τὴν πληγὴν ἐκείνην, καὶ τὴν αἴτησιν ὁ Θεὸς ἔδωκε, τότε ποιεῖ καταφανῆ τὴν εὐεργεσίαν τῷ ἱερεῖ, βουλομένη κοινωνὸν τῆς εὐχαριστίας λαβεῖν, ὥσπερ τότε τῆς εὐχῆς ἔλαβε· καί φησιν· Ὑπὲρ τοῦ παιδαρίου τούτου προσηυξάμην, καὶ ἔδωκέ μοι Κύριος τὸ αἴτημά μου, ὃ ᾐτησάμην παρ᾽ αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν δε επούλωσε την πληγή εκείνη και ο Θεός εκπλήρωσε το αίτημα, τότε κάνει φανερή την ευεργεσία στον ιερέα, θέλοντας να τον λάβει κοινωνό της ευχαριστίας, όπως ακριβώς τον είχε λάβει τότε της προσευχής· και λέει: Γι' αυτό το παιδί προσευχήθηκα, και ο Κύριος μου έδωσε το αίτημά μου, το οποίο ζήτησα από αυτόν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες