Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄ 4:32

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ εἰσῆλθεν ῾Ελισαιὲ εἰς τὸν οἶκον καὶ ἰδοὺ τὸ παιδάριον τεθνηκὸς κεκοιμισμένον ἐπὶ τὴν κλίνην αὐτοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Διὰ τί ἡ τοῦ κυρίου ἀνάστασις ὀγδόη ὠνόμασται; Ἑπτάκις νεκρῶν ἀνάστασιν εὕρομεν ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ, καὶ μετὰ τοὺς ἑπτὰ ὄγδοος ἐκ νεκρῶν ἀνέστη ὁ κύριος, ὁ ἐγείρας τοὺς ἑπτά. Πρὸ τῆς τοῦ κυρίου ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως ἑπτὰ μόναι ἀναστάσεις τῶν νεκρῶν ἐγένοντο. Πρόσεχε, παρακαλῶ, καὶ ἀρίθμησον ἑκάστην ἀνάστασιν. Πρώτη ἀπὸ νεκρῶν ἐν τῇ παλαιᾷ ἀνάστασις, ἡ τοῦ υἱοῦ τῆς χήρας ὃν Ἠλίας ἐν Σαράφθοις ἀνέστησε. Δευτέρα ἀνάστασις, ἡ τοῦ υἱοῦ τῆς Σουμανίτιδος ὃν ὁ μακάριος Ἐλισσαῖος ἤγειρε. Τρίτη ἀνάστασις, ἡ τοῦ στρατιώτου ὃν ἐγγὺς Ἐλισσαίου ἔθαψαν· καὶ τῶν ὀστέων τοῦ προφήτου ὁ νεκρὸς ἁψάμενος ὡς ἀπὸ πυρὸς οὕτως ἐξεπήδησε. Τετάρτη ἀνάστασις ἐν τῇ καινῇ, ἡ τῆς θυγατρὸς τοῦ ἀρχισυναγώγου. Πέμπτη ἀνάστασις, ἡ τοῦ υἱοῦ τῆς χήρας ὃς ἐφέρετο ἐπὶ τῆς σοροῦ. Ἕκτη ἀνάστασις, ὁ τετραήμερος Λάζαρος. Ἑβδόμη ἀνάστασις, ὅτε 〈πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων〉 ἀνέστη. Ὀγδόη ἀνάστασις, ἡ τοῦ κυρίου ἀνάστασις. Ἐπεὶ οὖν ὑπὲρ ταύτης πάλαι οἱ προφῆται προεφήτευον, 〈εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῆς ὀγδόης.〉 Καὶ διὰ τί ὑπὲρ ταύτης προσηύχοντο καὶ προεφήτευον;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γιατί η ανάσταση του Κυρίου ονομάστηκε όγδοη; Επτά φορές βρίσκουμε ανάσταση νεκρών στη θεία Γραφή, και μετά τους επτά, όγδοος αναστήθηκε εκ νεκρών ο Κύριος, ο οποίος ήγειρε τους επτά. Πριν από την εκ νεκρών ανάσταση του Κυρίου έγιναν μόνο επτά αναστάσεις νεκρών. Πρόσεχε, σε παρακαλώ, και αρίθμησε την κάθε ανάσταση. Πρώτη ανάσταση εκ νεκρών στην Παλαιά Διαθήκη, είναι αυτή του υιού της χήρας τον οποίο ανέστησε ο Ηλίας στα Σάρεπτα. Δεύτερη ανάσταση, αυτή του υιού της Σουμανίτιδας τον οποίο ήγειρε ο μακάριος Ελισσαίος. Τρίτη ανάσταση, αυτή του στρατιώτη τον οποίο έθαψαν κοντά στον Ελισσαίο· και ο νεκρός, μόλις άγγιξε τα οστά του προφήτη, αναπήδησε έτσι σαν από φωτιά. Τέταρτη ανάσταση, στην Καινή Διαθήκη, αυτή της θυγατέρας του αρχισυνάγωγου. Πέμπτη ανάσταση, αυτή του υιού της χήρας που μεταφερόταν πάνω στη σορό. Έκτη ανάσταση, ο τετραήμερος Λάζαρος. Έβδομη ανάσταση, όταν 〈πολλά σώματα των κεκοιμημένων αγίων〉 αναστήθηκαν. Όγδοη ανάσταση, η ανάσταση του Κυρίου. Επειδή λοιπόν γι' αυτήν προφήτευαν παλαιότερα οι προφήτες, 〈για το τέλος, υπέρ της όγδοης.〉 Και γιατί προσεύχονταν και προφήτευαν γι' αυτήν;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Βαρσανούφιος ὁ Μέγας Ἐρωταποκρίσεις πρὸς τοὺς μοναχούς
Ἀπόκρισις Ἰωάννου· Πλησιάζει αὕτη ἡ ἀπόκρισις τῇ πρώτῃ. Πῶς; Ἄκουσον. Ἔλαβες ἀπόκρισιν περὶ πράγματος ὅτι Τάδε ποίησον, καὶ εὗρες ἐναντίωσιν. Πρῶτον μὲν μέμψασθαι ἑαυτὸν ὀφείλεις, μήποτε ἡδύνθη ἡ καρδία σου ἐν τῷ πράγματι καὶ οὐκ ἀφῆκας τὸ πᾶν τῷ Θεῷ. Καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀφῆκεν ὁ Θεὸς γενέσθαι τὸ πρᾶγμα κατὰ τὴν ἀπόκρισιν τῶν Πατέρων. Καὶ παρὰ σοῦ γίνεται ἡ αἰτία, σὺ δὲ ἐπιγράφεις τῇ ἀποκρίσει αὐτῶν. Ἐλισσαῖος γὰρ πεποιθὼς ἔπεμψε τὸν μαθητὴν αὑτοῦ ἐγεῖραι τὸν νεκρόν, καὶ οὐκ ἠγέρθη. Ἀλλ’ οὐχ ἡ αἰτία τοῦ πέμψαντος, ἀλλὰ τοῦ πεμφθέντος. Ἐπεὶ πῶς αὐτὸς ὕστερον ἤγειρεν αὐτόν; Ὀφείλεις οὖν ποιῆσαι τὴν δύναμίν σου τοῦ φυλάξαι γενέσθαι κατὰ τὴν ἀπόκρισιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Απόκριση του Ιωάννη: Αυτή η απόκριση προσεγγίζει την πρώτη. Πώς; Άκουσε. Έλαβες απόκριση περί κάποιου πράγματος, «Κάνε το τάδε», και συνάντησες εναντίωση. Πρώτα μεν οφείλεις να μεμφθείς τον εαυτό σου, μήπως τυχόν ηδύνθηκε η καρδιά σου με το πράγμα και δεν άφησες το παν στον Θεό. Και εξαιτίας αυτού δεν επέτρεψε ο Θεός να γίνει το πράγμα σύμφωνα με την απόκριση των Πατέρων. Έτσι, ενώ η αιτία προέρχεται από εσένα, εσύ την αποδίδεις στην απόκρισή τους. Διότι ο Ελισσαίος, έχοντας πεποίθηση, έστειλε τον μαθητή του να αναστήσει τον νεκρό, και δεν αναστήθηκε. Αλλά η αιτία δεν βρισκόταν σε αυτόν που έστειλε, αλλά σε αυτόν που στάλθηκε. Αλλιώς, πώς ο ίδιος τον ανέστησε αργότερα; Οφείλεις λοιπόν να κάνεις ό,τι είναι στη δύναμή σου ώστε να φροντίσεις να γίνει το πράγμα σύμφωνα με την απόκριση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Ποιήματα δογματικά
Παῖδας δ᾽ ὑβριστὰς θηρίοις ἀπώλεσεν Διψῶντι ῥεύματ᾽ ἐξ Ἐδὼμ ἐπήγασε Στρατῷ· γυναῖκά τε χρέους ἐῤῥύσατο Πηγαῖς ἐλαίου· τῇ δὲ Σουναμίτιδι Οὐκ ὄντ᾽ ἔδωκε παῖδα, κ᾽ ἐκ νεκρῶν πάλιν. Φθοράν τ᾽ ἐπέσχεν ἐκ πόας, καὶ πλείοσιν Ἤμυνε λιμὸν ἐνδεεστέρᾳ τροφῇ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τα δε αυθάδη παιδιά τα εξολόθρευσε με θηρία· στον διψασμένο στρατό ανέβλυσε ρεύματα υδάτων από την Εδώμ· διέσωσε μία γυναίκα από το χρέος με πηγές ελαίου· στη δε Σουναμίτιδα χάρισε παιδί που δεν είχε, και το ανέστησε πάλι από τους νεκρούς. Ανέκοψε τη φθορά από το χόρτο, και σε πολλούς απέκρουσε τον λιμό με λιγοστή τροφή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΜΓ΄–ΞΓ΄
Ἀλλ’ «ἐπορεύετο», φησίν, «ὁ Ἰησοῦς, καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς». Ὁ μὲν γὰρ Ἠλίας μονοῦται μέλλων ἀναστήσειν τὸν τῆς Σαραφθίας, καὶ ὁ Ἐλισσαῖος ἀναβὰς τὸ ὑπερῷον, ἔνθα ὁ τεθνηκὼς ἔκειτο, «ἀπέκλεισε τὴν θύραν, ὡς ἡ ἱστορία φησί, κατὰ τῶν δύο αὐτῶν», τῆς τε Σουμανίτιδος καὶ τοῦ οἰκείου μαθητοῦ Γιεζί. Ἐπεὶ γὰρ ἐκτενεστάτης ἦν αὐτοῖς πρὸς τὸν Θεὸν δεήσεως χρεία, πεφύκασι δὲ οἱ ἄνθρωποι μονωθέντες τὸν νοῦν ἀπασχολεῖν τελεώτερον καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ὅλον ἀνατείνειν ἔχειν, διὰ τοῦτο καὶ τῶν οἰκειοτάτων ἐχώρισαν ἑαυτούς, ὁ δὲ Κύριος, ὡς ἀληθῶς ζωῆς ἔχων καὶ θανάτου τὴν ἐξουσίαν καὶ μηδαμῶς προσευχῆς ἐπὶ τῷ ζωῶσαι τὸν παῖδα δεόμενος, οὐ μόνον τοὺς οἰκείους μαθητὰς εἶχε μεθ’ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ καὶ ὄχλον πολύν, τὸν μὲν αὐτὸς ἦγε, τὸν δὲ περὶ τὸν ἐκφερομένον εὗρε. Καὶ πάντων ὁρώντων καὶ ἀκουόντων προστάγματι μόνῳ τὸν νεκρὸν ἀνεζώωσεν, ὑπὸ φιλανθρωπίας παρρησίᾳ τοῦτο ποιήσας, ἵνα πάντας ἐφελκύσηται πρὸς τὴν εἰς αὐτὸν σωτήριον πίστιν. «Ὡς γὰρ ἤγγισε», φησί, «τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, ἐξεκομίζετο τεθνηκώς»· προειδὼς γὰρ καὶ αὐτὴν τῆς ἐκφορᾶς τὴν ὥραν, εἰς καιρὸν ἐπέστη· «ἐξεκομίζετο οὖν τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὑτοῦ· καὶ αὐτὴ χήρα».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά «πορευόταν», λέει, «ο Ιησούς, και συμπορεύονταν μαζί του αρκετοί μαθητές του και πολύ πλήθος». Διότι ο μεν Ηλίας απομονώνεται όταν πρόκειται να αναστήσει τον γιο της γυναίκας από τα Σάρεπτα, και ο Ελισσαίος, αφού ανέβηκε στο υπερώο, όπου βρισκόταν ο νεκρός, «έκλεισε την πόρτα, όπως λέει η ιστορία, πίσω από τους δυο τους», δηλαδή τη Σουμανίτιδα και τον δικό του μαθητή Γιεζί. Επειδή, δηλαδή, είχαν ανάγκη από εκτενέστατη δέηση προς τον Θεό, και από τη φύση τους οι άνθρωποι, όταν απομονώνονται, μπορούν να συγκεντρώνουν πιο τέλεια τον νου τους και να τον υψώνουν ολόκληρο προς τον Θεό, γι' αυτό και αποχωρίστηκαν ακόμη και τους πιο οικείους τους. Ο Κύριος, όμως, επειδή είχε αληθινά την εξουσία της ζωής και του θανάτου και δεν είχε καμία απολύτως ανάγκη προσευχής για να δώσει ζωή στο παιδί, όχι μόνο είχε μαζί του τους δικούς του μαθητές, αλλά και πολύ πλήθος, το μεν οποίο οδηγούσε ο ίδιος, το δε οποίο βρήκε γύρω από αυτόν που μεταφερόταν για ταφή. Και ενώ όλοι έβλεπαν και άκουγαν, μόνο με ένα πρόσταγμα ξανάδωσε ζωή στον νεκρό, κάνοντάς το αυτό φανερά από φιλανθρωπία, για να ελκύσει τους πάντες προς τη σωτήρια πίστη σε αυτόν. Διότι «καθώς πλησίασε», λέει, «στην πύλη της πόλης, μεταφερόταν έξω ένας νεκρός»· επειδή γνώριζε από πριν ακόμη και την ίδια την ώρα της κηδείας, έφτασε την κατάλληλη στιγμή· «μεταφερόταν, λοιπόν, νεκρός ο μονογενής γιος της μητέρας του· και αυτή ήταν χήρα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες