Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄ 5:10

Σύμφωνα με τον νόμο, δεν επιτρεπόταν να αγγίζει κανείς λεπρό. Όταν, λοιπόν, ήλθε ο Νεεμάν ο στρατηλάτης στον προφήτη Ελισσαίο πάσχοντας από λέπρα, του λέει ο μαθητής: «Ιδού, ένας λεπρός στρατηλάτης βρίσκεται έξω». Εκείνος όμως στέλνει τον μαθητή του να βγει και να του πει: «Πήγαινε να λουστείς στον Ιορδάνη». Και δεν τόλμησε να βγει ο ίδιος και να δει τον λεπρό, ούτε να τον αγγίξει. Επειδή, λοιπόν, ο Ελισσαίος καθάρισε λεπρό, για να μην πουν οι Ιουδαίοι ότι και Αυτός τον καθάρισε όπως ακριβώς ο Ελισσαίος, για τον λόγο αυτό εκείνος μεν δεν τολμά να τον αγγίξει, Αυτός όμως τον αγγίζει και λέει: «Θέλω, καθαρίσου»· και αφού άπλωσε το χέρι Του, άγγιξε τον λεπρό. Γιατί τον άγγιξε; Για να σε διδάξει ότι δεν είναι δούλος υποταγμένος στον νόμο, αλλά Δεσπότης υπεράνω του νόμου. Πώς, λοιπόν, τήρησε τον νόμο; Με το να πει: «Θέλω, καθαρίσου», και να μην τον αγγίξει αμέσως. Προηγήθηκε ο λόγος, απομακρύνθηκε το νόσημα, και έπειτα άγγιξε τον ακάθαρτο, και είπε: «Θέλω, καθαρίσου». Πώς; Αμέσως καθαρίστηκε.

Επειδή λοιπόν και η ενέργεια του Θεού είναι κάτι το νοητό, για να μην απιστήσουν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης, θέτει κάτι το αισθητό. Διότι, εάν έλεγε ότι «σε επτά ημέρες θα καταστραφεί η πόλη, με εσάς να παραμένετε ήσυχοι και να μην κάνετε τίποτα», ίσως πολλοί να απιστούσαν· τώρα όμως, θέτει τα προστάγματα αυτά ως ένα είδος υποβάθρου για την ανθρώπινη διάνοια. Και για να μη νομίσετε ότι το λεγόμενο είναι κάποιος απλός στοχασμός, θέλω να σας διηγηθώ μια παλαιά ιστορία που επιβεβαιώνει τον λόγο. Υπήρχε κάποιος Νεεμάν ο Σύρος. Αυτός, αφού προσβλήθηκε από λέπρα και ντρεπόταν για την πάθησή του, επειδή διέτρεχε τον μέγιστο κίνδυνο, έρχεται στην Παλαιστίνη (διότι πρέπει να συντομεύσω τον λόγο), επιθυμώντας να βρει από τον προφήτη λύση στο κακό του. Αφού λοιπόν ήλθε και στάθηκε κοντά στη θύρα του ανδρός, καλούσε τον ιατρό. Εκείνος ανταποκρίθηκε μεν, δεν βγήκε όμως έξω, αλλά έστειλε μήνυμα σε αυτόν, παραγγέλλοντάς του να βαπτιστεί στον Ιορδάνη ποταμό.

«Οπωσδήποτε θα αφήσεις ελεύθερη τη μητέρα, και τα μικρά θα τα πάρεις για τον εαυτό σου, για να ευημερήσεις και να μακροημερεύσεις.» ΣΤΟΙΧΕΙΟ Ι. ΤΙΤΛΟΣ Αʹ. — Περί των ιαμάτων που επιτελούνται από τον Κύριο και τους προφήτες. «Ήλθε ο Νεεμάν μαζί με τα άρματά του και στάθηκε στη θύρα του οίκου του Ελισαίου. Και ο Ελισαίος έστειλε προς αυτόν αγγελιαφόρο, λέγοντας: Πήγαινε να λουστείς στον Ιορδάνη επτά φορές, και η σάρκα σου θα αποκατασταθεί, και θα καθαριστείς. Και θύμωσε ο Νεεμάν και είπε: Ιδού, εγώ έλεγα ότι θα βγει προς εμένα και θα επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου του Θεού του, και θα επιθέσει το χέρι του στο λεπρό μέρος, και θα αφαιρέσει τη λέπρα από τη σάρκα μου. Δεν είναι καλύτεροι ο Αρβάνα και ο Φαρφάδ, οι ποταμοί της Δαμασκού, από τον Ιορδάνη και από όλα τα ύδατα του Ισραήλ; Δεν θα μπορούσα να πάω να λουστώ σε αυτούς και να καθαριστώ; Και τον πλησίασαν οι δούλοι του και του είπαν: Πατέρα, εάν ο προφήτης σου είχε ζητήσει κάτι δύσκολο, δεν θα το έκανες; Πόσο μάλλον τώρα, εφόσον σου είπε: Λούσου και καθαρίσου;»

Τότε, με την επαφή με τον Δεσποτικό τάφο, αντιληφθήκαμε την ταυτόχρονη υποχώρηση εκείνου που μας κατείχε. Όταν δε φτάσαμε στον Ιορδάνη, και λουστήκαμε επτά φορές με επικλήσεις προς τον Θεό, και αφού μνημονεύσαμε το θαύμα που επιτελέστηκε μέσω του Ελισσαίου, ήπιαμε ελάχιστο νερό, και αυτό που μας κρατούσε δεσμευμένους τρεπόταν σε φυγή πιο έντονα. Αφού προσφέραμε θυσίες στον Κύριο σε τρεις ναούς, εκεί όπου είχε ταφεί, εκεί όπου είχε γεννηθεί, και εκεί όπου βρισκόταν το μνήμα που υποδέχθηκε το πανάχραντο σκήνωμα Εκείνης που Τον γέννησε με άρρητο τρόπο, πλέοντας για την επιστροφή με παρόμοια τριήρη, απαλλαχθήκαμε παντελώς.

«Και έρχεται προς αυτόν ένας λεπρός, παρακαλώντας τον και γονατίζοντας μπροστά του, και λέγοντάς του: Εάν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις. Ο δε Ιησούς, σπλαχνιζόμενος αυτόν, άπλωσε το χέρι του, τον άγγιξε και του λέει: Θέλω, καθαρίσου. Και μόλις το είπε, αμέσως έφυγε από αυτόν η λέπρα και καθαρίστηκε.» Ο λεπρός είναι ευγνώμων και πιστός, γι' αυτό δεν είπε «Εάν παρακαλέσεις τον Θεό», αλλά «Εάν θέλεις», πιστεύοντας σε αυτόν ως Θεό. Τον αγγίζει δε ο Χριστός για να δείξει ότι τίποτα δεν είναι ακάθαρτο. Διότι ο νόμος διέταζε να μην αγγίζουν τον λεπρό ως ακάθαρτο. Όμως ο Σωτήρας, αποδεικνύοντας ότι τίποτα δεν είναι ακάθαρτο εκ φύσεως, και ότι τα παρατηρήματα του νόμου πρέπει να καταργηθούν, καθώς και ότι αυτά ισχύουν για τους κοινούς ανθρώπους, αγγίζει τον λεπρό, καίτοι ο Ελισσαίος φοβόταν τόσο πολύ τον νόμο, ώστε δεν υπέμεινε ούτε να δει τον Νεεμάν, ο οποίος ήταν λεπρός και δεόταν θεραπείας. «Και αφού του μίλησε αυστηρά, τον απέπεμψε αμέσως και του λέει: Πρόσεξε να μην πεις σε κανέναν τίποτα, αλλά πήγαινε, δείξε τον εαυτό σου στον ιερέα και πρόσφερε για τον καθαρισμό σου όσα πρόσταξε ο Μωυσής, για να τους χρησιμεύσει ως μαρτυρία. Εκείνος, όμως, αφού αναχώρησε, άρχισε να κηρύττει πολλά και να διαδίδει το γεγονός, σε σημείο που να μην μπορεί πλέον ο Ιησούς να εισέλθει φανερά σε πόλη, αλλά βρισκόταν έξω σε έρημους τόπους, και έρχονταν προς αυτόν από παντού.» Και μέσα από αυτά διδασκόμαστε να μην επιδεικνυόμαστε όταν ευεργετούμε κάποιον.