Τότε τῇ τοῦ δεσποτικοῦ προσψαύσει τύμβου συντρέχοντα κατανοοῦμεν τὸν τοῦ κατέχοντος ὑποποδισμόν· ὡς δὲ καὶ πρὸς Ἰορδάνην ἀφιγμένοι, καὶ λελουμένοι μετ’ ἐπιθειασμῶν ἑπτάκις, καὶ τῆς δι’ Ἐλισσαίου μνείαν πεποιημένοι τερατουργίας, ὀλίγιστον ὕδωρ ἐπερροφήκαμεν, συντονώτερον ἀπεδίδρασκε τὸ δεσμοῦν. Τῷ Κυρίῳ δὲ θυσίας ἐν τρισὶ προσαγηοχότες σηκοῖς, ἔνθα τέθαπτο, καὶ οὗ γεγέννητο, καὶ ὅποι τὸ τοῦ πανάγνου σκήνους ὑποδόχον σῆμα τῆς ἀρρήτως τετοκυίας αὐτόν, παλιμπλοοῦντες ἐν ὁμοίᾳ τριήρει, παντελείως ἀπολελύμεθα.
Μετάφραση
Τότε, με την επαφή με τον Δεσποτικό τάφο, αντιληφθήκαμε την ταυτόχρονη υποχώρηση εκείνου που μας κατείχε. Όταν δε φτάσαμε στον Ιορδάνη, και λουστήκαμε επτά φορές με επικλήσεις προς τον Θεό, και αφού μνημονεύσαμε το θαύμα που επιτελέστηκε μέσω του Ελισσαίου, ήπιαμε ελάχιστο νερό, και αυτό που μας κρατούσε δεσμευμένους τρεπόταν σε φυγή πιο έντονα. Αφού προσφέραμε θυσίες στον Κύριο σε τρεις ναούς, εκεί όπου είχε ταφεί, εκεί όπου είχε γεννηθεί, και εκεί όπου βρισκόταν το μνήμα που υποδέχθηκε το πανάχραντο σκήνωμα Εκείνης που Τον γέννησε με άρρητο τρόπο, πλέοντας για την επιστροφή με παρόμοια τριήρη, απαλλαχθήκαμε παντελώς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες