Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 12:9

84 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ εἴρηκέ μοι· ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–80 από 84

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου»
Εἰς τὸ, «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.» αʹ. Ὅτε τὸν παναρμόνιον τουτονὶ κόσμον ἐξ ἀρχῆς ἔπλαττεν ὁ Θεὸς, θαύματα ἐπὶ θαύμασιν εἰργάσατο, οὐ νόμῳ φύσεως δουλεύων, ἀλλ᾽ ἐξουσίᾳ δυνάμεως πάντα τεκταινόμενος. Οἷόν τι λέγω· Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Εἶδες τάξιν καὶ ἀκολουθίαν; Πρότερον τὸν ὄροφον, καὶ τότε τὸ ἔδαφος. Ὅπερ γὰρ εἶπον, οὐ νόμῳ φύσεως ἐδούλευεν, οὐδὲ τάξει τέχνης, ἀλλ᾽ ἐξουσίᾳ δυνάμεως. Εἱστήκει ἡ στέγη, καὶ τὸ ἔδαφος οὐκ ἐφαίνετο· ἡ γὰρ δύναμις τοῦ ἐργαζομένου πάντα διεκράτει. Ἐρώτησον τὸν αἱρετικόν· Εἰπέ μοι, πῶς ἡ στέγη ἐγένετο, καὶ τὸ ἔδαφος οὐχ ὑπέκειτο; εἰπέ μοι τὸν λογισμὸν, εἰπέ μοι τὸν τρόπον. Ἀλλὰ σιγᾷς, καὶ πίστει σεαυτῷ παραχωρεῖς. Ποίας ἄξιος εἶ συγγνώμης, τὰ μὲν κοσμικὰ καὶ ἐπίγεια τῇ πίστει σεαυτῷ παραχωρῶν, τὰ δὲ θεῖα καὶ ἐπουράνια περιεργαζόμενος καὶ πολυπραγμονῶν; Ἐποίησε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν· ἐποίησε τὴν γῆν ἔδαφος, καὶ ὕδατα αὐτῇ ὑπέθηκεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στο χωρίο: «Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια». Α΄. Όταν ο Θεός έπλαθε εξ αρχής αυτόν τον απόλυτα αρμονικό κόσμο, ενήργησε θαύματα πάνω στα θαύματα, χωρίς να υποδουλώνεται σε νόμο της φύσης, αλλά κατασκευάζοντας τα πάντα με την εξουσία της δύναμής Του. Τι εννοώ με αυτό; «Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην». Είδες τάξη και αλληλουχία; Πρώτα την οροφή και έπειτα το έδαφος. Διότι, όπως είπα, δεν υποδουλωνόταν σε νόμο της φύσης ούτε σε κανόνα της τέχνης, αλλά στην εξουσία της δύναμής Του. Στεκόταν η στέγη, και το έδαφος δεν φαινόταν· διότι η δύναμη Εκείνου που τα δημιουργούσε συγκρατούσε τα πάντα. Ρώτησε τον αιρετικό: Πες μου, πώς έγινε η στέγη, χωρίς να υπάρχει από κάτω το έδαφος; Πες μου τη λογική, πες μου τον τρόπο. Αλλά σιωπάς, και αποδέχεσαι το ζήτημα επαφιέμενος στην πίστη. Ποιας συγγνώμης είσαι άξιος, όταν τα μεν κοσμικά και επίγεια τα αποδέχεσαι μέσω της πίστης, ενώ τα θεία και επουράνια τα περιεργάζεσαι και τα ερευνάς με αδιάκριτη περιέργεια; Δημιούργησε τον ουρανό και τη γη· έκανε τη γη έδαφος, και κάτω από αυτήν τοποθέτησε τα ύδατα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου»
Καὶ αὐτὸς κέχρηται τῇ λέξει πάλιν. Ἐπειδὴ γὰρ ἰδιώτης ἦν, τῇ συνήθει λέξει κέχρηται εἰς παράστασιν τῶν νοημάτων. Μέχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν, καὶ διψῶμεν, καὶ γυμνητεύομεν, καὶ κολαφιζόμεθα, καὶ ἐπηρεαζόμεθα παρὰ τῶν ἐχθρῶν, ἐπιβουλευόμεθα, κωλυόμεθα, ἐμποδιζόμεθα, ἀδικούμεθα, τουτέστι, Κολαφιζόμεθα, κακουχούμεθα, μαστιγούμεθα, δεινὰ πάσχομεν, ἐν δεσμωτηρίῳ ἐμβαλλόμεθα, ἀπαγόμεθα, ἐξοριζόμεθα, λιμῷ παραδιδόμεθα. Ὅλην οὖν ταύτην τὴν κάκωσιν κολαφισμὸν ἐκάλεσε καὶ ταπείνωσιν. Πρόσεχε, καὶ μὴ παραδράμῃς αὐτό· χρείαν ἔχω τῆς ἑρμηνείας ἐν τῷ καιρῷ. Τί οὖν; Σαφῶς παρέξωμεν. Κάτεχε τὴν ἑρμηνείαν ἣν εἶπόν σοι, πρόσεχε τοῖς λεγομένοις. Ὁ τοίνυν κολαφισμὸς, τουτέστιν, ἡ ταπείνωσις ἡ παρὰ τῶν ἐχθρῶν γινομένη, εἴτε διὰ δεσμωτηρίου, εἴτε δι᾽ ἀπαγωγῆς, εἴτε διὰ δικαστηρίου, εἴτε διὰ λιμοῦ, εἴτε διὰ οἱουδήποτε πράγματος. Τί οὖν ἐστιν, Ἐν τῇ ὑπερβολῇ τῶν ἀποκαλύψεων ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη σκόλοψ τῇ σαρκί μου, ἄγγελος Σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ· ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα, καὶ εἶπέ μοι· Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται; Πρόσεχε τίς ἐστιν οὗτος ὁ ἄγγελος τοῦ Σατᾶν. Οὐ γὰρ εἶπεν, Ἐδόθη μοι Σατανᾶς ἄγγελος, ἀλλ᾽, Ἄγγελος Σατᾶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο ίδιος χρησιμοποιεί πάλι αυτή τη λέξη. Διότι, επειδή ήταν απλός στον λόγο, χρησιμοποιεί τη συνηθισμένη λέξη για να εκφράσει τα νοήματά του. «Μέχρι αυτή την ώρα και πεινάμε, και διψάμε, και στερούμαστε ενδυμάτων, και ραπιζόμαστε (κολαφιζόμαστε)», και δεχόμαστε επιθέσεις από τους εχθρούς, μας επιβουλεύονται, μας εμποδίζουν, μας βάζουν εμπόδια, μας αδικούν, δηλαδή: Ραπιζόμαστε, κακουχούμαστε, μαστιγωνόμαστε, υποφέρουμε δεινά, ριχνόμαστε στη φυλακή, συλλαμβανόμαστε, εξοριζόμαστε, παραδινόμαστε στην πείνα. Όλη λοιπόν αυτή την κακουχία και την ταπείνωση την ονόμασε κολαφισμό. Πρόσεξε, και μην το προσπεράσεις βιαστικά· διότι θα χρειαστώ αυτή την ερμηνεία την κατάλληλη στιγμή. Τι εννοεί λοιπόν; Ας το εξηγήσουμε με σαφήνεια. Κράτησε την ερμηνεία που σου είπα, πρόσεχε τα όσα λέγονται. Ο κολαφισμός, λοιπόν, δηλαδή η ταπείνωση που προέρχεται από τους εχθρούς, είτε μέσω φυλακίσεως, είτε μέσω βίαιης προσαγωγής, είτε μέσω δικαστηρίου, είτε μέσω πείνας, είτε μέσω οποιουδήποτε πράγματος. Τι σημαίνει λοιπόν το: «Λόγω της υπερβολής των αποκαλύψεων, για να μην υπερηφανεύομαι, μου δόθηκε σκόλοπας στη σάρκα, άγγελος Σατανά, για να με κολαφίζει· γι' αυτό τρεις φορές παρακάλεσα τον Κύριο, και μου είπε: "Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου φανερώνεται τέλεια μέσα στην αδυναμία"»; Πρόσεξε ποιος είναι αυτός ο άγγελος του Σατανά. Διότι δεν είπε: «Μου δόθηκε ο Σατανάς ως άγγελος», αλλά: «Άγγελος Σατανά».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου»
Τούτῳ προσέρχομαι, τοῦτο παρακαλῶ. Ἔκαμ[ν]ον, ἐπόνησα, ἐταλαιπωρήθην, πανταχόθεν ἐβλήθην. Τί οὖν αὐτῷ λέγει ὁ Θεὸς, εἰπέ μοι; Ὁ Θεὸς οὐκ ἐπένευσε τῇ αἰτήσει αὐτοῦ, οὐκ ἔδωκεν ὅπερ ᾔτει· ἀλλ᾽ εἶπεν· Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου. Ταῦτα βλέπεις, ἃ πάσχεις· ἃ ποιεῖς, οὐ βλέπεις· ἃ ποιοῦσιν εἰς σὲ οἱ ἐχθροὶ, βλέπεις· ἃ ποιῶ ἐγὼ εἰς σὲ, οὐ βλέπεις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σε αυτόν προσέρχομαι, αυτό παρακαλώ. Κοπίασα, πόνεσα, ταλαιπωρήθηκα, βλήθηκα από παντού. Τι του λέει λοιπόν ο Θεός, πες μου; Ο Θεός δεν συγκατένευσε στο αίτημά του, δεν του έδωσε αυτό που ζητούσε· αλλά είπε: Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια. Σου αρκεί η χάρη μου. Αυτά που πάσχεις, τα βλέπεις· αυτά που κάνεις, δεν τα βλέπεις· αυτά που σου κάνουν οι εχθροί, τα βλέπεις· αυτά που σου κάνω εγώ, δεν τα βλέπεις.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου»
Μαστίζουσί σε ἐκεῖνοι, ἐγὼ χάριν δίδωμι. Εἰσῆλθες εἰς τὸ δεσμωτήριον, ἢ οὐκ εἰσῆλθες; Εἰσῆλθον· δέομαί σου. Εἶδες ἐκεῖ ἄγγελον Σατᾶν, ἢ οὐκ εἶδες; Εἶδον τὸν ἐμβάλλοντά με. Ἔδησέ σε, ἢ οὐκ ἔδησε; τί ἐποίησα ἐγώ; οὐκ ἔσεισα τοὺς τοίχους; οὐκ ἤνοιξα τὰς θύρας; οὐκ ἔλυσα τὰ δεσμά; οὐκ ἤγαγόν σοι αἰχμάλωτον τὸν δεσμοφύλακα; μή τί σε ἔβλαψεν ἄγγελος τοῦ Σατᾶν; οὐκ ὠφέλησέ σε ἡ παρ᾽ ἐμοῦ χάρις; οὐ λαμπρότερον τὸ σημεῖον ἐποίησεν; Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου. Καὶ ταῦτα καὶ ἐκεῖνα ζητεῖς; Οὐ θέλεις μάστιγας· πῶς ζητεῖς σημεῖα; οὐ θέλεις κινδύνους· πῶς ζητεῖς θαύματα; Ὅτε μαστίζῃ, βλέπεις· ὅτε νεκρὸν ἐγείρεις, οὐ βλέπεις; ὅτε ἐῤῥάγη σου τὰ ἱμάτια, εἶδες· ὅτε τὰ ῥήματά σου νοσήματα δραπετεῦσαι ἐποίησεν, οὐκ εἶδες; ὅτε ἦλθες εἰς τὸ δικαστήριον δεδεμένος, εἶδες· ὅτε εἶπέ σοι ὁ Φῆστος, Ἐν ὀλίγῳ με πείθεις Χριστιανὸν γενέσθαι, οὐκ εἶδες;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνοι σε μαστιγώνουν, εγώ όμως δίνω χάρη. Μπήκες στη φυλακή, ή δεν μπήκες; Μπήκα· σε παρακαλώ. Είδες εκεί τον άγγελο του Σατανά, ή δεν τον είδες; Είδα αυτόν που με έριξε μέσα. Σε έδεσε, ή δεν σε έδεσε; Τι έκανα εγώ; Δεν έσεισα τους τοίχους; Δεν άνοιξα τις θύρες; Δεν έλυσα τα δεσμά; Δεν σου έφερα αιχμάλωτο τον δεσμοφύλακα; Μήπως σε έβλαψε σε κάτι ο άγγελος του Σατανά; Δεν σε ωφέλησε η δική μου χάρη; Δεν κατέστησε το σημείο λαμπρότερο; Αρκεί σε σένα η χάρη μου. Και αυτά και εκείνα ζητάς; Δεν θέλεις μαστιγώσεις· πώς ζητάς σημεία; Δεν θέλεις κινδύνους· πώς ζητάς θαύματα; Όταν μαστιγώνεσαι, το βλέπεις· όταν ανασταίνεις νεκρό, δεν το βλέπεις; Όταν σκίστηκαν τα ενδύματά σου, το είδες· όταν τα λόγια σου έτρεψαν σε φυγή τις ασθένειες, δεν το είδες; Όταν προσήλθες στο δικαστήριο δεμένος, το είδες· όταν σου είπε ο Φήστος, «Παρά λίγο να με πείσεις να γίνω Χριστιανός», δεν το είδες;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου»
Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου. Μέγα ὅπλον ἔλαβες, Πνεύματος δύναμιν νικῶσαν τὰς ἐπιβουλὰς, λαμπρότερόν σε ἐργαζομένην. Τί θέλεις; μηδὲν πάσχειν; Καὶ πῶς ἐδείκνυτό μου ἡ δύναμις; Ἐδείκνυτο μὲν, οὐχ οὕτω δὲ ὡς νῦν. Πῶς; Ἐπειδὴ γὰρ ὁ Παῦλος καὶ διὰ τοῦτο ἤλγει· Οὐαί μοι! βασιλείας κήρυξ εἰμὶ, τοῦ Χριστοῦ μαθητής εἰμι, ἀθάνατα ἐπαγγέλλομαι πράγματα· καὶ μαστίζομαι, ὑβρίζομαι, ἄγομαι· μὴ ἀθύμει διὰ τοῦτο· ταῦτά σε λαμπρότερον ποιεῖ· εἰ μὴ ἔπασχες ταῦτα, οὐκ ἦς οὕτω περιφανής. Εἰσῆλθες, εἰς τὴν φυλακήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σου αρκεί η χάρις μου. Έλαβες μεγάλο όπλο, τη δύναμη του Πνεύματος που νικά τις επιβουλές και σε καθιστά πιο λαμπρό. Τι θέλεις; Να μην υποφέρεις τίποτα; Και πώς θα φανερωνόταν η δύναμή μου; Θα φανερωνόταν μεν, αλλά όχι έτσι όπως τώρα. Πώς; Διότι ο Παύλος γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο θλιβόταν: Αλίμονό μου! Είμαι κήρυκας της βασιλείας, είμαι μαθητής του Χριστού, υπόσχομαι αθάνατα πράγματα· και όμως μαστιγώνομαι, υβρίζομαι, σύρομαι ως δέσμιος· μην αποθαρρύνεσαι γι' αυτό· αυτά σε κάνουν πιο λαμπρό· εάν δεν τα υπέφερες αυτά, δεν θα ήσουν τόσο περιφανής. Εισήλθες στη φυλακή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου»
Εἰ μὴ ἐδέθης, ἀλλ᾽ εἰσῆλθες ἁπλῶς, κατεῖχέ σε καὶ ἐξήγαγε· νῦν δὲ ἦς δεδεμένος, καὶ ἔλυσέ σε δεθέντα. Οἱ πόδες ἐν τῷ ξύλῳ, καὶ ἡ χάρις τοὺς τοίχους ἐσάλευσε. Ταῦτα λέγω, ἵνα μηδεὶς μηδὲ ταῖς περὶ ἡμᾶς ἐπιβουλαῖς ξενίζηται. Ταῦτα λέγομεν, οὐ Παύλῳ ἑαυτοὺς παρισοῦντες (οὐχ οὕτω μαινόμεθα), ἀλλ᾽ ἵνα δείξωμεν, ὅτι καὶ εἰς ταπεινοὺς ὁ Θεὸς τὸ αὐτὸ ἐμβάλλει. Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου. Οὐκ ἐξεβλήθημεν. Ποῦ ἡ χάρις; Πλείων ὁ ἔπαινος γέγονεν, οὐ μύριοι ἐχθροὶ ἐπεβούλευσαν. Ποῦ ἡ χάρις; Πλείονες ἐρασταὶ κατέστησαν, οὐχ ὑμῶν με ἐζήτουν χωρῆσαι. Ποῦ ἡ χάρις; Καὶ Ἰουδαίους μοι προσέθηκαν. Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Μηδέποτε ξενίζου θλίψιν· συγκεκλήρωται τῷ Εὐαγγελίῳ θλίψις. Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμις μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν δεν είχες δεθεί, αλλά είχες εισέλθει απλώς, θα σε κρατούσε και θα σε έβγαζε έξω· τώρα όμως ήσουν δεμένος, και σε έλυσε ενώ ήσουν δεμένος. Τα πόδια βρίσκονταν στο ξύλο, και η χάρη συγκλόνισε τους τοίχους. Αυτά τα λέω, ώστε κανείς να μην εκπλήσσεται ούτε με τις εναντίον μας επιβουλές. Αυτά τα λέμε, όχι για να εξισώσουμε τους εαυτούς μας με τον Παύλο (δεν είμαστε τόσο παράφρονες), αλλά για να δείξουμε ότι ο Θεός ενεργεί το ίδιο και στους ταπεινούς. Σου αρκεί η χάρη μου. Δεν εκδιωχθήκαμε. Πού είναι η χάρη; Ο έπαινος έγινε μεγαλύτερος, δεν μας επιβουλεύθηκαν αμέτρητοι εχθροί. Πού είναι η χάρη; Έγιναν περισσότεροι εκείνοι που μας αγαπούν, δεν ζήτησαν να με χωρίσουν από εσάς. Πού είναι η χάρη; Ακόμη και Ιουδαίους μου προσέθεσαν. Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια. Ποτέ να μην εκπλήσσεσαι για τη θλίψη· η θλίψη είναι συνυφασμένη με το Ευαγγέλιο. Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου»
Πῶς μαστίζῃ, καὶ ἀπαλλάττεις τοὺς μαστίζοντας; ἐπιβουλεύῃ, καὶ περιγίνῃ τῶν ἐπιβουλευόντων; Ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Ὃ οὖν ὁ Παῦλος ἤκουσε, τοῦτο θέλεις; τοῦτο ἀρκεῖ σοι; Ἵνα μαστίζωμαι, ἀτιμάζωμαι, ὑβρίζωμαι, τοῦτο θέλω. Διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν διωγμῷ. Ὢ εὐγνωμοσύνη οἰκέτου! Προσῆλθεν αὐτῷ ἀξιῶν ἀπαλλαγῆναι τῶν θλίψεων· ἐπειδὴ δὲ ἤκουσεν, ὅτι ὁ Δεσπότης αὐτοῦ οὐ θέλει μόνον, ἀλλὰ καὶ βούλεται τὸ ἐναντίον, Τοῦτό σοι δοκεῖ, ἵνα θλίβωμαι, καὶ ἐγὼ τοῦτο βούλομαι, καὶ ὑπὲρ τούτου χάριν ἔχω. Οὐκ εἶπε, Θέλω, μόνον, ἀλλ᾽, Ἀρέσκομαι, βούλομαι, ἐπιθυμῶ μαστίζεσθαι, ἐλαύνεσθαι, στενοχωρεῖσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πώς μαστιγώνεις, και απαλλάσσεις αυτούς που μαστιγώνουν; Υφίστασαι επιβουλές, και υπερισχύεις αυτών που σε επιβουλεύονται; «Διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια». Αυτό λοιπόν που άκουσε ο Παύλος, αυτό θέλεις; Σου αρκεί αυτό; Το να μαστιγώνομαι, να ατιμάζομαι, να υβρίζομαι, αυτό θέλω. Γι' αυτό ευαρεστούμαι στις ασθένειες, στις ύβρεις, στον διωγμό. Ω, τι ευγνωμοσύνη του δούλου! Προσήλθε σε Αυτόν ζητώντας να απαλλαγεί από τις θλίψεις· επειδή όμως άκουσε ότι ο Δεσπότης του όχι μόνο δεν το θέλει, αλλά επιθυμεί το αντίθετο, είπε: «Αυτό εγκρίνεις, το να θλίβομαι; Τότε κι εγώ αυτό επιθυμώ, και για αυτό νιώθω ευγνωμοσύνη». Δεν είπε απλώς «Θέλω», αλλά «Ευαρεστούμαι, βούλομαι, επιθυμώ να μαστιγώνομαι, να καταδιώκομαι, να στενοχωρούμαι».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου»
Διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν διωγμοῖς, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στενοχωρίαις. Διὰ τί· Ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾽ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό ευαρεστούμαι στις αδυναμίες, στις ύβρεις, στους διωγμούς, στις ανάγκες, στις στενοχώριες. Γιατί; Για να κατασκηνώσει επάνω μου η δύναμη του Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Καὶ γὰρ ὁ μακάριος ἐκεῖνος πολλὰ κινδυνεύων καὶ θλιβόμενος, πολλάκις παρεκάλει τὸν Θεὸν, ἀποστῆναι αὐτοῦ τοὺς πειρασμούς· ἀλλ᾽ ὅμως οὐ τῇ αἰτήσει αὐτοῦ, ἀλλὰ τῇ λυσιτελείᾳ προσεῖχεν ὁ Θεός· καὶ τοῦτο δεικνὺς ἔλεγεν· Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Ὥστε πρὶν εἰπεῖν αὐτῷ τὴν αἰτίαν, ἄκοντα εὐεργετεῖ καὶ οὐκ εἰδότα. Τί οὖν μέγα αἰτεῖ, ἀντὶ τῆς τοσαύτης κηδεμονίας εὐχαρίστους κελεύων εἶναι;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι και εκείνος ο μακάριος, επειδή διέτρεχε πολλούς κινδύνους και δοκίμαζε θλίψεις, πολλές φορές παρακαλούσε τον Θεό να απομακρύνει από αυτόν τους πειρασμούς. Ο Θεός όμως δεν απέβλεπε στο αίτημά του, αλλά στο πραγματικό του συμφέρον· και φανερώνοντάς του το αυτό, έλεγε: «Σου αρκεί η χάρη μου, διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια». Επομένως, προτού του εξηγήσει την αιτία, τον ευεργετεί χωρίς τη θέλησή του και εν αγνοία του. Τι το σπουδαίο, λοιπόν, ζητάει, όταν παραγγέλλει να είμαστε ευγνώμονες ως αντάλλαγμα για τόσο μεγάλη φροντίδα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Τοῦτο καὶ ὑμᾶς λαμπροτέρους ποιεῖ· τοῦτο καὶ τὴν ἐμὴν ἀνακηρύττει δύναμιν. Τοῦτο καὶ πρὸς Παῦλον ἔλεγεν· Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Ἐγὼ τοίνυν οὕτως ὑμᾶς ἐποίησα εἶναι. Ὅταν γὰρ εἴπῃ, Ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα, τοῦτο αἰνίττεται· Μὴ τοίνυν καταπέσητε· οἶδα γὰρ, οἶδα σαφῶς, ὅτι ταύτῃ μάλιστα πᾶσιν ἀχείρωτοι ἔσεσθε. Εἶτα, ἵνα τι καὶ παρ᾽ ἑαυτῶν εἰσφέρωσι, καὶ μὴ πάντα τῆς χάριτος εἶναι δοκῇ, μηδὲ εἰκῆ καὶ μάτην στεφανοῦσθαι νομίζωνται, φησί· Γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις, καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό καθιστά και εσάς πιο λαμπρούς· αυτό διακηρύσσει και τη δική μου δύναμη. Αυτό έλεγε και προς τον Παύλο: «Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια». Εγώ, λοιπόν, σας έκανα να είστε τέτοιοι. Διότι, όταν λέει, «Εγώ σας αποστέλλω σαν πρόβατα», αυτό υπονοεί: Μην καταβάλλεστε, λοιπόν· διότι γνωρίζω, γνωρίζω σαφώς, ότι με αυτόν κυρίως τον τρόπο θα είστε ακατανίκητοι από όλους. Έπειτα, για να προσφέρουν και κάτι από τον εαυτό τους και να μη φανεί ότι όλα προέρχονται από τη χάρη, ούτε να νομιστεί ότι στεφανώνονται τυχαία και μάταια, λέει: «Γίνετε, λοιπόν, φρόνιμοι σαν τα φίδια, και ακέραιοι σαν τα περιστέρια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Καὶ γὰρ ἀπειλήσας ἐκεῖνα τῇ φιλονεικίᾳ, τὰ μεγάλα ἐνταῦθα τῆς συμφωνίας τίθησιν ἔπαθλα, εἴγε καὶ τὸν Πατέρα πείθουσιν οἱ συμφωνοῦντες, ὑπὲρ ὧν αἰτοῦσι, καὶ τὸν Χριστὸν ἔχουσιν εἰς τὸ μέσον. Ἆρ᾽ οὖν οὐδαμοῦ εἰσι δύο συμφωνοῦντες; Καὶ πολλαχοῦ μὲν οὖν, τάχα δὲ καὶ πανταχοῦ. Πῶς οὖν οὐ πάντα ἐπιτυγχάνουσιν; Ὅτι πολλαὶ αἱ αἰτίαι τοῦ ἀποτυγχάνειν. Ἢ γὰρ ἀσύμφορα πολλάκις αἰτοῦσι. Καὶ τί θαυμάζεις, εἰ ἕτεροί τινες, ὅπου γε καὶ Παῦλος τοῦτο ἔπαθεν, ἡνίκα ἤκουσεν, Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται; Ἢ ἀνάξιοι τῶν ταῦτα ἀκηκοότων εἰσὶ, καὶ τὰ παρ᾽ ἑαυτῶν οὐκ εἰσφέρουσιν· αὐτὸς δὲ τοὺς κατ᾽ ἐκείνους ἐπιζητεῖ· διὰ τοῦτό φησιν, Ἐξ ὑμῶν, τῶν ἐναρέτων, τῶν ἀγγελικὴν ἐπιδεικνυμένων πολιτείαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, αφού απείλησε με εκείνα τη φιλονικία, εδώ θέτει τα μεγάλα έπαθλα της συμφωνίας, εφόσον εκείνοι που συμφωνούν και πείθουν τον Πατέρα για όσα ζητούν, και έχουν τον Χριστό ανάμεσά τους. Άραγε, λοιπόν, δεν υπάρχουν πουθενά δύο που να συμφωνούν; Και βέβαια υπάρχουν σε πολλά μέρη, ίσως μάλιστα και παντού. Πώς, λοιπόν, δεν τα επιτυγχάνουν όλα; Διότι είναι πολλές οι αιτίες της αποτυχίας. Ή διότι πολλές φορές ζητούν ασύμφορα πράγματα. Και γιατί απορείς εάν το παθαίνουν κάποιοι άλλοι, τη στιγμή που και ο Παύλος το έπαθε αυτό, όταν άκουσε: «Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια»; Ή διότι είναι ανάξιοι σε σύγκριση με εκείνους που άκουσαν αυτά τα λόγια, και δεν συνεισφέρουν όσα εξαρτώνται από τους ίδιους· ενώ Αυτός επιζητεί ανθρώπους όμοιους με εκείνους· γι' αυτό λέει: «από εσάς», τους ενάρετους, αυτούς που επιδεικνύουν αγγελική πολιτεία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ «Πάτερ, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο»
Ὁρᾷς ὅτι οὐ προσεύχεται μόνον, ἀλλὰ καὶ παραινεῖ; Τὸ μὲν γὰρ πνεῦμα πρόθυμον, φησὶν, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής. Τοῦτο δὲ ἔλεγε, τύφου τὴν ψυχὴν αὐτῶν κενῶν, καὶ ἀπονοίας ἀπαλλάττων, συνεσταλμένους ποιῶν, μετριάζειν παρασκευάζων. Ὃ τοίνυν ἠβούλετο αὐτοὺς διδάσκειν εὔχεσθαι, τοῦτο καὶ αὐτὸς ηὔξατο ἀνθρωπίνως, οὐ κατὰ τὴν θεότητα (ἀπαθὲς γὰρ τὸ Θεῖον), ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ηὔξατο δὲ παιδεύων ἡμᾶς εὔχεσθαι, καὶ ἀεὶ ζητεῖν τῶν δεινῶν τὴν ἀπαλλαγήν· εἰ δὲ μὴ ἐγχωροίη, στέργειν τὰ τῷ Θεῷ δοκοῦντα. Διὰ τοῦτο ἔλεγε· Πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ᾽ ὡς σύ· οὐκ ἐπειδὴ ἄλλο μὲν αὐτοῦ βούλημα, ἄλλο δὲ τοῦ Πατρός· ἀλλ᾽ ἵνα παιδεύσῃ τοὺς ἀνθρώπους, κἂν ἀγωνιῶσι, κἂν τρέμωσι, κἂν κίνδυνος ἐπίῃ, κἂν μὴ βούλωνται ἀποῤῥαγῆναι τῆς παρούσης ζωῆς, ὅμως τοῦ οἰκείου βουλήματος προτιμᾷν τὸ τοῦ Θεοῦ βούλημα· ὥσπερ οὖν καὶ Παῦλος παιδευθεὶς, ἀμφότερα ταῦτα διὰ τῶν ἔργων ἔδειξε· τούς τε γὰρ πειρασμοὺς ἠξίωσεν ἀποκινηθῆναι αὐτοῦ, οὕτω λέγων· Ὑπὲρ τούτου τρίτον τὸν Κύριον παρεκάλεσα· καὶ ἐπειδὴ οὐκ ἔδοξε τῷ Θεῷ, φησί· Δι᾽ ὃ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν διωγμοῖς. Τάχα δὲ ἀσαφὲς τὸ εἰρημένον· οὐκοῦν ποιῶ αὐτὸ σαφέστερον· Ἐκινδύνευσε πολλὰ ὁ Παῦλος, καὶ ηὔξατο μὴ κινδυνεύειν. Ἤκουσεν οὖν τοῦ Χριστοῦ λέγοντος, ὅτι Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βλέπεις ότι δεν προσεύχεται μόνον, αλλά και προτρέπει; «Διότι το μεν πνεύμα είναι πρόθυμο», λέει, «η δε σάρκα ασθενής». Αυτό δε το έλεγε, για να αδειάσει την ψυχή τους από την αλαζονεία, να τους απαλλάξει από την υπεροψία, να τους κάνει συνεσταλμένους και να τους προετοιμάσει να είναι μετριόφρονες. Εκείνο, λοιπόν, που ήθελε να τους διδάξει να ζητούν με την προσευχή τους, αυτό προσευχήθηκε και ο Ίδιος ανθρωπίνως, όχι κατά τη θεότητα (διότι το Θείο είναι απαθές), αλλά κατά την ανθρωπότητα. Και προσευχήθηκε για να μας διδάξει να προσευχόμαστε, και να ζητούμε πάντοτε την απαλλαγή από τα δεινά· εάν όμως αυτό δεν είναι εφικτό, να αποδεχόμαστε όσα είναι αρεστά στον Θεό. Γι' αυτό έλεγε: «Πλην όχι όπως εγώ θέλω, αλλ' όπως εσύ»· όχι επειδή άλλο ήταν το δικό Του θέλημα και άλλο του Πατέρα, αλλά για να διδάξει τους ανθρώπους ότι, έστω κι αν αγωνιούν, έστω κι αν τρέμουν, έστω κι αν πλησιάζει κίνδυνος, έστω κι αν δεν θέλουν να αποχωριστούν την παρούσα ζωή, οφείλουν πάντοτε να προτιμούν το θέλημα του Θεού από το δικό τους. Όπως ακριβώς διδάχθηκε και ο Παύλος, και τα απέδειξε και τα δύο αυτά με τα έργα του. Διότι και ζήτησε να απομακρυνθούν από αυτόν οι πειρασμοί, λέγοντας τα εξής: «Για τον λόγο αυτόν τρεις φορές παρακάλεσα τον Κύριο»· και επειδή ο Θεός δεν το ενέκρινε, λέει: «Γι' αυτό χαίρομαι μέσα σε ασθένειες, σε ύβρεις, σε διωγμούς». Ίσως όμως αυτό που ειπώθηκε να είναι ασαφές· γι' αυτό θα το κάνω σαφέστερο: Ο Παύλος διέτρεξε πολλούς κινδύνους, και προσευχήθηκε να μην κινδυνεύει. Άκουσε, λοιπόν, τον Χριστό να του λέει: «Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου ολοκληρώνεται μέσα στην ασθένεια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ ῥητόν· Τοῖς ἀγαπῶσι τὸν θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν
Διά τοι τοῦτό τινας μὲν καὶ ἐναφίησι τοῖς δεινοῖς, ἀποῤῥήτῳ τινὶ σοφίᾳ χρώμενος, τινὰς δὲ καὶ ἐξαρπάζει, ἵνα διὰ πάντων μάθῃς αὐτοῦ τὴν ὑπερβάλλουσαν φιλανθρωπίαν, καὶ ὅτι μείζους αὐτοῖς τὰς ἀμοιβὰς ταμιευόμενος, συγχωρεῖ πολλάκις ἐπιτείνεσθαι τὰ δεινά. Οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ. Μετὰ γὰρ τὴν τοσαύτην θαυματουργίαν καὶ τὴν εὐεργεσίαν, ἣν ἐπεδείξαντο ἀπελάσαντες τὸν ἀναίσχυντον ἐκεῖνον δαίμονα, συνεχώρησε καὶ μαστιχθῆναι καὶ εἰς δεσμωτήριον ἐμβληθῆναι. Ἐντεῦθεν γὰρ μάλιστα διεδείκνυτο καὶ ἡ τοῦ Θεοῦ δύναμις. Διὸ καὶ ὁ μακάριος οὗτος ἔλεγεν· Ἥδιστα οὖν καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾽ ἐμοὶ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ. Καὶ πάλιν· Ὅταν ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι, ἀσθένειαν τοὺς πειρασμοὺς λέγων τοὺς ἐπαλλήλους. Ἀλλ᾽ ἴσως ἄν τις διαπορήσειεν ἐνταῦθα, τίνος ἕνεκεν ἀπήλασαν τὸν δαίμονα οὐδὲν ἐναντίον αὐτοῖς λέγοντα, ἀλλὰ μᾶλλον καὶ καταδήλους αὐτοὺς ποιοῦντα· ἐπὶ πολλὰς γὰρ ἡμέρας ἐβόα λέγων, ὅτι Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσὶν, οἵτινες καταγγέλλουσιν ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας. Μὴ ξενισθῇς, ἀγαπητέ· καὶ τοῦτο γὰρ τῆς συνέσεως ἦν τῆς ἀποστολικῆς καὶ τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο κάποιους τους εγκαταλείπει στα δεινά, χρησιμοποιώντας κάποια άρρητη σοφία, ενώ κάποιους άλλους τους διασώζει, ώστε μέσα από όλα αυτά να μάθεις την υπερβάλλουσα φιλανθρωπία Του, και ότι, επειδή φυλάσσει για αυτούς μεγαλύτερες αμοιβές, συχνά παραχωρεί να εντείνονται τα δεινά. Έτσι λοιπόν ενεργεί και εδώ. Διότι, μετά από τόση θαυματουργία και ευεργεσία που επέδειξαν εκδιώκοντας εκείνον τον αναίσχυντο δαίμονα, παραχώρησε και να μαστιγωθούν και να ριχτούν στη φυλακή. Επειδή μέσα από αυτό ακριβώς αποδεικνυόταν περίτρανα και η δύναμη του Θεού. Γι' αυτό και ο μακάριος αυτός (απόστολος) έλεγε: «Πολύ ευχαρίστως, λοιπόν, θα καυχηθώ για τις ασθένειές μου, ώστε να κατασκηνώσει επάνω μου η δύναμη του Χριστού». Και πάλι: «Όταν ασθενώ, τότε είμαι δυνατός», ονομάζοντας ασθένεια τους αλλεπάλληλους πειρασμούς. Αλλά ίσως κάποιος να απορούσε εδώ, για ποιον λόγο εξέδιωξαν τον δαίμονα, εφόσον δεν έλεγε τίποτα εναντίον τους, αλλά μάλλον τους έκανε φανερούς στο πλήθος· διότι επί πολλές ημέρες φώναζε λέγοντας: «Αυτοί οι άνθρωποι είναι δούλοι του ύψιστου Θεού, οι οποίοι μας κηρύσσουν την οδό της σωτηρίας». Μην παραξενεύεσαι, αγαπητέ· διότι και αυτό ήταν αποτέλεσμα της αποστολικής συνέσεως και της χάριτος του Πνεύματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ἅγιον Εὐστάθιον Ἀντιοχείας
Ὁ Θεὸς τὴν μὲν πίστιν αὐτοῦ τὴν ἀληθῆ καὶ ἀποστολικὴν ἐν πολλοῖς συγχωρεῖ πολεμεῖσθαι, τὰς δὲ αἱρέσεις καὶ τὸν ἑλληνισμὸν ἀφίησιν ἀδείας ἀπολαύειν. Τί δήποτε; Ἵνα ἐκείνων μὲν τὴν ἀσθένειαν μάθῃς οὐκ ἐνοχλουμένων, καὶ αὐτομάτως καταλυομένων· τῆς δὲ πίστεως τὴν ἰσχὺν γνωρίσῃς πολεμουμένης, καὶ διὰ τῶν κωλυόντων αὐξανομένης. Καὶ ὅτι οὐκ ἐμός ἐστιν οὗτος στοχασμὸς, ἀλλὰ θεῖος χρησμὸς ἄνωθεν ἐνεχθεὶς, ἀκούσωμεν Παύλου τί περὶ τούτων φησί· καὶ γὰρ ἔπαθέ τί ποτε ἀνθρώπινον καὶ οὗτος· εἰ γὰρ καὶ Παῦλος ἦν, ἀλλὰ τῆς ἡμετέρας μετέσχε φύσεως. Τί δέ ἐστιν, ὅπερ ἔπαθεν; Ἠλαύνετο, ἐπολεμεῖτο, ἐμαστίζετο, μυρίοις ἐπεβουλεύετο τρόποις, ἔξωθεν, ἔσωθεν, ὑπὸ τῶν δοκούντων οἰκείων εἶναι, ὑπὸ τῶν ἀλλοτρίων. Καὶ τί δεῖ λέγειν, ὅσας ὑπέμεινε θλίψεις; Κάμνων τοίνυν, καὶ μηκέτι φέρων τὰς προσβολὰς τῶν πολεμίων ἀεὶ διακοπτόντων αὐτοῦ τὴν διδασκαλίαν, καὶ ἐναντιουμένων αὐτοῦ τῷ λόγῳ, προσπίπτει τῷ Δεσπότῃ, καὶ παρακαλεῖ αὐτὸν, καὶ λέγει· Ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκὶ ἄγγελος Σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ· ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα, καὶ εἴρηκέ μοι· Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Θεός επιτρέπει μεν η αληθινή και αποστολική Του πίστη να πολεμείται συχνά, ενώ αφήνει τις αιρέσεις και τον ελληνισμό να απολαμβάνουν ελευθερία. Γιατί άραγε; Για να αντιληφθείς την αδυναμία εκείνων, καθώς, παρότι δεν ενοχλούνται, διαλύονται από μόνες τους· και για να γνωρίσεις τη δύναμη της πίστης, η οποία, αν και πολεμείται, αυξάνεται μέσα από εκείνους που την εμποδίζουν. Και για να αποδειχθεί ότι αυτός δεν είναι δικός μου στοχασμός, αλλά θεϊκός λόγος που εστάλη άνωθεν, ας ακούσουμε τι λέει ο Παύλος για αυτά· διότι και αυτός βίωσε κάποτε κάτι το ανθρώπινο· γιατί, έστω κι αν ήταν ο Παύλος, εντούτοις συμμετείχε στη δική μας φύση. Τι είναι λοιπόν αυτό που έπαθε; Διωκόταν, πολεμούνταν, μαστιγωνόταν, δεχόταν επιβουλές με αμέτρητους τρόπους, από έξω, από μέσα, από εκείνους που φαίνονταν να είναι οικείοι, και από τους ξένους. Και τι χρειάζεται να απαριθμούμε πόσες θλίψεις υπέμεινε; Έχοντας λοιπόν αποκάμει, και μην αντέχοντας πλέον τις προσβολές των εχθρών που διαρκώς διέκοπταν τη διδασκαλία του και εναντιώνονταν στον λόγο του, προσπίπτει στον Δεσπότη, Τον παρακαλεί και λέει: Μου δόθηκε ένας σκόλοπας στη σάρκα, ένας άγγελος του Σατανά, για να με ραπίζει· για τούτο παρακάλεσα τρεις φορές τον Κύριο, και μου είπε: Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην αδυναμία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ἅγιον Εὐστάθιον Ἀντιοχείας
Ὑμεῖς δὲ μέμνησθε τῆς αἰτίας ἧς εἶπον, ὅτι διὰ τοῦτο συγχωρεῖ ὁ Θεὸς τοὺς ἑαυτοῦ δούλους μαστίζεσθαι, ἐλαύνεσθαι, μυρία πάσχειν δεινὰ, ἵνα τὴν ἑαυτοῦ δείξῃ δύναμιν. Ἰδοὺ γὰρ καὶ ἐνταῦθα δεηθεὶς, ὥστε ἀποστῆναι αὐτοῦ τὰ μυρία δεινὰ καὶ τοὺς ἀντικειμένους, οὐκ ἐπέτυχε τῆς αἰτήσεως· καὶ τὴν αἰτίαν τίθησι, δι᾽ ἣν οὐκ ἐπέτυχε τῆς αἰτήσεως. Τίς οὖν ἐστιν ἡ αἰτία; οὐδὲν γὰρ κωλύει πάλιν αὐτῆς ἐπιμνησθῆναι· Ἀρκεῖ σοι, φησὶν, ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμις μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εσείς, όμως, να θυμάστε την αιτία που ανέφερα, ότι γι' αυτόν τον λόγο επιτρέπει ο Θεός να μαστιγώνονται οι δούλοι Του, να καταδιώκονται και να υποφέρουν μύρια δεινά, για να φανερώσει τη δική Του δύναμη. Διότι, ιδού, και εδώ, αν και παρακάλεσε να απομακρυνθούν από αυτόν τα μύρια δεινά και οι εχθροί, δεν εκπληρώθηκε το αίτημά του· και εκθέτει την αιτία για την οποία δεν εκπληρώθηκε το αίτημά του. Ποια είναι, λοιπόν, η αιτία; Διότι τίποτα δεν εμποδίζει να την υπενθυμίσουμε πάλι: «Σου αρκεί», λέει, «η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην αδυναμία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ψαλμὸν ρμεʹ
Οὐ γὰρ μόνον οὐκ ἤλγησεν, ἀλλὰ καὶ καυχᾶται, ἐπειδὴ μὴ ἔλαβεν. Εἰπὼν γὰρ, ὅτι Ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα· καὶ εἶπε μοι· Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται· ἐπήγαγεν, ὅτι Ἥδιστα οὖν καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι όχι μόνο δεν εθλίβη, αλλά και καυχάται, επειδή δεν έλαβε. Διότι, αφού είπε: «Για τούτο παρακάλεσα τρεις φορές τον Κύριο· και μου είπε: Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην αδυναμία», πρόσθεσε: «Πολύ ευχαρίστως λοιπόν θα καυχηθώ για τις αδυναμίες μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ψαλμὸν ρμεʹ
ϛʹ. Εἶδες εὐγνωμοσύνην οἰκέτου; ᾜτησε τῆς ἀσθενείας ἀπαλλαγῆναι, καὶ οὐκ ἐπένευσεν ὁ Θεός· καὶ οὐ μόνον οὐκ ἤλγησεν ὁ Παῦλος, ἀλλὰ καὶ καυχᾶται ἐπὶ τῇ ἀσθενείᾳ. Οὕτω καὶ ἡμεῖς παρασκευάσωμεν τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς, κἂν δῷ ὁ Θεὸς, κἂν μὴ δῷ ταῦτα ἅπερ αἰτοῦμεν, ἡμεῖς ὑπὲρ ἀμφοτέρων εὐχαριστήσωμεν τῷ Θεῷ. Ἀμφότερα γὰρ ἡμῖν συμφερόντως ποιεῖ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΣΤ΄. Είδες την ευγνωμοσύνη του δούλου; Ζήτησε να απαλλαγεί από την ασθένεια, και ο Θεός δεν συγκατένευσε· και ο Παύλος όχι μόνο δεν θλίφτηκε, αλλά και καυχάται για την ασθένεια. Έτσι και εμείς, ας προετοιμάσουμε τις ψυχές μας, ώστε, είτε δώσει ο Θεός είτε δεν δώσει αυτά τα οποία ζητάμε, εμείς να ευχαριστούμε τον Θεό και για τα δύο. Διότι και τα δύο τα κάνει προς το συμφέρον μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν σταυρὸν καὶ τὸν λῃστήν (ὁμιλία β΄)
Σήμερον μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ, φησὶν, ἐν τῷ παραδείσῳ. Τί λέγεις; ἐσταύρωσαι καὶ προσήλωσαι ἐν τῷ σταυρῷ ἥλοις, καὶ παράδεισον ἐπαγγέλλῃ; πῶς οὖν τοιαῦτα χαρίζῃ; Καὶ μὴν ὁ Παῦλος λέγει, ὅτι Ἐσταυρώθη ἐξ ἀσθενείας· ἀλλ᾽ ἄκουε τῶν ἐπαγομένων· Ἀλλὰ ζῇ, φησὶν, ἐκ δυνάμεως Θεοῦ. Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ· Ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Διὰ τοῦτο ἐν τῷ σταυρῷ νῦν, φησὶν, ἐπαγγέλλομαι, ἵνα καὶ διὰ τούτου τὴν ἐμὴν καταμάθῃς δύναμιν. Ἐπειδὴ γὰρ τὸ πρᾶγμα σκυθρωπόν ἐστιν, ἵνα μὴ κατηφὴς γένῃ τῇ φύσει τοῦ σταυροῦ προσέχων, ἀλλὰ πρὸς τὴν τοῦ σταυρουμένου δύναμιν ἀποβλέψας, φαιδρὸς ᾖς καὶ γεγανωμένος, διὰ τοῦτο ἐκεῖ ἐπιδείκνυσί σοι τὴν ἰσχὺν τὴν ἑαυτοῦ. Οὐ γὰρ νεκρὸν ἀναστήσας, οὐ θαλάττῃ ἐπιτάξας, οὐ δαίμοσιν ἐπιτιμήσας, ἀλλ᾽ ἐσταυρωμένος, προσηλωμένος, ὑβριζόμενος, ἐμπτυόμενος, λοιδορούμενος, χλευαζόμενος, παρὰ πάντων διασυρόμενος ἴσχυσε τὴν πονηρὰν τοῦ λῃστοῦ διάνοιαν ἐφ᾽ ἑαυτὸν ἐπισπάσασθαι. Ὅρα ἑκατέρωθεν αὐτοῦ τὴν δύναμιν διαλάμπουσαν. Τὴν κτίσιν ἐκλόνησε, τὰς πέτρας διέῤῥηξε, τὴν πέτρας ἀναισθητοτέραν τοῦ λῃστοῦ ψυχὴν κηροῦ μαλακωτέραν εἰργάσατο. Σήμερον μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ. Τί λέγεις; Τὰ χερουβὶμ τηρεῖ τὸν παράδεισον καὶ ἡ φλογίνη ῥομφαία, καὶ σὺ τῷ λῃστῇ τὴν ἐκεῖ εἴσοδον ἐπαγγέλλῃ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Σήμερα θα είσαι μαζί μου», λέει, «στον παράδεισο». Τι λέγεις; Έχεις σταυρωθεί και έχεις προσηλωθεί στον σταυρό με καρφιά, και υπόσχεσαι παράδεισο; Πώς, λοιπόν, χαρίζεις τέτοια πράγματα; Και βέβαια ο Παύλος λέει ότι: «Σταυρώθηκε από αδυναμία»· αλλά άκουε τα όσα ακολουθούν: «Αλλά ζει», λέει, «από τη δύναμη του Θεού». Και πάλι αλλού: «Διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην αδυναμία». Γι' αυτό τώρα πάνω στον σταυρό, λέει, δίδω την υπόσχεση, ώστε και μέσω αυτού να κατανοήσεις τη δύναμή μου. Διότι, επειδή το γεγονός είναι σκυθρωπό, για να μην καταστείς κατηφής προσηλώνοντας την προσοχή σου στη φύση του σταυρού, αλλά, αποβλέποντας στη δύναμη του Εσταυρωμένου, να είσαι φαιδρός και περιχαρής, γι' αυτόν τον λόγο εκεί σου επιδεικνύει την ισχύ του. Διότι όχι επειδή ανέστησε νεκρό, ούτε επειδή διέταξε τη θάλασσα, ούτε επειδή επιτίμησε δαίμονες, αλλά όντας σταυρωμένος, προσηλωμένος, υβριζόμενος, εμπτυόμενος, λοιδορούμενος, χλευαζόμενος και διασυρόμενος από όλους, κατόρθωσε να ελκύσει προς τον εαυτό του την πονηρή διάνοια του ληστή. Δες τη δύναμή του να διαλάμπει και από τις δύο πλευρές. Την κτίση συγκλόνισε, τις πέτρες διέρρηξε, και την ψυχή του ληστή, που ήταν πιο αναίσθητη από την πέτρα, την κατέστησε πιο μαλακή και από το κερί. Σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο. Τι λέγεις; Τα Χερουβίμ και η πύρινη ρομφαία φρουρούν τον παράδεισο, και εσύ υπόσχεσαι στον ληστή την είσοδο εκεί;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
ζʹ. Ὅτι δὲ καὶ εἰς τὸ δειχθῆναι τοῦ Θεοῦ τὴν ἰσχὺν τὰ μεγάλα τοῦτο αὐτὸ συντελεῖ, καὶ τοῦτο ἄκουσον παρὰ τοῦ αὐτοῦ ἀποστόλου, τοῦτο πρότερον εἰρηκότος. Ἵνα γὰρ μὴ λέγῃς, ὅ τι οἱ ἄπιστοι νομίζουσι, τὸν Θεὸν τὸν ταῦτα συγχωροῦντα ἀσθενῆ τινα εἶναι, καὶ μὴ δυνάμενον ἐξαρπάσαι τῶν κινδύνων τοὺς ἑαυτοῦ, συγχωρεῖν αὐτοὺς κακοῦσθαι συνεχῶς. Καὶ τοῦτο σκόπει, πῶς διὰ τούτων ἀπέδειξεν ὁ Παῦλος, δεικνὺς, ὅτι οὐ μόνον ἀσθένειαν αὐτοῦ οὐ κατηγορεῖ τὰ γινόμενα, ἀλλὰ καὶ μειζόνως αὐτοῦ τὴν δύναμιν ἐπιδείκνυται πᾶσιν· εἰπὼν γὰρ, ὅτι Ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκὶ, ἄγγελος σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ· καὶ τοὺς ἐπαλλήλους πειρασμοὺς διὰ τούτου δηλώσας, ἐπήγαγεν· Ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα, ἵνα ἀποστῇ ἀπ᾽ ἐμοῦ· καὶ εἶπέ μοι· Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ζ΄. Και ότι αυτό ακριβώς συντελεί τα μέγιστα στο να φανερωθεί η δύναμη του Θεού, άκουσέ το από τον ίδιο τον απόστολο, ο οποίος το έχει πει προηγουμένως. Διότι, για να μην πεις ό,τι νομίζουν οι άπιστοι, ότι δηλαδή ο Θεός που τα επιτρέπει αυτά είναι αδύναμος και, επειδή δεν μπορεί να διασώσει από τους κινδύνους τους δικούς Του ανθρώπους, επιτρέπει να κακοπαθούν συνεχώς, πρόσεξε πώς μέσα από αυτά το απέδειξε ο Παύλος, δείχνοντας ότι όσα συμβαίνουν όχι μόνο δεν προσάπτουν στον Θεό αδυναμία, αλλά αντιθέτως επιδεικνύουν σε όλους ακόμη περισσότερο τη δύναμή Του. Διότι, αφού είπε ότι «Μου δόθηκε σκόλοπας στη σάρκα, άγγελος του σατανά, για να με ραπίζει», και δηλώνοντας με αυτό τους αλλεπάλληλους πειρασμούς, πρόσθεσε: «Γι' αυτό παρακάλεσα τρεις φορές τον Κύριο να απομακρυνθεί αυτό από εμένα· και μου είπε: Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειούται μέσα στην αδυναμία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
Ὁρᾷς πῶς ἡ δύναμις αὐτοῦ ἐν ἀσθενείᾳ ἐτελειοῦτο; Εἰ ἦν λελυμένος ὁ Παῦλος, καὶ ἔσεισεν ἐκεῖνο τὸ οἴκημα, οὐκ ἦν οὕτω θαυμαστὸν τὸ γινόμενον. Διὰ τοῦτο, φησὶ, μένε δεδεμένος, καὶ σαλευέσθωσαν οἱ τοῖχοι πάντοθεν, καὶ λυέσθωσαν οἱ δεσμῶται, ἵνα μειζόνως ἡ δύναμίς μου φαίνηται διὰ σοῦ τοῦ κατεχομένου καὶ συμπεποδισμένου, τῶν δεδεμένων λυομένων ἁπάντων. Τοῦτο οὖν αὐτὸ καὶ τὸν δεσμοφύλακα ἐξέπληξε τότε, ὅτι μετὰ τοσαύτης κατεχόμενος ἀνάγκης, δι᾽ εὐχῆς μόνης ἴσχυσε μὲν τινάξαι τὰ θεμέλια, ἀναπετάσαι δὲ τὰς θύρας τοῦ δεσμωτηρίου, καὶ λῦσαι τοὺς δεδεμένους ἅπαντας. Οὐκ ἐνταῦθα δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ Πέτρου, καὶ ἐπ᾽ αὐτοῦ τοῦ Παύλου, καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων δὲ ἀποστόλων ἴδοι τις ἂν συμβαῖνον τοῦτο συνεχῶς, καὶ τοῖς διωγμοῖς τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἀεὶ ἐπανθοῦσαν, καὶ ταῖς θλίψεσι παραφαινομένην, καὶ οὕτω τὴν δύναμιν αὐτοῦ κηρύττουσαν. Διόπερ ἔλεγεν, Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βλέπεις πώς η δύναμή Του τελειωνόταν μέσα στην αδυναμία; Εάν ο Παύλος ήταν λυμένος, και συγκλόνιζε εκείνο το οίκημα, το γεγονός δεν θα ήταν τόσο θαυμαστό. Γι' αυτό, λέγει, μείνε δεμένος, και ας σειστούν οι τοίχοι από παντού, και ας λυθούν οι δεσμώτες, ώστε να φανεί εντονότερα η δύναμή Μου διαμέσου εσού που είσαι κρατούμενος και δεμένος χειροπόδαρα, καθώς όλοι οι δεμένοι θα λύνονται. Αυτό ακριβώς, λοιπόν, εξέπληξε τότε και τον δεσμοφύλακα: το γεγονός ότι, αν και βρισκόταν κάτω από τόσο αυστηρό περιορισμό, με μόνη την προσευχή κατόρθωσε να συνταράξει τα θεμέλια, να ανοίξει διάπλατα τις θύρες του δεσμωτηρίου και να λύσει όλους τους δεμένους. Και όχι μόνο εδώ, αλλά και στην περίπτωση του Πέτρου, και του ίδιου του Παύλου, και των υπολοίπων αποστόλων, θα μπορούσε κανείς να διαπιστώσει ότι αυτό συνέβαινε διαρκώς, και η χάρη του Θεού να ανθίζει πάντοτε μέσα στους διωγμούς, να φανερώνεται μέσα στις θλίψεις και κατ' αυτόν τον τρόπο να διακηρύσσει τη δύναμή Του. Γι' αυτό και έλεγε: «Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειούται μέσα στην αδυναμία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
Πόθεν τοῦτο δῆλον; Χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου, φησὶ, καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μου. Καὶ πάλιν· Ὅτι ὑμῖν ἐχαρίσθη ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν. Καὶ πάλιν· Οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν. Εἰ τοίνυν χαίρει καὶ καυχᾶται, καὶ χάρισμα τὸ πρᾶγμα καλεῖ, εὔδηλον ὅτι διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην πρὸς τὸν δικαστὴν διαλεγόμενος ταῦτα ἔλεγεν· ἐπεὶ καὶ εἰς ἀνάγκην ἀλλαχοῦ πάλιν ἐμπεσὼν τοῦ καυχήσασθαι, τοῦτο αὐτὸ ἐνδείκνυται λέγων· Ἥδιστα οὖν καυχήσομαι, φησὶν, ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἐν ἀνάγκαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν διωγμοῖς, ἐν στενοχωρίαις, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾽ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ· καὶ πάλιν· Εἰ καυχᾶσθαι δεῖ, τὰ τῆς ἀσθενείας μου καυχήσομαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Από πού είναι αυτό φανερό; «Χαίρω για τα παθήματά μου», λέει, «και αναπληρώνω τα υστερήματα των θλίψεων του Χριστού στη σάρκα μου». Και πάλι: «Διότι σε εσάς χαρίστηκε από τον Χριστό όχι μόνο το να πιστεύετε σε αυτόν, αλλά και το να πάσχετε για αυτόν». Και πάλι: «Και όχι μόνο αυτό, αλλά και καυχόμαστε στις θλίψεις». Εάν λοιπόν χαίρεται και καυχάται, και ονομάζει το γεγονός χάρισμα, είναι ολοφάνερο ότι για αυτήν την αιτία τα έλεγε αυτά, όταν απευθυνόταν στον δικαστή. Επειδή, και όταν κάπου αλλού βρέθηκε ξανά στην ανάγκη να καυχηθεί, αυτό ακριβώς φανερώνει λέγοντας: «Με μεγάλη μου ευχαρίστηση λοιπόν θα καυχηθώ», λέει, «στις ασθένειές μου, στις ανάγκες, στις ύβρεις, στους διωγμούς, στις στενοχώριες, ώστε να σκηνώσει επάνω μου η δύναμη του Χριστού»· και πάλι: «Εάν πρέπει να καυχώμαι, θα καυχηθώ για τα της ασθένειάς μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Μακκαβαίους
βʹ. Καὶ τί λέγω γέροντα καὶ νέον, ὅπου γε καὶ γυναῖκες πρὸς ταῦτα ἀπεδύσαντο τὰ παλαίσματα, καὶ λαμπροὺς ἀνεδήσαντο τοὺς στεφάνους; Οἱ μὲν γὰρ ἔξωθεν ἀγῶνες καὶ ἡλικίαν, καὶ φύσιν, καὶ ἀξίαν ἐξετάζοντες, καὶ δούλοις, καὶ γυναιξὶ, καὶ πρεσβυτέροις, καὶ μειρακίοις τὴν πρὸς αὐτοὺς εἴσοδον ἀποκλείουσιν, ἐνταῦθα δὲ πάσῃ μὲν ἀξίᾳ, πάσῃ δὲ ἡλικίᾳ, ἑκατέρᾳ δὲ τῇ φύσει τὸ θέατρον μετὰ πάσης ἀδείας ἠνέῳκται, ἵνα καὶ τὴν ἀφθονίαν καὶ τὴν ἄφατον δύναμιν τοῦ τὸν ἀγῶνα τιθέντος καταμάθῃς, καὶ τὸ ἀποστολικὸν ἐκεῖνο διὰ τῶν ἔργων βεβαιούμενον ἴδῃς, Ὅτι ἡ δύναμις αὐτοῦ ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
βʹ. Και γιατί μιλώ για γέροντα και νέο, αφού μέχρι και γυναίκες αποδύθηκαν σε αυτά τα παλαίσματα και φόρεσαν λαμπρούς στεφάνους; Διότι οι μεν εξωτερικοί αγώνες, εξετάζοντας την ηλικία, το φύλο και την κοινωνική τάξη, αποκλείουν την είσοδο σε αυτούς στους δούλους, στις γυναίκες, στους ηλικιωμένους και στα μικρά παιδιά· εδώ όμως το στάδιο έχει ανοίξει με απόλυτη ελευθερία για κάθε τάξη, για κάθε ηλικία και για τα δύο φύλα, ώστε να κατανοήσεις πλήρως τόσο την αφθονία όσο και την άφατη δύναμη Εκείνου που αθλοθετεί τον αγώνα, και να δεις εκείνο το αποστολικό λόγιο να επιβεβαιώνεται από τα ίδια τα έργα: «Ότι η δύναμή του μέσα στην αδυναμία τελειούται».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
ΕΙΣ ΤΟΝ ΡΙΔʹ ΨΑΛΜΟΝ. Ἠγάπησα, ὅτι εἰσακούσεται Κύριος τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου. αʹ. Καὶ τίς οὐκ ἀγαπᾷ ἀκουόμενος; φησί. Πολλοὶ τῶν βιωτικῶν ἀνθρώπων. Οὐ γὰρ δὴ βούλονται ταῦτα ἀκοῦσαι, ἃ αὐτοῖς συμφέρει, ἀλλ᾽ ἀξιοῦσι μὲν τὰ μὴ συμφέροντα αὐτοῖς γίνεσθαι· εἶτα ἐπειδὰν γένηται, ἀλύουσι, καὶ δυσανασχετοῦσι. Τὰ γὰρ συμφέροντα ἐκεῖνά εἰσιν, ἃ ὁ Θεὸς οἶδε καὶ ἐπίσταται εἶναι συμφέροντα ἡμῖν, κἂν πενίαν εἴπῃς, κἂν λιμὸν, κἂν νόσον, κἂν ὁτιοῦν ἕτερον τοιοῦτον. Ἃ δὲ Θεὸς δοκιμάσῃ συμφέροντα εἶναι καὶ δῷ, ταῦτά ἐστι τὰ λυσιτελῆ. Ἐπεὶ καὶ Παύλῳ ἄκουσον τί φησιν· Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στον ΡΙΔ΄ Ψαλμό. Αγάπησα, διότι ο Κύριος θα εισακούσει τη φωνή της δεήσεώς μου. α΄. Και ποιος δεν αγαπά όταν εισακούεται; λέγει. Πολλοί από τους ανθρώπους που είναι προσκολλημένοι στα βιοτικά. Διότι βεβαίως δεν θέλουν να ακούσουν αυτά που τους συμφέρουν, αλλά απαιτούν να γίνουν όσα δεν τους συμφέρουν· έπειτα, όταν αυτά συμβούν, περιέρχονται σε αμηχανία και δυσανασχετούν. Διότι τα πραγματικά συμφέροντα είναι εκείνα, τα οποία ο Θεός γνωρίζει καλά ότι είναι συμφέροντα για εμάς, είτε αναφέρεις τη φτώχεια, είτε την πείνα, είτε την ασθένεια, είτε οτιδήποτε άλλο παρόμοιο. Όσα δε ο Θεός κρίνει ως συμφέροντα και τα δώσει, αυτά είναι τα αληθινά ωφέλιμα. Άκουσε, άλλωστε, τι λέγει και στον Παύλο: Σου αρκεί η χάρις μου· διότι η δύναμή μου ολοκληρώνεται μέσα στην ασθένεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὅταν οὖν ἴδῃς τινὰ ἀπογινώσκοντα ἀπὸ θλίψεως, ἢ πικρόν τι ῥῆμα φθεγγόμενον, μὴ τὴν θλίψιν αἰτίαν ἡγοῦ, ἀλλὰ τὴν μικροψυχίαν τοῦ ταῦτα λαλοῦντος. Τῆς γὰρ θλίψεως ἡ φύσις τὰ ἐναντία κατασκευάζειν εἴωθε, προσοχὴν, συντριβὴν διανοίας, συντεταμένην γνώμην, εὐλαβείας ἐπίτασιν. Διὸ καὶ ὁ Παῦλος ἔλεγεν· Ἡ θλίψις ὑπομονὴν κατεργάζεται, ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν. Εἰ δὲ Ἰουδαῖοι θλιβόμενοι ἐγόγγυζον, οὐ τῆς θλίψεως, ἀλλὰ τῆς ἐκείνων ἀνοίας ἦν τὰ τοῦ γογγυσμοῦ ῥήματα· ἐπεὶ οἱ ἅγιοι θλιβόμενοι, λαμπρότεροι καὶ φιλοσοφώτεροι ἐγίνοντο. Διὸ καὶ ἔλεγεν αὐτὸς οὗτος· Ἀγαθόν μοι, Κύριε, ὅτι ἐταπείνωσάς με, ὅπως ἂν μάθω τὰ δικαιώματά σου. Καὶ ὁ Παῦλος· Καὶ τῇ ὑπερβολῇ τῶν ἀποκαλύψεων, ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκὶ ἄγγελος Σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ. Ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα, καὶ εἴρηκέ μοι· Ἀρκεῖ σοι χάρις μου. Ἡ γὰρ δύναμις μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται· διὸ εὐδοκῶ ἐν θλίψεσιν, ἐν ἀσθενείαις, ἐν διωγμοῖς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν, λοιπόν, δεις κάποιον να απελπίζεται εξαιτίας της θλίψης, ή να ξεστομίζει κάποιον πικρό λόγο, μη θεωρείς ως αιτία τη θλίψη, αλλά τη μικροψυχία εκείνου που τα λέει αυτά. Διότι η φύση της θλίψης συνηθίζει να κατεργάζεται τα αντίθετα: προσοχή, συντριβή της διάνοιας, σταθερό φρόνημα, αύξηση της ευλάβειας. Γι' αυτό και ο Παύλος έλεγε: «Η θλίψη κατεργάζεται υπομονή, και η υπομονή δοκιμή». Αν πάλι οι Ιουδαίοι γόγγυζαν όταν βρίσκονταν σε θλίψη, τα λόγια του γογγυσμού δεν προέρχονταν από τη θλίψη, αλλά από τη δική τους ανοησία· επειδή οι άγιοι, όταν θλίβονταν, γίνονταν λαμπρότεροι και σοφότεροι. Γι' αυτό και εκείνος έλεγε: «Είναι καλό για μένα, Κύριε, το ότι με ταπείνωσες, για να μάθω τα δικαιώματά σου». Και ο Παύλος: «Και για την υπερβολή των αποκαλύψεων, για να μην υπερηφανεύομαι, μου δόθηκε ένας σκόλοπας στη σάρκα, ένας άγγελος του Σατανά, για να με ραπίζει». Για το ζήτημα αυτό παρακάλεσα τρεις φορές τον Κύριο, και μου είπε: «Σου αρκεί η χάρη μου. Διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια»· γι' αυτό ευαρεστούμαι στις θλίψεις, στις ασθένειες, στους διωγμούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Κατὰ αἱρετικῶν
Σαοὺλ, ἀδελφὲ, ὁ Κύριος ἀπέστειλέ με Ἰησοῦς, ὁ ὀφθείς σοι ἐν τῇ ὁδῷ, ὅπως ἀναβλέψῃς, καὶ πλησθήσῃ Πνεύματος ἁγίου. Τὴν τίνος ἑαυτῷ Παῦλος ἐπηύχετο δύναμιν; Ἥδιστα, φησὶ, καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾽ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ. Τίνα κατὰ τῆς Σαμαρειτῶν τιμωρίας Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης ἱκέτευε; Κύριε, φησὶ, θέλεις εἴπωμεν καταβῆναι πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἀναλώσει αὐτούς; Ὁ δὲ τῶν ἀγγέλων χορὸς τί τοῖς ἀνθρώποις περὶ αὐτοῦ παρεδίδου; Αὐτὸς, φησὶ, σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. Καὶ ταῦτα δὲ τῆς ἀξίας ἐλάττω. Οὐ γάρ ἐστιν ὕμνος, οὐχ ὑπαίρων τὸν Υἱὸν, οὐκ ἰσούμενος, ἀλλ᾽ ὅσον ἂν εὐφημίαις ἀναβαίης, ὅσην ἂν λόγων μηχανήσῃ δόξαν, μετὰ τοῦ Δαυῒδ βοήσεις ἡττώμενος, Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων, ὧν ἀνταπέδωκέ μοι; Εἰ δέ γε τὸ, ἄκτιστος, Ἄρειε, φωνὴ τῆς τιμῆς τὸν Υἱὸν ὑπεραίρουσα, ἔσται σοι τὰ τοῦ Δαυῒδ πρὸς αὐτὸν ὑπηλλαγμένως βοᾷν, Κύριε, ἂν ἄκτιστον εἴπω σε, τί ἀνταποδώσεις μοι μείζονί σου τετιμηκότι σε τιμῇ; Ἀλλ᾽ ἐρεῖ πρὸς αὐτοὺς Ἰωάννης ἀντιφθεγγόμενος· Μωροὶ καὶ τυφλοὶ, οὐκ ἐσμὲν ἱκανοὶ λῦσαι τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Σαούλ, αδελφέ, ο Κύριος Ιησούς, που σου εμφανίστηκε στον δρόμο, με απέστειλε για να αναβλέψεις και να πληρωθείς με Πνεύμα Άγιο». Τίνος τη δύναμη ευχόταν ο Παύλος για τον εαυτό του; «Πολύ ευχαρίστως», λέει, «θα καυχηθώ για τις αδυναμίες μου, για να επισκηνώσει πάνω μου η δύναμη του Χριστού». Ποιον ικέτευαν ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης για την τιμωρία των Σαμαρειτών; «Κύριε», λένε, «θέλεις να ζητήσουμε να κατέβει φωτιά από τον ουρανό και να τους καταστρέψει;» Και ο χορός των αγγέλων τι διακήρυττε στους ανθρώπους γι' αυτόν; «Αυτός», λέει, «θα σώσει τον λαό του από τις αμαρτίες τους». Αλλά και αυτά υπολείπονται της αξίας Του. Διότι δεν υπάρχει ύμνος που να εξυψώνει επαρκώς τον Υιό, ούτε που να μπορεί να σταθεί ίσος απέναντί Του, αλλά σε όποιο ύψος εγκωμίων και αν ανέλθεις, όση δόξα και αν επινοήσεις με τα λόγια, νικημένος θα αναφωνήσεις μαζί με τον Δαβίδ: «Τι να ανταποδώσω στον Κύριο για όλα όσα μου έχει προσφέρει;» Αν όμως, Άρειε, η λέξη «άκτιστος» είναι έκφραση που εξυψώνει τον Υιό πάνω από την τιμή που Του αναλογεί, τότε θα πρέπει να Του φωνάζεις τα λόγια του Δαβίδ παραλλαγμένα: «Κύριε, αν σε ονομάσω άκτιστο, τι θα μου ανταποδώσεις, αφού σε τίμησα με τιμή μεγαλύτερη από Εσένα;» Αλλά ο Ιωάννης θα τους αντικρούσει λέγοντας: «Μωροί και τυφλοί, δεν είμαστε ικανοί να λύσουμε ούτε τον ιμάντα του υποδήματός Του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ τῆς προκοπῆς τοῦ εὐαγγελίου
ηʹ. Τίς εἶδε, τίς ἤκουσεν ἐν τοῖς τῶν διδασκάλων δεινοῖς πλείονα παράκλησιν λαμβάνοντας τοὺς μαθητάς; Πῶς οὐκ ἔδεισαν; πῶς οὐκ ἐφοβήθησαν; πῶς οὐκ εἶπον πρὸς τὸν Παῦλον, Ἰατρὲ, θεράπευσον σεαυτόν; ἀπάλλαξον σεαυτὸν τῶν πολυπλόκων δεινῶν, καὶ τότε ἡμῖν τὰ μυρία προξενήσεις ἀγαθά. Πῶς ταῦτα οὐκ εἶπον; Πῶς; ὅτι πεπαιδευμένοι ἦσαν παρὰ τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος, ὅτι ταῦτα οὐκ ἐξ ἀσθενείας ἐγίνετο, ἀλλ᾽ ἐκ τῆς τοῦ Χριστοῦ συγχωρήσεως, ἵνα μειζόνως ἡ ἀλήθεια διαλάμπῃ, διὰ δεσμῶν καὶ φυλακῶν καὶ θλίψεων καὶ στενοχωριῶν αὐξανομένη καὶ πρὸς μεῖζον αἰρομένη μέγεθος. Οὕτως ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η΄. Ποιος είδε, ποιος άκουσε ποτέ, μέσα στα δεινά των δασκάλων, να λαμβάνουν οι μαθητές μεγαλύτερη παρηγοριά; Πώς δεν δείλιασαν; Πώς δεν φοβήθηκαν; Πώς δεν είπαν στον Παύλο: «Ιατρέ, θεράπευσε τον εαυτό σου· απάλλαξε τον εαυτό σου από τα πολυποίκιλα δεινά, και τότε να μας εξασφαλίσεις τα άπειρα αγαθά»; Πώς δεν τα είπαν αυτά; Πώς; Επειδή είχαν διδαχθεί από τη χάρη του Πνεύματος ότι αυτά δεν συνέβαιναν από αδυναμία, αλλά κατά παραχώρηση του Χριστού, ώστε η αλήθεια να διαλάμπει περισσότερο, αυξανόμενη μέσα από δεσμά και φυλακές και θλίψεις και στενοχώριες, και υψούμενη σε μεγαλύτερο μεγαλείο. Έτσι η δύναμη του Χριστού τελειοποιείται μέσα στην αδυναμία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Κυριακόν
Καὶ οὕτω διὰ παντὸς τὰ τῆς ἐκκλησίας ηὔξετο, ὅτε ἤνθει διὰ τῶν σημείων, ὅτε φαιδρὰ ἐκ προοιμίων ἐφαίνετο. Καὶ ὁ μὲν διὰ σπυρίδος ἐχαλᾶτο καὶ οὕτως ἐξέφυγε τοῦ ἄρχοντος τὰς χεῖρας, τοὺς δὲ ἄγγελος ἐξέβαλε καὶ οὕτω τῶν ἁλύσεων ἀπήλλαττε, τοὺς δὲ ἀγοραῖοι καὶ χειροτέχναι ὑποδεχόμενοι παρὰ τῶν ἐν δυναστείαις ἐλαυνομένους παντὶ ἐθεράπευον τρόπῳ. Πορφυροπώλιδες γυναῖκες καὶ σκηνορράφοι καὶ σκυτοδέψαι πρὸς αὐτὰς οἰκοῦντες τὰς ἐσχατιὰς τῶν πόλεων, παρ᾽ αἰγιαλὸν καὶ θάλασσαν, πολλάκις δὲ καὶ οὐδὲ ἐν μέσαις ἐτόλμων φαίνεσθαι ταῖς πόλεσιν. Εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ ἐτόλμων, ἀλλ᾽ οἱ ξενοδόχοι οὐκ ἐτόλμων. Καὶ οὕτως ὑφαίνετο τὰ πράγματα, διὰ πειρασμῶν, 〈οὐ〉 δι᾽ ἀνέσεων. Καὶ οἱ πρῴην σκανδαλισθέντες μετὰ ταῦτα διωρθοῦντο καὶ οἱ πλανηθέντες ἐπανήγοντο καὶ τὰ κατεσκαμμένα ᾠκοδόμητο μειζόνως. Διὰ τοῦτο καὶ Παύλου αἰτήσαντος δι᾽ ἀνέσεως μόνης βαδίζειν τὸ κήρυγμα ὁ πάνσοφος καὶ εὐμήχανος οὐκ ἠνέσχετο, ἀλλὰ καὶ πολλάκις παρακαλοῦντος οὐκ ἐπένευσεν, ἀλλ᾽ εἶπεν· ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου. Ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και έτσι διαρκώς προόδευαν τα πράγματα της Εκκλησίας, όταν ανθούσε μέσω των θαυμαστών σημείων, όταν από την αρχή κιόλας φαινόταν λαμπρή. Και ο μεν ένας κατέβαινε με κοφίνι και έτσι ξέφευγε από τα χέρια του άρχοντα, άλλους τους έβγαζε έξω άγγελος και έτσι τους απάλλασσε από τις αλυσίδες, και άλλους τους υποδέχονταν άνθρωποι της αγοράς και τεχνίτες, όταν αυτοί καταδιώκονταν από τους ισχυρούς, και τους περιποιούνταν με κάθε τρόπο. Γυναίκες πορφυροπώλιδες και σκηνοποιοί και βυρσοδέψες, που κατοικούσαν στις ίδιες τις άκρες των πόλεων, δίπλα στον αιγιαλό και τη θάλασσα, και πολλές φορές δεν τολμούσαν ούτε καν να εμφανιστούν στο κέντρο των πόλεων. Κι αν ακόμη οι ίδιοι τολμούσαν, δεν τολμούσαν όμως εκείνοι που τους φιλοξενούσαν. Και με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνονταν τα πράγματα, μέσα από δοκιμασίες και όχι μέσα από ανέσεις. Και εκείνοι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί, στη συνέχεια διορθώνονταν, και όσοι είχαν πλανηθεί επέστρεφαν, και τα γκρεμισμένα ανοικοδομούνταν σε μεγαλύτερο βαθμό. Γι' αυτόν τον λόγο, αν και ο Παύλος ζήτησε το κήρυγμα να προχωρά μόνο μέσα από ανέσεις, ο πάνσοφος και ευμήχανος Κύριος δεν το ανέχθηκε, αλλά, παρόλο που τον παρακάλεσε πολλές φορές, δεν συγκατένευσε, παρά είπε: «Σου αρκεί η χάρη μου. Διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην αδυναμία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Σταγείριον δαιμονῶντα
Συνῳδὰ δὲ τούτοις καὶ ὁ μακάριος Δαυῒδ φθέγγεται λέγων· Ὅταν ἀπέκτεινεν αὐτοὺς, τότε ἐξεζήτουν αὐτὸν, καὶ ἐπέστρεφον καὶ ὤρθριζον πρὸς τὸν Θεόν. Καὶ τῇ Ἱερουσαλὴμ διὰ τοῦ Ἱερεμίου φησὶν ὁ Θεός· Διὰ παντὸς παιδεύθητι, Ἱερουσαλὴμ, ὅπως ἂν μὴ ἀποστῇ ἡ ψυχή μου ἀπὸ σοῦ. Ὅτι δὲ οὐ τοῖς μοχθηροῖς μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῖς χρηστοῖς, καὶ ταπεινοῦσθαι καὶ κάμπτεσθαι πρὸς σωτηρίαν ἐστὶ, πάλιν ὁ προφήτης φησίν· Ἀγαθόν μοι, Κύριε, ὅτι ἐταπείνωσάς με, ὅπως ἂν μάθω τὰ δικαιώματά σου. Καὶ μετὰ τοῦτον δὲ ὁ Ἱερεμίας τὰ αὐτὰ δὴ ταῦτα ἐκβοᾷ εἰ καὶ μὴ ῥήμασι τοῖς αὐτοῖς· Ἀγαθὸν ἀνδρὶ ὅταν ἄρῃ ζυγὸν βαρὺν ἐκ νεότητος αὐτοῦ· καθίσεται κατὰ μόνας, καὶ σιωπήσεται. Καὶ περὶ ἑαυτοῦ δὲ τοῦ Θεοῦ δεῖται λέγων· Μὴ γένῃ φειδόμενός μου εἰς ἀλλοτρίωσιν ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ. Καὶ ὁ μακάριος δὲ Παῦλος ὁ τοσοῦτον ἐν τῇ χάριτι διαλάμψας, καὶ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ὑπερβὰς, ὅμως καὶ αὐτὸς ἐδεῖτο τῆς ὠφελείας τούτου τοῦ καλοῦ· διὸ καὶ ἔλεγεν· Ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκὶ ἄγγελος Σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ, ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι. Ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα, καὶ εἶπέ μοι· Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Καίτοι γε ἐνῆν καὶ χωρὶς διωγμῶν καὶ θλίψεων καὶ πόνων καὶ ἱδρώτων κατορθωθῆναι τὸ κήρυγμα, ἀλλ᾽ ὅμως οὐκ ἠθέλησεν ὁ Χριστὸς τῶν κηρυττόντων φειδόμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σε συμφωνία με αυτά, και ο μακάριος Δαβίδ αναφωνεί λέγοντας: «Όταν τους θανάτωνε, τότε τον εκζητούσαν, και επέστρεφαν και από τα χαράματα αναζητούσαν τον Θεό». Και προς την Ιερουσαλήμ λέει ο Θεός μέσω του Ιερεμία: «Να παιδεύεσαι διαρκώς, Ιερουσαλήμ, για να μην απομακρυνθεί η ψυχή μου από εσένα». Το ότι δε όχι μόνο για τους φαύλους, αλλά και για τους χρηστούς ανθρώπους, το να ταπεινώνονται και να κάμπτονται οδηγεί στη σωτηρία, πάλι ο προφήτης λέει: «Καλό ήταν για μένα, Κύριε, το ότι με ταπείνωσες, για να μάθω τα δικαιώματά σου». Και μετά από αυτόν, ο Ιερεμίας διακηρύσσει ακριβώς τα ίδια, έστω και αν δεν χρησιμοποιεί τα ίδια λόγια: «Καλό είναι για τον άνθρωπο όταν σηκώσει βαρύ ζυγό από τη νεότητά του· θα καθίσει ολομόναχος και θα σιωπήσει». Και παρακαλεί τον Θεό για τον εαυτό του λέγοντας: «Ας μη μου γίνεις, δείχνοντας επιείκεια σε μένα, αιτία αποξένωσης σε ημέρα πονηρή». Και ο μακάριος Παύλος, που έλαμψε τόσο πολύ μέσα στη χάρη και υπερέβη την ανθρώπινη φύση, όμως και αυτός είχε ανάγκη την ωφέλεια αυτού του καλού· γι' αυτό και έλεγε: «Μου δόθηκε αγκάθι στη σάρκα, άγγελος Σατανά, για να με χτυπά, ώστε να μην υπερηφανεύομαι. Γι' αυτό τρεις φορές παρακάλεσα τον Κύριο, και μου είπε: Σου αρκεί η χάρη μου· διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια». Αν και θα ήταν δυνατό να επιτύχει το κήρυγμα και χωρίς διωγμούς και θλίψεις και πόνους και ιδρώτες, παρ' όλα αυτά ο Χριστός δεν το θέλησε, φροντίζοντας για το καλό εκείνων που κήρυτταν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς τοὺς σκανδαλισθέντας
Διὸ καὶ Παῦλος ἤκουσε ταῦτα, ὅτι· «Ἡ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.» Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς Παλαιᾶς καὶ ἐπὶ τῆς Καινῆς ἔστιν εὑρεῖν. Ἐννόησον γὰρ τί πάσχειν εἰκὸς ἦν τὸν Ναβουχοδονόσορ ὑπὸ τριῶν παίδων, δούλων, αἰχμαλώτων, δεδεμένων, πυρπολουμένων, τοσούτου στρατοπέδου παρόντος ἡττώμενον καὶ μὴ δυνάμενον τριῶν περιγενέσθαι σωμάτων δεδουλωμένων, ὑποκειμένων, πατρίδος ἐκπεπτωκότων, ἐλευθερίας, τιμῆς, δυναστείας, χρημάτων, πόρρω τῶν οἰκείων ἀπῳκισμένων. Εἰ δὴ μὴ συνεχωρήθη ὁ ἐμπρησμὸς ἐκεῖνος, οὐκ ἂν οὕτω λαμπρὸν τὸ βραβεῖον ἐγένετο, οὐκ ἂν οὕτω φαιδρὸς ὁ στέφανος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό και ο Παύλος άκουσε αυτά τα λόγια: «Η δύναμή μου τελειούται μέσα στην αδυναμία». Αυτό μπορεί κανείς να το διαπιστώσει και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη. Διότι αναλογίσου τι ήταν φυσικό να αισθάνεται ο Ναβουχοδονόσορ, όταν νικιόταν από τρεις νέους, δούλους, αιχμαλώτους, δεμένους και παραδομένους στη φωτιά, παρουσία ενός τόσο μεγάλου στρατεύματος, μην μπορώντας να υπερισχύσει επί τριών σωμάτων υποδουλωμένων, υποταγμένων, που είχαν στερηθεί την πατρίδα, την ελευθερία, την τιμή, την εξουσία και τα χρήματα, και είχαν εξοριστεί μακριά από τους οικείους τους. Εάν, λοιπόν, δεν είχε παραχωρηθεί εκείνος ο εμπρησμός, δεν θα είχε γίνει τόσο λαμπρό το βραβείο, ούτε τόσο περίλαμπρος ο στέφανος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης Κλῖμαξ
Εἰ καὶ ἡ δύναμις Κυρίου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται, ὅμως οὐ κωλύσει Κύριος ἐργάτην ταπεινόφρονα. Ὁπόταν τινὰ τῶν ἀθλητῶν ἡμῶν κακούμενον σωματικῶς θεασώμεθα, μὴ ἐκ πονηρίας τὸ κρῖμα τῆς αὐτοῦ ἀσθενείας μανθάνειν σπουδάσωμεν· μᾶλλον δὲ ἁπλῇ καὶ ἀπονήρῳ ἀγάπῃ, ὡς οἰκεῖον μέλος, καὶ ὡς στρατιώτην ἐκ τοῦ πολέμου πληγέντα δεξάμενοι θεραπεύσωμεν. Ἔστιν ἀσθένεια διὰ καθαρισμὸν πταισμάτων, καὶ ἔστι διὰ τὸ ταπεινωθῆναι τὸ φρόνημα. Ὁ ἀγαθὸς ἡμῶν καὶ πανάγαθος Δεσπότης καὶ Κύριος, ὁπόταν πολλάκις τινὰς ὀκνηροτέρους περὶ τὴν ἄσκησιν θεάσηται, δι’ ἀσθενείας λοιπὸν, ὥσπερ δι’ ἀνετωτέρας ἀσκήσεως τὴν σάρκα ταπεινοῖ· ἔστι δὲ ὅτε καὶ τὴν ψυχὴν λογισμῶν πονηρῶν καὶ παθῶν ἐκκαθαίρει. Πάντα ἡμῖν τὰ συμβαίνοντα, ἤτε ὁρατὰ, ἤτε ἀόρατα, ἔστι καὶ καλῶς, καὶ ἐμπαθῶς, καὶ μέσως καταδέξασθαι. Εἶδον τρεῖς ἀδελφοὺς ζημιωθέντας· καὶ ὁ μὲν ἠγανάκτει, ὁ δὲ ἔμεινεν ἄλυπος, ὁ δὲ πολλὴν τὴν χαρὰν προσελάβετο. Εἶδον παρὰ γεωργοῖς ἓν σπέρμα παρ’ ἀμφοτέροις καταβαλλόμενον, ἀλλὰ σκοπὸν οἰκεῖον ἕκαστος ἐκέκτητο· ὁ μὲν, ἵνα τὰ ἑαυτοῦ ἀποδώσει χρέη· ὁ δὲ ἵνα πλοῦτον ἑαυτῷ θησαυρίσῃ· ὁ δὲ ἵνα δώροις τὸν Δεσπότην τιμήσῃ· ὁ δὲ ἕτερος, ἵνα ἐπὶ τῇ καλοεργίᾳ τὸν παρὰ τῶν παρερχομένων ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ βίου ἔπαινον θηράσῃ· ὁ δὲ ἵνα αὐτὸν ἑαυτοῦ ἐχθρὸν ζηλώσαντα θλίψῃ· ὁ δὲ, ἵνα μὴ ὡς ἀργὸς παρὰ τῶν ἀνθρώπων ὀνειδίζηται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν και η δύναμη του Κυρίου εν ασθενεία τελειούται, όμως ο Κύριος δεν θα εμποδίσει τον ταπεινόφρονα εργάτη. Όταν δούμε κάποιον από τους συνασκητές μας να ταλαιπωρείται σωματικά, ας μην προσπαθήσουμε από πονηρία να μάθουμε την αιτία της ασθένειάς του. Μάλλον, με απλή και άδολη αγάπη, ως δικό μας μέλος και ως στρατιώτη που πληγώθηκε στον πόλεμο, ας τον περιθάλψουμε και ας τον θεραπεύσουμε. Υπάρχει ασθένεια που παραχωρείται για τον καθαρισμό σφαλμάτων, και υπάρχει ασθένεια για να ταπεινωθεί το φρόνημα. Ο αγαθός και πανάγαθος Δεσπότης και Κύριός μας, όταν πολλές φορές δει κάποιους να είναι οκνηρότεροι στην άσκηση, μέσω της ασθένειας πλέον, σαν με μια πιο άνετη άσκηση, ταπεινώνει τη σάρκα. Κάποιες φορές μάλιστα καθαρίζει και την ψυχή από πονηρούς λογισμούς και πάθη. Όλα όσα μας συμβαίνουν, είτε ορατά είτε αόρατα, μπορούμε να τα αποδεχθούμε και με καλό τρόπο, και με εμπαθή, και με μέσο. Είδα τρεις αδελφούς να υφίστανται ζημιά. Ο πρώτος αγανακτούσε, ο δεύτερος παρέμεινε χωρίς λύπη, ενώ ο τρίτος γέμισε με μεγάλη χαρά. Είδα σε γεωργούς να σπέρνεται ο ίδιος σπόρος, αλλά ο καθένας είχε τον δικό του σκοπό. Ο ένας, για να αποπληρώσει τα χρέη του. Ο άλλος για να θησαυρίσει πλούτο. Άλλος για να τιμήσει με δώρα τον Δεσπότη. Ένας άλλος για να θηρεύσει τον έπαινο από τους περαστικούς στον δρόμο της ζωής για την καλή του εργασία. Άλλος για να προκαλέσει φθόνο και να θλίψει τον εχθρό του. Και άλλος, για να μην κατακρίνεται από τους ανθρώπους ως αργόσχολος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Τοῦτο οὖν, ἐδόθη μοι σκόλοψ, φησὶν, ἵνα με κολαφίζῃ· οὐχ ὡς τοῦ Θεοῦ τοὺς τοιούτους ὁπλίζοντος· μὴ γένοιτο· οὐδὲ κολάζοντος, οὐδὲ τιμωρουμένου τέως, ἀλλὰ συγχωροῦντος, καὶ ἀφιέντος ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως. «Ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα, ἵνα ἀποστῇ ἀπ᾽ ἐμοῦ.» Καὶ τοῦτο πολλῆς ταπεινοφροσύνης, τὸ μὴ κρύψαι. «Καὶ εἴρηκέ μοι· Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου.» Τουτέστιν, ὅτι Νεκροὺς ἐγείρεις, καὶ τυφλοὺς θεραπεύεις, καὶ τὰ ἄλλα τῶν σημείων ποιεῖς. «Ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.» Ἐλαυνόμενοι γὰρ, καὶ διωκόμενοι, πάντων περιεγένοντο. «Ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾽ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ.» Ἵνα μὴ καταπέσωσι, τῶν ψευδαποστόλων ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις καυχωμένων, καὶ ὄντων τούτων ἐν διωγμοῖς, δείκνυσιν ὅτι διὰ τούτων λαμπρότεροι γίνονται. «Διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν διωγμοῖς, ἐν στενοχωρίαις ὑπὲρ Χριστοῦ.» Ἵνα μή τις νομίσῃ σωματικὴν ἀσθένειαν λέγειν αὐτὸν, καὶ κατ᾽ εἶδος τὴν ἀσθένειαν διηγήσατο, λέγων· Ἐν ὕβρεσιν, ἐν διωγμοῖς, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στενοχωρίαις. Εἶδες ὅπως αὐτὸν νῦν ἀπεκάλυψεν, ὃν εἶπεν ἄνω Σατανᾶν, καὶ οὐχὶ ἄλγος, ὥς φασιν οἱ ληροῦντες, περὶ τὴν κεφαλὴν εἶχεν. «Ὅταν γὰρ ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι.» Ἔνθα θλίψις, ἐκεῖ καὶ παράκλησις. Καὶ ἔνθα παράκλησις, ἐκεὶ καὶ χάρις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό λοιπόν λέει, «μου δόθηκε σκόλοπας, για να με ραπίζει»· όχι ότι ο Θεός εξοπλίζει τέτοιους ανθρώπους· μη γένοιτο· ούτε ότι τους κολάζει, ούτε ότι τους τιμωρεί προς το παρόν, αλλά ότι τους παραχωρεί και τους αφήνει για την ημέρα της κρίσεως. «Γι' αυτό τρεις φορές παρακάλεσα τον Κύριο, ώστε να απομακρυνθεί από εμένα.» Και αυτό είναι δείγμα μεγάλης ταπεινοφροσύνης, το ότι δεν το έκρυψε. «Και μου έχει πει: Σου αρκεί η χάρη μου.» Δηλαδή, το ότι ανασταίνεις νεκρούς, και θεραπεύεις τυφλούς, και επιτελείς τα άλλα σημεία. «Διότι η δύναμή μου ολοκληρώνεται μέσα στην ασθένεια.» Διότι, ενώ καταδιώκονταν και υφίσταντο διωγμούς, επικράτησαν των πάντων. «Με μεγάλη μου χαρά, λοιπόν, θα καυχηθώ περισσότερο για τις ασθένειές μου, για να κατασκηνώσει πάνω μου η δύναμη του Χριστού.» Για να μην καταπέσουν ηθικά, εφόσον οι ψευδαπόστολοι καυχώνταν για τα αντίθετα και αυτοί βρίσκονταν σε διωγμούς, δείχνει ότι μέσα από αυτά γίνονται πιο λαμπροί. «Γι' αυτό ευφραίνομαι στις ασθένειες, στις ύβρεις, στις ανάγκες, στους διωγμούς, στις στενοχώριες για τον Χριστό.» Για να μη νομίσει κανείς ότι εννοεί σωματική ασθένεια, περιέγραψε αναλυτικά το είδος της ασθένειας, λέγοντας: Στις ύβρεις, στους διωγμούς, στις ανάγκες, στις στενοχώριες. Είδες πώς αποκάλυψε τώρα αυτό που πιο πάνω ονόμασε Σατανά, και πως δεν επρόκειτο για πόνο στο κεφάλι που δήθεν είχε, όπως λένε όσοι φλυαρούν ανόητα; «Διότι, όταν ασθενώ, τότε είμαι δυνατός.» Όπου υπάρχει θλίψη, εκεί υπάρχει και παρηγοριά. Και όπου υπάρχει παρηγοριά, εκεί υπάρχει και χάρη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Καὶ τοῦτο πάλιν ἔστιν ἐκ τοῦ Παύλου ἰδεῖν λέγοντος· Ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα, καὶ εἶπέ μοι, Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου. Ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Κατὰ τοῦτον δὴ τὸν τρίτον τρόπον τὸ τῆς ἀσθενείας ἐκδέχεται ὄνομα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και τούτο πάλι μπορεί να το δει κανείς από τον Παύλο, ο οποίος λέει: Για αυτό τρεις φορές παρακάλεσα τον Κύριο, και μου είπε: Σου αρκεί η χάρη μου. Διότι η δύναμή μου τελειούται μέσα στην ασθένεια. Κατά αυτόν, λοιπόν, τον τρίτο τρόπο εκλαμβάνεται ο όρος της ασθένειας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ἀσκητικόν
ιγʹ. Οὗτος οὖν ἦν ὁ σκοπὸς τοῦ Κυρίου, ἵνα τῷ μὲν Πατρὶ ὑπακούσῃ μέχρι θανάτου ὡς ἄνθρωπος ὑπὲρ ἡμῶν, φυλάττων τὴν ἐντολὴν τῆς ἀγάπης, τὸν δὲ διάβολον ἀμύνηται τῷ πάσχειν ὑπ᾽ αὐτοῦ, διὰ τῶν ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐνεργουμένων Γραμματέων καὶ Φαρισαίων· καὶ οὕτως ἐνίκησε τῷ νικᾶσθαι ἑκουσίως τὸν νικᾷν ἐλπίσαντα, καὶ τὸν κόσμον ἐρρύσατο τῆς αὐτοῦ δυναστείας. Τοῦτον τὸν τρόπον ὁ Χριστὸς “ἐξ ἀσθενίας ἐσταυρώθη·” δι᾽ ἧς ἀσθενείας τὸν θάνατον ἐνέκρωσε καὶ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου κατήργησε. Τοῦτον τὸν τρόπον καὶ ὁ Παῦλος ἐν ἑαυτῷ ἠσθένει καὶ ἐκαυχᾶτο “ἐν ταῖς ἀσθενείαις, ἵνα ἐπισκηνώσῃ” ἐν αὐτῷ “ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ.” ιδʹ. Ταύτης τῆς νίκης τὸν τρόπον μαθών, ἔλεγεν Ἐφεσίοις γράφων· “Οὐκ ἔστιν ὑμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα· ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας,” καὶ τὰ ἑξῆς. Τόν τε θώρακα τῆς δικαιοσύνης ἀναλαβεῖν φησι, καὶ τὴν περικεφαλαίαν ἐλπίδος, καὶ τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ πνεύματος, ἵνα δυνηθῶσι πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι, οἱ πρὸς τοὺς ἀοράτους ἐχθροὺς τὸν πόλεμον ἔχοντες· ἔργῳ δὲ τὸν τρόπον τῆς πάλης ἐπιδεικνύμενος ἔλεγεν· “Ἐγὼ οὖν οὕτως τρέχω, ὡς οὐκ ἀδήλως· οὕτως πυκτεύω, ὡς οὐκ ἀέρα δαίρων· ἀλλ᾽ ὑποπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ, μήπως ἄλλοις κηρύξας αὐτὸς ἀδόκιμος γένωμαι.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΙΓ΄. Αυτός λοιπόν ήταν ο σκοπός του Κυρίου, να υπακούσει στον Πατέρα μέχρι θανάτου ως άνθρωπος υπέρ ημών, τηρώντας την εντολή της αγάπης, και να αμυνθεί απέναντι στον διάβολο με το να πάθει από αυτόν, μέσω των Γραμματέων και των Φαρισαίων που ενεργούνταν από εκείνον· και έτσι νίκησε, με το να νικηθεί εκουσίως, αυτόν που ήλπιζε ότι θα νικήσει, και λύτρωσε τον κόσμο από τη δυναστεία του. Με αυτόν τον τρόπο ο Χριστός «εσταυρώθη εξ ασθενείας»· μέσω της οποίας ασθένειας νέκρωσε τον θάνατο και κατήργησε εκείνον που είχε το κράτος του θανάτου. Με αυτόν τον τρόπο και ο Παύλος ασθενούσε και καυχιόταν «στις ασθένειες, για να επισκηνώσει» μέσα του «η δύναμη του Χριστού». ΙΔ΄. Έχοντας μάθει τον τρόπο αυτής της νίκης, έλεγε γράφοντας προς τους Εφεσίους: «Δεν είναι η πάλη σας προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τις αρχές, προς τις εξουσίες», και τα εξής. Και λέει να αναλάβουν τον θώρακα της δικαιοσύνης, και την περικεφαλαία της ελπίδας, και τον θυρεό της πίστεως, και τη μάχαιρα του Πνεύματος, για να μπορέσουν να σβήσουν όλα τα πεπυρωμένα βέλη του πονηρού, εκείνοι που διεξάγουν τον πόλεμο ενάντια στους αόρατους εχθρούς· υποδεικνύοντας δε έμπρακτα τον τρόπο της πάλης έλεγε: «Εγώ, λοιπόν, έτσι τρέχω, όχι αβέβαια· έτσι πυγμαχώ, όχι χτυπώντας τον αέρα· αλλά καταπονώ το σώμα μου και το υποδουλώνω, μήπως, αφού κηρύξω στους άλλους, αποδειχθώ ο ίδιος αδόκιμος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ἀσκητικόν
Καὶ μετ᾽ ὀλίγα· “Πέπεισμαι γάρ, ὅτι οὔτε θάνατος, οὔτε ζωή, οὔτε ἄγγελοι.” Καὶ πάλιν· “Ἐν παντὶ θλιβόμενοι, καὶ οὐ στενοχωρούμενοι· ἀπορούμενοι, καὶ οὐκ ἐξαπορούμενοι· διωκόμενοι, ἀλλ᾽ οὐ καταλιμπανόμενοι· καταβαλλόμενοι, ἀλλ᾽ οὐκ ἀπολλύμενοι. Πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν.” κϛʹ. Οὕτως οὖν ὁ Ἀπόστολος διακείμενος, ἀδιαλείπτως προσηύχετο· ἐν πᾶσι γὰρ τοῖς ἔργοις, ὡς εἴρηται, καὶ τοῖς συμβαίνουσιν αὐτῷ τῆς ἐλπίδος τοῦ Θεοῦ ἀπεκρέματο. Διὰ τοῦτο ταῖς θλίψεσιν ἀεὶ ἔχαιρον πάντες οἱ ἅγιοι, ἵνα εἰς ἕξιν ἔλθωσι τῆς θείας ἀγάπης. Καὶ διὰ τοῦτο ἔλεγεν ὁ Ἀπόστολος· “Ἥδιστα οὖν καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾽ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ.” Καὶ μετ᾽ ὀλίγα· “ὅταν ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι.” Ἀλλ᾽ οὐαὶ ἡμῖν τοῖς ἀθλίοις, ὅτι κατελίπομεν τὴν ὁδὸν τῶν ἁγίων Πατέρων, καὶ διὰ τοῦτο ἔρημοί ἐσμεν παντὸς ἔργου πνευματικοῦ.” κζʹ. Καὶ ὁ Ἀδελφὸς εἶπε· “Διὰ τί, Πάτερ, οὐκ ἔχω κατάνυξιν;” Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Γέρων· “Ἐπειδὴ οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν. Ἐπειδὴ πάντων τῶν κακῶν γεγόναμεν καταγώγιον, καὶ διὰ τοῦτο ὡς ψιλοῦ νοήματος κατεφρονήσαμεν τῆς φοβερᾶς τοῦ Θεοῦ κολάσεως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και λίγο πιο κάτω: «Διότι είμαι πεπεισμένος ότι ούτε θάνατος, ούτε ζωή, ούτε άγγελοι». Και πάλι: «Σε κάθε περίσταση θλιβόμαστε, αλλά δεν καταστενοχωρούμαστε· βρισκόμαστε σε αδιέξοδο, αλλά δεν απελπιζόμαστε· διωκόμαστε, αλλά δεν εγκαταλειπόμαστε· ριχνόμαστε κάτω, αλλά δεν καταστρεφόμαστε. Πάντοτε περιφέρουμε στο σώμα τη νέκρωση του Κυρίου Ιησού, ώστε και η ζωή του Ιησού να φανερωθεί στη θνητή μας σάρκα». 26. Έχοντας, λοιπόν, τέτοια διάθεση ο Απόστολος, προσευχόταν αδιάλειπτα· διότι σε όλα τα έργα, όπως ειπώθηκε, και σε όσα του συνέβαιναν, εξαρτιόταν από την ελπίδα του Θεού. Γι' αυτόν τον λόγο χαίρονταν πάντοτε στις θλίψεις όλοι οι άγιοι, ώστε να φτάσουν στη μόνιμη κατάσταση της θείας αγάπης. Και γι' αυτό έλεγε ο Απόστολος: «Με μεγάλη μου χαρά, λοιπόν, θα καυχηθώ για τις ασθένειές μου, ώστε να κατοικήσει μέσα μου η δύναμη του Χριστού». Και λίγο πιο κάτω: «Όταν ασθενώ, τότε είμαι δυνατός». Αλλά αλίμονο σε εμάς τους άθλιους, διότι εγκαταλείψαμε την οδό των αγίων Πατέρων, και γι' αυτό είμαστε στερημένοι από κάθε πνευματικό έργο. 27. Και ο αδελφός ρώτησε: «Γιατί, Πάτερ, δεν έχω κατάνυξη;» Και αποκρίθηκε ο Γέροντας: «Επειδή δεν υπάρχει φόβος Θεού μπροστά στα μάτια μας. Επειδή έχουμε γίνει κατοικητήριο όλων των κακών, και γι' αυτό περιφρονήσαμε τη φοβερή κόλαση του Θεού σαν να πρόκειται για μια απλή σκέψη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πεντήκοντα κεφάλαια
Οὗ γὰρ ὁ νοῦς πολλὰς βλέπει ἀποκαλύψεις, καὶ πολλὰ λέγειν ἐπιποθεῖ· ἐξ οὗ καὶ ἀγωνία καὶ ἄλγημα τῇ κεφαλῇ οἰκονομικῶς προσγίνεσθαι πέφυκεν, ἵνα μὴ ὑπεραίρηται, τουτέστιν, ἵνα μὴ κατεπαίρηται ἢ μέγα φρονῇ. Καὶ «τρίς», φησίν, «ὑπὲρ τούτου τὸν Κύριον παρεκάλεσα ἵνα ἀποστῇ ἀπ’ ἐμοῦ. Καὶ εἴρηκέ μοι· ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου, ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι εκείνος του οποίου ο νους βλέπει πολλές αποκαλύψεις, επιθυμεί και να λέει πολλά· εξαιτίας αυτού, κατά θεία οικονομία, είναι φυσικό να του προκαλείται αγωνία και πόνος στο κεφάλι, για να μην υπερηφανεύεται, δηλαδή, για να μην επαίρεται ή να μεγαλοφρονεί. Και «τρεις φορές», λέει, «παρακάλεσα τον Κύριο για αυτό, ώστε να απομακρυνθεί από εμένα. Και μου είπε: σου αρκεί η χάρη μου, διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην αδυναμία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πεντήκοντα κεφάλαια
Ἀκούσας οὖν ὅτι ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται, οὐκέτι παρακαλεῖ ἀπαλλαγῆναι τῆς νόσου, ἀλλὰ μᾶλλον καὶ δι’ αὐτὴν ἐνηδύνεται· «Ἥδιστα οὖν», φησί, «καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐν ἐμοὶ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ. Διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν διωγμοῖς» καὶ τὰ ἑξῆς. Ἔδειξεν οὖν ὅτι οὐχ ὡς φιλοσώματος ἢ ἀνυπομόνητος παρεκάλει ἀπαλλαγῆναι τῆς νόσου, ἀλλ’ ὡς φιλόχριστος μᾶλλον καὶ φιλοκῆρυξ διηνεκοῦς ἐφίετο ἀπολαύειν ὑγείας, ἵνα διηνεκῶς καὶ ἀσιγήτως κηρύττῃ τὸ σωτήριον κήρυγμα. Διὸ καὶ τρίτον, ἤτοι πολλάκις, παρακαλέσας τὸν Κύριον καὶ μαθὼν ὅτι οὕτω τούτῳ συμφέρει, ἐξ ὧν εἶπεν ἔδειξε τὴν ἀνδρειοτάτην αὐτοῦ ὑπομονὴν καὶ γενναιοτάτην ψυχήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ακούγοντας, λοιπόν, ότι η δύναμη του Θεού τελειοποιείται μέσα στην ασθένεια, δεν παρακαλεί πλέον να απαλλαγεί από την αρρώστια, αλλά μάλλον αισθάνεται χαρά για αυτήν: «Με μεγάλη μου χαρά, λοιπόν», λέει, «θα καυχηθώ για τις ασθένειές μου, ώστε να κατοικήσει μέσα μου η δύναμη του Χριστού. Γι' αυτό ευαρεστούμαι στις ασθένειες, στις ύβρεις, στις ανάγκες, στους διωγμούς» και τα εξής. Έδειξε, επομένως, ότι δεν παρακαλούσε να απαλλαγεί από την ασθένεια επειδή αγαπούσε το σώμα του ή ήταν ανυπόμονος, αλλά μάλλον ως φιλόχριστος και με ζήλο για το κήρυγμα επιθυμούσε να απολαμβάνει συνεχή υγεία, για να κηρύττει αδιάκοπα και χωρίς σιωπή το σωτήριο μήνυμα. Γι' αυτό, αφού παρακάλεσε τον Κύριο τρεις φορές, δηλαδή πολλές φορές, και έμαθε ότι αυτό τον συμφέρει, μέσα από όσα είπε απέδειξε την ανδρειότατη υπομονή του και τη γενναιότατη ψυχή του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικήτας Στηθᾶτος Κεφάλαια πρακτικά ἑκατόν
λβʹ. Οὐ προσώποις, ἢ σχήμασιν, ἢ λόγοις χαρακτηρίζεται ἡ ἀλήθεια, οὐδὲ ἐν τούτοις Θεὸς ἀναπαύεται, ἀλλ’ ἐν καρδίαις συντετριμμέναις, καὶ πνεύμασι ταπεινώσεως, καὶ ψυχαῖς πεφωτισμέναις ὑπὸ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ. Ἔστι γὰρ ὅτε ὑποπίπτοντά τινα λόγοις ὁρῶμεν ἐκτός, καὶ ταπεινοῖς πρὸς πάντα χρώμενον ῥήμασι, τὸν ἔπαινον θηρώμενον τῶν ἀνθρώπων· ἐντὸς δὲ οἰήσεως γέμοντα, δόλου, καὶ βασκανίας, καὶ πρὸς τὸν πλησίον μνησικακίας· καὶ ἔστιν ὅτε διὰ δικαιοσύνην μαχόμενόν τινα λόγοις ὑψηλοῖς σοφίας ὁρῶμεν ἐκτός, καὶ κατὰ τοῦ ψεύδους, ἢ τῆς παραβάσεως τῶν θείων νόμων ἱστάμενον, καὶ πρὸς μόνην ὁρῶντα δηλαδὴ τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἐντὸς πάσης ὄντα μετριοφροσύνης, ταπεινώσεως, καὶ ἀγάπης πρὸς τὸν πλησίον· ἔσθ’ ὅτε καὶ καυχώμενον ἐν Κυρίῳ, κατὰ τὸν οὕτω λέγοντα Παῦλον, καὶ καυχώμενον ἐν Κυρίῳ, κατὰ τὸν οὔτω λέγοντα Παῦλον, καὶ καυχώμενον ἐν Κυρίῳ· «Καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου.» λγʹ. Οὐ τῶν παρ’ ἡμῶν λεγομένων, ἢ πραττομένων τὴν ἐπιφάνειαν ὁρᾷ ὁ Θεός, ἀλλὰ τὰς διαθέσεις τῶν ψυχῶν, καὶ τὸν σκοπὸν δι’ ὃν ἢ πράττομέν τι τῶν ὁρωμένων, ἢ λέγομέν τι τῶν νοουμένων· ὥσπερ δὴ καὶ τὰς δυνάμεις τῶν λόγων, καὶ τὰ τέλη τῶν ἔργων, οἱ συνέσει τῶν λοιπῶν διαφέροντες, ὁρῶσι μᾶλλον, καὶ τὰς κρίσεις τούτων ποιοῦσιν ἀνεπισφαλεῖς· καθὰ καὶ ἄνθρωπος μὲν εἰς πρόσωπον, ὁ δὲ Θεὸς εἰς καρδίαν ὁρᾷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΛΒ'. Η αλήθεια δεν χαρακτηρίζεται από πρόσωπα, ούτε από εξωτερικά σχήματα, ούτε από λόγια, ούτε σε αυτά αναπαύεται ο Θεός, αλλά σε καρδιές συντετριμμένες, και σε πνεύματα ταπείνωσης, και σε ψυχές φωτισμένες από τη γνώση του Θεού. Διότι κάποιες φορές βλέπουμε εξωτερικά κάποιον να υποχωρεί στα λόγια και να χρησιμοποιεί ταπεινές εκφράσεις προς όλους, επιδιώκοντας τον έπαινο των ανθρώπων, ενώ εσωτερικά είναι γεμάτος από έπαρση, δόλο, φθόνο και μνησικακία προς τον πλησίον. Και άλλες φορές βλέπουμε εξωτερικά κάποιον να αγωνίζεται για τη δικαιοσύνη με υψηλούς λόγους σοφίας, και να ανθίσταται στο ψεύδος ή στην παράβαση των θείων νόμων, και να αποβλέπει δηλαδή μόνο στην αλήθεια, ενώ εσωτερικά κατέχεται από απόλυτη μετριοφροσύνη, ταπείνωση και αγάπη προς τον πλησίον. Ενίοτε δε και να καυχάται εν Κυρίω, σύμφωνα με τον Παύλο που λέει: «Θα καυχηθώ για τις αδυναμίες μου». ΛΓ'. Ο Θεός δεν βλέπει την επιφάνεια των όσων λέμε ή πράττουμε, αλλά τις διαθέσεις των ψυχών και τον σκοπό για τον οποίο είτε πράττουμε κάτι από τα ορατά, είτε λέμε κάτι από τα νοούμενα. Όπως ακριβώς και οι άνθρωποι που ξεχωρίζουν από τους υπολοίπους ως προς τη σύνεση, διακρίνουν περισσότερο τη δύναμη των λόγων και τον τελικό σκοπό των έργων, και διατυπώνουν αλάνθαστες κρίσεις για αυτά. Καθώς ο μεν άνθρωπος βλέπει το πρόσωπο, ο δε Θεός βλέπει την καρδιά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Ἐπιστολαὶ καὶ Ἀμφιλόχια
Οὕτως ὁ τῶν ἐπιστολῶν τοῦ μεγάλου Παύλου χαρακτὴρ ἀρετῆς ἁπάσης τῆς ἐν λόγῳ τὰς ἰδέας ἐμμορφούμενος καὶ τοῖς καταλλήλοις καὶ οἰκείοις ἐμποικιλλόμενος σχήμασιν, ἀρχετύπου καὶ παραδείγματος λόγον ἐπέχειν καὶ ζηλοῦσθαι ἄξιος, ἀλλὰ μὴ πρὸς ἑτέρων μίμησιν ἀναγεγράφθαι τοῖς γε σωφρονοῦσίν ἐστιν δίκαιος. οὐδὲ γὰρ οὐδὲ ῥᾴδιον εὑρεῖν ὃν εἰκονίσειεν· ἐπεὶ μηδὲ μελέτης καρπός, ἀλλ’ ἐπιπνοίας ὑπερφυοῦς τὰ Παύλου ῥήματα, ὁ τῆς σοφίας πλοῦτος, ἡ τῆς ἀληθείας καθαρὰ καὶ διαυγὴς καὶ ἡδονῆς σωτηρίου βρύουσα πηγή. τοῦτο τῆς ἄνωθεν φοβερᾶς ἀστραπῆς βραχεῖά τις λαμπηδών, τῶν ἀποστολικῶν χειλέων ἀποπάλλουσα, τοῦτο τῆς ἐν ἀσθενείᾳ τελειουμένης θείας δυνάμεως ἀπορροή τις μετρία, κόσμον ὅλον ἀρδεύουσα, τοῦτο τῆς ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν ἐνεργουμένης χάριτος (ὢ φρικτῶν καὶ παραδόξων μυστηρίων) μαρτύριον ἀπαράγραπτον, ἐξ ἰδιωτικῆς γλώττης στάζουσα σοφία, ἐξ ἀμελετήτου στόματος κανὼν εὐγλωττίας, ἐξ ἀμαθῶν χειλέων τέχνη ῥητορείας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι, ο χαρακτήρας των επιστολών του μεγάλου Παύλου, που ενσαρκώνει τις μορφές κάθε αρετής του λόγου και στολίζεται με τα κατάλληλα και οικεία ρητορικά σχήματα, είναι άξιος να επέχει θέση αρχετύπου και παραδείγματος και να αποτελεί αντικείμενο ζήλου, αλλά είναι δίκαιο να θεωρείται, τουλάχιστον από τους σώφρονες, ότι δεν συγγράφηκε προς μίμηση άλλων. Διότι ούτε καν είναι εύκολο να βρεθεί ποιον θα μπορούσε να μιμηθεί· επειδή τα λόγια του Παύλου, ο πλούτος της σοφίας, η καθαρή και διαυγής πηγή της αλήθειας που αναβλύζει σωτήρια ευφροσύνη, δεν είναι καρπός μελέτης, αλλά υπερφυούς έμπνευσης. Αυτό είναι μια μικρή λάμψη της άνωθεν φοβερής αστραπής, η οποία αναπηδά από τα αποστολικά χείλη· αυτό είναι μια μικρή απορροή της θείας δύναμης που τελειοποιείται μέσα στην ανθρώπινη αδυναμία και η οποία αρδεύει ολόκληρο τον κόσμο· αυτό είναι μια αδιαμφισβήτητη μαρτυρία της χάριτος που ενεργεί μέσα σε πήλινα σκεύη (ω, τι φρικτά και παράδοξα μυστήρια!), σοφία που στάζει από απλή γλώσσα, κανόνας ευγλωττίας από αμελέτητο στόμα, τέχνη ρητορείας από αμαθή χείλη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Βιβλιοθήκη
Ἐκ τοῦ εἰς τό «Ἀρκεῖοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται». Ὅτι ἦλθε, φησὶ, παρὰ τοῦ Πατρὸς ὁ Χριστὸς πρὸς τοὺς ἀνθρώπους πρεσβευτής· ἐσφάγη ὁ πρεσβευτής· καὶ τότε γέγονεν ἡ εἰρήνη, ἀλλ᾽ οἱ πρέσβεις ἐρχόμενοι καὶ δῶρα φέρουσι καὶ δῶρα λαμβάνουσι. Ποῖον οὖν ἧκε φέρων δῶρον, καὶ ποῖον ἀντέλαβε; Παράδοξον τὸ δῶρον, ὡς καὶ ὁ πρεσβευτὴς παράδοξος. Τὸ αἷμα αὑτοῦ φέρων ἦλθε δῶρον, τὸ σῶμα αὑτοῦ ἦλθε φέρων δῶρον· καὶ τί παρ᾽ ἐμοῦ ἔλαβε δῶρον; Πίστιν. Καὶ τί ἀντ᾽ αὐτῆς μοι παρέσχε; Χάριν. Ἐπίστευσα ἐγώ, ἐχαρίσατο ἐκεῖνος, ἐλύθη ἡ ἔχθρα. Ὁ πρεσβευτὴς ὅταν ἔλθῃ πρὸς ἔθνος, οὐκ ἀξιοῖ τινι τῶν ἀγοραίων ἢ πενήτων διαλεχθῆναι, ἀλλ᾽ εὐθὺς τῷ βασιλεῖ πρόσεισιν. Οὗτος δὲ ὁ πρεσβευτὴς ἦλθε, καὶ εὐθέως πόρνῃ καὶ λῃστῇ καὶ τελώνῃ καὶ μάγοις διειλέχθη. Εἶδες πρεσβευτοῦ φιλανθρωπίαν; Οὐ γὰρ πρὸς ἕνα καὶ δεύτερον ἦλθεν, ἀλλὰ πρὸς τὴν κοινὴν φύσιν· καὶ ἦλθε τὸ ἐμὸν περιβεβλημένος ἱμάτιον, ἵνα μὴ γυμνῇ τῇ θεότητι παραγενόμενος φοβήσῃ τὴν θήραν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Από την ομιλία στο «Αρκεί σε εμένα η χάρη μου· διότι η δύναμή μου εν ασθενεία τελειούται». Ήλθε, λέει, ο Χριστός από τον Πατέρα προς τους ανθρώπους ως πρεσβευτής· σφαγιάστηκε ο πρεσβευτής, και τότε έγινε η ειρήνη, αλλά οι πρέσβεις ερχόμενοι και δώρα φέρνουν και δώρα λαμβάνουν. Ποιο δώρο λοιπόν ήλθε φέρνοντας, και ποιο έλαβε ως αντάλλαγμα; Παράδοξο είναι το δώρο, όπως παράδοξος και ο πρεσβευτής. Το αίμα Του ήλθε φέρνοντας ως δώρο, το σώμα Του ήλθε φέρνοντας ως δώρο· και τι έλαβε από εμένα ως δώρο; Την πίστη. Και τι μου παρέσχε αντί αυτής; Τη χάρη. Εγώ πίστεψα, Εκείνος χάρισε, λύθηκε η έχθρα. Ο πρεσβευτής, όταν έλθει σε ένα έθνος, δεν καταδέχεται να συνομιλήσει με κανέναν από τους ανθρώπους της αγοράς ή τους φτωχούς, αλλά πηγαίνει απευθείας στον βασιλιά. Αυτός όμως ο πρεσβευτής ήλθε, και αμέσως συνομίλησε με πόρνη και ληστή και τελώνη και μάγους. Είδες τη φιλανθρωπία του πρεσβευτή; Διότι δεν ήλθε προς έναν και δεύτερο, αλλά προς την κοινή ανθρώπινη φύση· και ήλθε ενδεδυμένος το δικό μου ιμάτιο, για να μην τρομάξει το θήραμα ερχόμενος με γυμνή τη θεότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος Ἐπιστολὴ μεγάλη
Χριστιανῶν γὰρ ἡ δόξα καὶ ὁ πλοῦτος καὶ ἡ τρυφὴ καὶ ὁ θησαυρὸς καὶ ἡ καύχησις τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ τυγχάνει κατὰ τὸ ἀποστολικὸν λόγιον· Οὐ μόνον δὲ ἀλλὰ καὶ καυχώμενοι ἐν ταῖς θλίψεσι, καὶ τὸ ὑπὸ τοῦ κυρίου εἰρημένον· Μακάριοι ἐστὲ ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ῥῆμα καθ᾽ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ· χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς. καὶ πάλιν ὁ μακάριος Παῦλος ὅσην ἡδονὴν ἐν τοῖς ὑπὲρ Χριστοῦ παθήμασιν εἶχεν βοᾷ λέγων· Ἥδιστα οὖν καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾽ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ· διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στενοχωρίαις, ἐν πληγαῖς, ἐν φυλακαῖς· ὅταν γὰρ ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι. καὶ πάλιν· Ὡς θεοῦ διάκονοι ἐν ὑπομονῇ πολλῇ· ἡ γὰρ τοῦ ἁγίου πνεύματος εἰς αὐτοὺς πληρεστάτη ἐνοίκησις καὶ ἄφθαρτος ἐνεργὴς παράκλησις τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ ἐν ἡδυτάτῃ πληροφορίᾳ καὶ ἀπολαύσει πολλῇ καταδέχεσθαι παρασκευάσει διὰ τὴν μέλλουσαν τῆς ἀναστάσεως ἐλπίδα ἀθάνατον· καὶ πάθη Χριστοῦ εὐχερῶς καὶ εὐκόλως ἀναλαβεῖν ἔστιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι η δόξα και ο πλούτος και η τρυφή και ο θησαυρός και η καύχηση των Χριστιανών είναι τα παθήματα του Χριστού, σύμφωνα με το αποστολικό λόγιο: Όχι μόνο αυτό, αλλά και καυχόμαστε στις θλίψεις, καθώς και με αυτό που ειπώθηκε από τον Κύριο: Μακάριοι είστε όταν σας ονειδίσουν και σας καταδιώξουν οι άνθρωποι και πουν κάθε πονηρό λόγο εναντίον σας ψευδόμενοι εξαιτίας μου· χαίρετε και αγαλλιάσθε, διότι ο μισθός σας είναι πολύς στους ουρανούς. Και πάλι ο μακάριος Παύλος, δείχνοντας πόση ευφροσύνη αισθανόταν για τα παθήματα υπέρ του Χριστού, αναφωνεί λέγοντας: Με μεγάλη χαρά λοιπόν θα καυχηθώ για τις ασθένειές μου, για να κατοικήσει πάνω μου η δύναμη του Χριστού· γι' αυτό ευαρεστούμαι στις ασθένειες, στις ύβρεις, στις ανάγκες, στις στενοχώριες, στις πληγές, στις φυλακές· διότι όταν ασθενώ, τότε είμαι δυνατός. Και πάλι: Ως διάκονοι του Θεού με πολλή υπομονή. Διότι η πληρέστατη ενοίκηση του Αγίου Πνεύματος μέσα τους και η άφθαρτη και ενεργή παρηγοριά θα τους προετοιμάσει να αποδεχθούν τα παθήματα του Χριστού με γλυκύτατη βεβαιότητα και με πολλή απόλαυση εξαιτίας της μελλοντικής αθάνατης ελπίδας της αναστάσεως· και έτσι είναι δυνατόν να αναλάβει κανείς πρόθυμα και εύκολα τα πάθη του Χριστού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες