Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄ 4:8

βʹ. Πρέπει δε να μνημονεύουμε και τις αγαθές γυναίκες, προπάντων για χάρη των παρουσών. Διότι οι αγαθές βλέπουν τις αρετές των αγαθών ως δικές τους, και θεωρούν τους κόπους εκείνων ως δικά τους στεφάνια. Γυναίκα αγαθή και φιλόξενη ήταν η μακαρία Σουναμίτις, η οποία, αφού παρακάλεσε τον άνδρα της, οικοδόμησε ένα δωμάτιο για τον Ελισσαίο, ώστε περνώντας από εκεί να έχει ανεμπόδιστα την ανάπαυσή του, έχοντας τοποθετήσει για αυτόν κλίνη και λυχνία και τράπεζα· κλίνη όχι άδεια από σκεπάσματα, αλλά εφοδιασμένη με στρώματα που άρμοζαν στον προφήτη· λυχνία όχι χωρίς λύχνο, αλλά με το λάδι που τροφοδοτεί το φως· τράπεζα όχι στερημένη από άρτους, αλλά πλούσια σε εδέσματα.

Αυτά, λοιπόν, αποτελούν τον πρώτο μου λόγο. Αλλά εμείς τι αντάξιο θα μπορούσαμε να σου προσφέρουμε για όσα, με βαθιά πίστη και πολλή επιμέλεια, έδειξες προς την ταπεινότητά μας, ώστε να καλοτυχίζεις εκείνους που μας φιλοξενούν και να θεωρείς δυστυχή τον εαυτό σου; Το έργο αυτών που μας φιλοξένησαν δεν είναι τόσο μεγάλο όσο το δικό σου· διότι εκείνοι βρίσκονται κοντά και μας παρέχουν τροφή από τα διαθέσιμα, εσύ όμως, αν και απέχεις τόσο πολύ, με τα φτερά της συμπόνιας προφθάνεις να μας τρέφεις, να μας χορταίνεις πλούσια και να μας περιθάλπεις, άλλοτε από τη Λαοδίκεια με τις εντολές που έδωσες (διότι τα έλαβα), και άλλοτε από τη Βιθυνία με τις αποστολές πραγμάτων. Με αυτόν τον τρόπο μας εξέπληξες ολοκληρωτικά προκαλώντας μας όλη αυτή την έκπληξη, ξεπερνώντας σχεδόν σε χάρη τη Σουμανίτιδα, έστω κι αν εκείνη φιλοξενούσε προφήτη, ενώ εσύ κάποιον αμαρτωλό. Αν όμως πρέπει να προσθέσω στην παρομοίωση και έναν πνευματικό λόγο, είθε να συλλάβεις στη μήτρα της διάνοιάς σου τον φόβο του Θεού, να κοιλοπονήσεις τον ουράνιο έρωτα και να γεννήσεις πνεύμα για την πληρέστατη σωτηρία σου.