Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 6:16

Πότε και σε ποιους; Πριν από τη χάρη και σε αυτούς που φρουρούνταν υπό τον νόμο, και οι οποίοι ανάγονταν στη μοναρχία ενός προσώπου· όταν ο Θεός δεν είχε ακόμη φανερωθεί εν σαρκί και οι παλαιοί αποτειχίζονταν από τα εξωτερικά (ειδωλολατρικά) είδωλα. Διότι έπρεπε να νομοθετηθούν αυτά σε εκείνους που, μέσω του προπάτορα Αβραάμ, αναδείχθηκαν σε εκλεκτό έθνος, έχοντας αποφύγει το βάραθρο της πολυθεΐας. Ότι δηλαδή, ένας είναι ο Θεός και Κύριος των πάντων, τον οποίο κανένας άνθρωπος δεν είδε, ούτε μπορεί να δει, όπως λέει ο λόγος της Γραφής· για τον οποίο δεν υπάρχει ούτε προσδιορισμός, ούτε ομοίωση, ούτε περιγραφή, ούτε περιορισμός, ούτε τίποτα από όσα μπορούν να κατανοηθούν από την ανθρώπινη διάνοια. Ως προς αυτά, θα μπορούσε να λεχθεί εκείνο με πολύ μεγάλη σαφήνεια: «Με ποιον παρομοιάσατε τον Κύριο; Και με ποιο ομοίωμα τον παρομοιάσατε;». Παραλείπω να πω ότι δεν σημαίνει πως ό,τι γενικώς απαγορεύτηκε για τον Θεό, αυτό απαγορεύτηκε και για τα υπόλοιπα. Διότι Εκείνος που προηγουμένως το απαγόρευσε στον ιεροφάντη Μωυσή, αμέσως του πρόσταξε: «Θα κατασκευάσεις», λέει, «δύο Χερουβίμ χρυσά σφυρήλατα, στα δύο άκρα· και τα δύο Χερουβίμ θα εκτείνουν τις φτερούγες τους από πάνω, επισκιάζοντας με τις φτερούγες τους το ιλαστήριο· και τα πρόσωπά τους θα είναι στραμμένα το ένα προς το άλλο, και από εκεί θα σου γίνω γνωστός και θα σου μιλήσω». Και στο Λευιτικό: «Κατασκεύασε για τον εαυτό σου ένα φίδι και τοποθέτησέ το πάνω σε ένα σημάδι (κοντάρι), και θα συμβεί ώστε, εάν ένα φίδι δαγκώσει άνθρωπο, κάθε δαγκωμένος που θα το δει, θα ζήσει».

Πρόσεξε δε, ότι ο Ιησούς στρέφεται προς αυτούς που τον ακολουθούν και τους δείχνει το πρόσωπό του. Διότι, εάν δεν ακολουθήσεις τον Ιησού διά της αγαθής πράξεως, δεν θα φτάσεις στη θεωρία του προσώπου του Κυρίου, ούτε θα μεταβείς στην κατοικία του, δηλαδή, δεν θα φτάσεις στον φωτισμό της θείας γνώσης· διότι κατοικία του Χριστού είναι το φως. «Διότι», λέει, «κατοικεί σε φως απρόσιτο.» Διότι εκείνος που δεν έχει καθαρίσει τον εαυτό του, και δεν τον έχει ακολουθήσει διά της καθάρσεως, πώς θα φωτιστεί στη γνώση; «Ήταν δε ο Ανδρέας, ο αδελφός του Σίμωνα Πέτρου, ο ένας από τους δύο που άκουσαν τα λόγια του Ιωάννη και τον ακολούθησαν. Αυτός βρίσκει πρώτα τον δικό του αδελφό, τον Σίμωνα, και του λέει: Βρήκαμε τον Μεσσία, που μεταφράζεται Χριστός· και τον οδήγησε στον Ιησού. Όταν τον κοίταξε ο Ιησούς, είπε: Εσύ είσαι ο Σίμων, ο γιος του Ιωνά, εσύ θα ονομαστείς Κηφάς, που ερμηνεύεται Πέτρος.» Το μεν όνομα του Ανδρέα μάς το κάνει γνωστό, του άλλου όμως καθόλου. Διότι μερικοί λένε ότι αυτός ήταν ο Ιωάννης, που γράφει αυτά· άλλοι δε, ότι εκείνος δεν συγκαταλεγόταν στους επιφανείς· και συνάμα δεν υπήρχε κάποιο όφελος από το να μαθευτεί το όνομα. Τον Ανδρέα όμως τον μνημονεύει, και ως επιφανή, αλλά και ως εκείνον που οδήγησε κοντά Του τον ίδιο του τον αδελφό.