Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 12:9

84 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ εἴρηκέ μοι· ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

81–84 από 84

Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Ἠθικαὶ ὁμιλίαι
Ὅλος αὐτὸς ἐκεῖνος ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος μετὰ Πατρὸς καὶ Πνεύματος οἰκεῖ ἐν αὐτοῖς· γίνεται οὖν ἕκαστος τῶν τοιούτων ναὸς ἐν αἰσθήσει καὶ γνώσει Θεοῦ καὶ τηνικαῦτα μετὰ παρρησίας λέγων βοᾷ· «Ζῶ μὲν οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ ὁ Χριστός», καὶ αὖθις· «Ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.» Διὰ τοῦτο πάντα στέγω, πάντα ὑπομένω· καὶ λοιδορούμενος εὐλογῶ καὶ παρακαλῶ βλασφημούμενος καὶ ἀνέχομαι διωκόμενος, «ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐν ἐμοί, φησίν, ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ολόκληρος αυτός ο ίδιος ο Λόγος του Θεού, μαζί με τον Πατέρα και το Πνεύμα, κατοικεί μέσα τους· γίνεται λοιπόν καθένας από αυτούς ναός, με αίσθηση και γνώση του Θεού, και τότε αναφωνεί με παρρησία λέγοντας: «Δεν ζω πλέον εγώ, αλλά ζει μέσα μου ο Χριστός», και πάλι: «Όταν ήμουν νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, συλλογιζόμουν ως νήπιο· όταν όμως έγινα άνδρας, κατήργησα τα του νηπίου.» Γι' αυτό τα πάντα αντέχω, τα πάντα υπομένω· και όταν με λοιδορούν ευλογώ, και όταν με βλασφημούν παρακαλώ, και όταν με διώκουν δείχνω ανοχή, «για να κατασκηνώσει μέσα μου, λέει, η δύναμη του Χριστού».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Κεφάλαια ἀλφαβητικά (Νόθος)
Χρὴ οὖν καὶ χάριτος ἀξιοῦσθαι τοὺς πιστοὺς δι’ αὐτὴν ὀνομαζομένους, καὶ ἐπιγινώσκειν τὴν τοιαύτην χάριν καὶ πᾶσαν ὑπομονὴν καὶ μακροθυμίαν αὐτῇ ἐπιγράφειν ἣν διέρχονται, καὶ εὐχαριστεῖν τῷ οὕτως εὐδοκήσαντι καὶ οὕτως ἐνεργοῦντι ἐν τοῖς πιστοῖς, τῷ λέγοντι ὅτι Ἡ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρέπει λοιπόν οι πιστοί, που λαμβάνουν το όνομά τους εξαιτίας της, να αξιώνονται της χάριτος, και να αναγνωρίζουν αυτή τη χάρη, και να αποδίδουν σε αυτήν κάθε υπομονή και μακροθυμία την οποία βιώνουν, και να ευχαριστούν Εκείνον που έτσι ευδόκησε και έτσι ενεργεί μέσα στους πιστούς, Εκείνον που λέει ότι: Η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην αδυναμία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Ἐπιστολαί
Διὸ ὑπομνήσκω, παρακαλῶ, κυλινδοῦμαι καὶ διὰ σοῦ πάντας παρασκευασμένους εἶναι, μεμελετημένους διὰ τὴν αἰφνίδιον ἁρπαγήν. οὐδεὶς ἐπὶ συμβολῇ πολέμου ἱστάμενος ἀμεριμνεῖ, οὐ φιλονεικεῖ, οὐ διακέχυται, οὐ γελωτοποιεῖ, οὐ μισοπονηρεῖ, οὐ κενεμβατεῖ· ἀλλὰ τί; γρηγορεῖ, προσεύχεται, συμφράττεται, συμπλέκεται καὶ πρὸ συμπλοκῆς, διωθεῖται τὰς ἐπιθυμίας, αὐταρκοτροφεῖ, ἀσχετεῖ κόσμου, ζωῆς, οἰκείου σώματος, πάντα κατὰ τὸν ἀπόστολον σκύβαλα εἶναι νομίζει διὰ Χριστόν. οἴδατε τί πέπονθεν ὁ ταπεινὸς Λουκιανός, ἵνα τοὺς ἄλλους ὡς οὐ τῶν δοκούντων εἶναί τι ἐάσω λέγειν; πῶς πέπτωκεν, πῶς γέγονεν ὑπὸ χεῖρα (φεῦ μοι λέγειν) τοῦ βασιλέως, μᾶλλον δὲ τοῦ διαβόλου; δέομαι ὑμῶν, προσεύχεσθε περὶ ἐμοῦ ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾽ ἐμὲ τὸν ἄσωτον, τὸν ἀδρανῆ, τὸν ἄχρηστον ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ, ἐν ᾗ ἐστι τὸ νικᾶν· ἐπεί, φησίν, χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό υπενθυμίζω, παρακαλώ, προσπίπτω και ζητώ μέσω εσού να είναι όλοι προετοιμασμένοι, έχοντας προνοήσει για την αιφνίδια αρπαγή. Κανείς, όταν στέκεται ενόψει πολεμικής σύγκρουσης, δεν αμεριμνεί, δεν φιλονικεί, δεν παραδίδεται σε διαχύσεις, δεν αστειεύεται, δεν τρέφει κακία, δεν ματαιοπονεί. Αλλά τι κάνει; Γρηγορεί, προσεύχεται, παρατάσσεται, συμπλέκεται και πριν από τη συμπλοκή αποβάλλει τις επιθυμίες, τρέφεται με τα απολύτως αναγκαία, αποκόπτει κάθε δεσμό με τον κόσμο, τη ζωή και το ίδιο του το σώμα, και θεωρεί τα πάντα σκύβαλα για τον Χριστό, σύμφωνα με τον απόστολο. Γνωρίζετε τι έπαθε ο ταπεινός Λουκιανός, για να παραλείψω να αναφέρω τους άλλους που δεν θεωρούνται σπουδαίοι; Πώς έπεσε, πώς βρέθηκε στα χέρια (αλίμονο που το λέω) του βασιλιά, ή μάλλον του διαβόλου; Σας ικετεύω, προσεύχεστε για εμένα ώστε να κατασκηνώσει επάνω μου, τον άσωτο, τον αδρανή, τον άχρηστο, η δύναμη του Χριστού, στην οποία βρίσκεται η νίκη. Επειδή, λέγει, χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Μὴ γὰρ ἡ πρὸς αἷμα καὶ σάρκα πάλη τῶν ἀοράτων ἐχθρῶν πέρας εἴληφε; Μὴ γὰρ τὸ στάδιον τῶν θεοδρόμων λύσιν ἔλαβε; Τηνικαῦτα λυθήσεται ὁπόταν τῶν ἐνθένδε μεταναστεύσωμεν· ἕως δ’ ἄν ἐσμεν ἐν σαρκί, καὶ οἱ πειρασμοὶ καὶ ὁ πόλεμος συμπάρεστι πάντως. Οὐδεὶς οὖν τῶν ἁγίων ἐν τῇ παρατάσει τῶν πειρασμῶν ἀπεδυσπέτησεν οὐδὲ ἐν τῇ ἐπιμονῇ τῶν θλίψεων ἠλλοίωται. Ἀλλ’ ὁ μὲν Δαυίδ φησι· «Θλίψεις καὶ ἀνάγκαι εὕροσάν με· αἱ ἐντολαί σου μελέτη μου.» Ὁ δὲ Ἱερεμίας· «Ἐγὼ δὲ οὐκ ἐκοπίασα κατακολουθῶν σοι, καὶ ἡμέραν ἀνθρώπου οὐκ ἐπεθύμησα.» Ὁ δὲ Ἀπόστολος· «Ἥδιστα, φησὶ, καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ’ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ. Διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν διωγμοῖς, ἐν στενοχωρίαις ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ· ὅταν γὰρ ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι.» Οὕτως οὖν καὶ ἡμῖν ἀναγκαῖον, ἀδελφοὶ, καὶ διατίθεσθαι καὶ λέγειν Χριστὸν ἔχουσιν ἀρωγὸν καὶ συναθλητὴν ἐν τοῖς παλαίσμασι· λέγει γάρ· «Οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω.» Καὶ «Εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ’ ἡμῶν;» Καὶ εἰ χαρά ἐστι τοῖς πολλοῖς τὸ περὶ φθαρτοῦ βασιλέως ἀγωνίζεσθαι, πόσῳ γε μᾶλλον ἡμῖν ὑπὲρ τοῦ βασιλέως τῶν ἁπάντων ἀθλεῖν καὶ κονίζεσθαι. Ταύτῃ οὖν ἐπιμείνωμεν τῇ προθέσει, ἀδελφοί, εἴτε ἐπιστῇ ὁ πειρασμός, εἴτε μὴ ἐπιστῇ· πλὴν ὅτι ἀεὶ πειρασμὸς παρὰ τοῦ ἐχθροῦ, εἰ καὶ μὴ ὁρωμένως ἀλλ’ ἀοράτως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μήπως έχει λάβει τέλος η πάλη των αοράτων εχθρών ενάντια στο αίμα και τη σάρκα; Μήπως έχει κλείσει το στάδιο των θεοδρόμων; Τότε θα κλείσει, όταν θα αναχωρήσουμε από τον παρόντα βίο· αλλά εφόσον βρισκόμαστε μέσα στη σάρκα, πάντοτε συμπαρίστανται και οι πειρασμοί και ο πόλεμος. Κανένας λοιπόν από τους αγίους δεν δυσφόρησε με την παράταση των πειρασμών, ούτε αλλοιώθηκε από την επιμονή των θλίψεων. Αλλά ο μεν Δαβίδ λέει: «Θλίψεις και ανάγκες με βρήκαν· οι εντολές σου είναι η μελέτη μου.» Ο δε Ιερεμίας: «Εγώ όμως δεν κουράστηκα να σε ακολουθώ, και δεν επιθύμησα ημέρα ανθρώπου.» Ο δε Απόστολος λέει: «Με μεγάλη μου χαρά θα καυχηθώ για τις ασθένειές μου, για να κατασκηνώσει πάνω μου η δύναμη του Χριστού. Γι' αυτό ευαρεστούμαι στις ασθένειες, στις ύβρεις, στις ανάγκες, στους διωγμούς, στις στενοχώριες υπέρ του Χριστού· διότι όταν ασθενώ, τότε είμαι δυνατός.» Έτσι λοιπόν είναι αναγκαίο και για εμάς, αδελφοί, να έχουμε αυτή τη διάθεση και αυτά να λέμε, έχοντας τον Χριστό βοηθό και συναθλητή στα παλαίσματα· διότι λέει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε πρόκειται να σε εγκαταλείψω.» Και: «Αν ο Θεός είναι υπέρ ημών, ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας;» Και αν αποτελεί χαρά για τους πολλούς να αγωνίζονται για έναν φθαρτό βασιλιά, πόσο μάλλον για εμάς να αθλούμαστε και να κοπιάζουμε στον στίβο υπέρ του Βασιλέως των πάντων. Ας επιμείνουμε λοιπόν σε αυτήν την προαίρεση, αδελφοί, είτε εμφανιστεί πειρασμός είτε δεν εμφανιστεί· αν και πάντοτε υπάρχει πειρασμός από τον εχθρό, έστω κι αν δεν γίνεται ορατά, αλλά αόρατα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες