Ἐὰν θέλῃς, ἀκριβέστερον ἔχεις ἢ ἐκεῖνοι· οὐδὲ γὰρ ἐκείνους ἡ ὄψις ἡ Παύλου τοιούτους ἐποίησεν, ἀλλὰ τὰ ῥήματα Παύλου. Ὥστε, εἰ βουληθείης, καὶ Παῦλον καὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην καὶ τῶν προφητῶν ἅπαντα τὸν χορὸν μετὰ τῶν ἀποστόλων ἕξεις ὁμιλοῦντά σοι διηνεκῶς. Λάβε γὰρ τῶν μακαρίων τούτων τὰς βίβλους, καὶ ἐντύγχανε διηνεκῶς ταῖς ἐκείνων γραφαῖς, καὶ δυνήσονταί σε ποιῆσαι κατὰ τὴν τοῦ σκηνοποιοῦ γυναῖκα. Καὶ τί λέγω Παῦλον; Ἂν γὰρ ἐθέλῃς, καὶ αὐτὸν ἕξεις τὸν Παύλου Δεσπότην· διὰ γὰρ τῆς Παύλου γλώττης καὶ ἐκεῖνός σοι διαλέξεται. Καὶ ἑτέρως δὲ πάλιν δυνήσῃ δέξασθαι τοῦτον, ὅταν τοὺς ἁγίους δέξῃ, ὅταν τοὺς εἰς ἐκεῖνον πιστεύοντας θεραπεύσῃς· οὕτω καὶ ἀπελθόντων ἐκείνων, πολλὰ ὑπομνήματα εὐλαβείας ἕξεις. Οἶδε γὰρ καὶ τράπεζα ἐφ᾽ ἧς ὁ ἅγιος ἔφαγε, καὶ καθέδρα ἐφ᾽ ἧς ἐκάθισε, καὶ κλίνη ἐφ᾽ ἧς κατεκλίθη, κατανύξαι τὸν ὑποδεξάμενον, καὶ ἀπελθόντος ἐκείνου. Πῶς γοῦν οἴει τὴν Σωναμῖτιν ἐκείνην κατανύττεσθαι, εἰσελθοῦσαν εἰς τὸ ὑπερῷον ἔνθα κατέμενεν ὁ Ἐλισσαῖος, ὁρῶσαν τὴν τράπεζαν, τὴν κλίνην ἐφ᾽ ἧς ὁ ἅγιος ἐκεῖνος ἐκάθευδε; πόσην ἐντεῦθεν δέχεσθαι τὴν εὐλάβειαν; Οὐδὲ γὰρ ἂν, εἰ μὴ τοῦτο ἦν, ἔῤῥιψεν ἐκεῖ τὸ παιδίον νεκρὸν, εἰ μὴ πολλὴν ἐκεῖθεν ἐκαρποῦτο τὴν ὠφέλειαν.
Μετάφραση
Εάν θέλεις, έχεις την ευκαιρία με μεγαλύτερη ακρίβεια από εκείνους· διότι ούτε εκείνους η μορφή του Παύλου τούς έκανε τέτοιους, αλλά τα λόγια του Παύλου. Ώστε, εάν το θελήσεις, θα έχεις και τον Παύλο και τον Πέτρο και τον Ιωάννη και ολόκληρο τον χορό των προφητών μαζί με τους αποστόλους να σου μιλούν διαρκώς. Πάρε, λοιπόν, τα βιβλία των μακάριων αυτών ανδρών και μελέτα διαρκώς τα γραπτά τους, και θα μπορέσουν να σε κάνουν όμοιο με τη γυναίκα του σκηνοποιού. Και γιατί αναφέρω τον Παύλο; Εάν θέλεις, θα έχεις και τον ίδιο τον Δεσπότη του Παύλου· διότι μέσω της γλώσσας του Παύλου και Εκείνος θα συνομιλεί μαζί σου. Με διαφορετικό πάλι τρόπο θα μπορέσεις να Τον δεχθείς, όταν φιλοξενήσεις τους αγίους, όταν περιποιηθείς αυτούς που πιστεύουν σε Εκείνον. Έτσι, ακόμη και όταν εκείνοι αναχωρήσουν, θα έχεις πολλά ενθύμια ευλάβειας. Διότι μπορεί και το τραπέζι στο οποίο έφαγε ο άγιος, και το κάθισμα στο οποίο κάθισε, και η κλίνη στην οποία αναπαύθηκε, να προκαλέσουν κατάνυξη σε εκείνον που τον φιλοξένησε, ακόμη και μετά την αναχώρησή του. Πόσο, άραγε, νομίζεις ότι κατανυσσόταν εκείνη η Σουναμίτιδα, όταν εισερχόταν στο υπερώο όπου διέμενε ο Ελισσαίος, βλέποντας το τραπέζι και την κλίνη πάνω στην οποία κοιμόταν εκείνος ο άγιος; Πόση ευλάβεια αποκόμιζε από αυτά; Διότι, εάν δεν συνέβαινε αυτό, δεν θα εναπέθετε εκεί το νεκρό παιδί της, εάν δεν καρπωνόταν από εκεί μεγάλη ωφέλεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες