Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄ 5:22

Αυτής της νόσου υπάρχουν τρεις μορφές, τις οποίες εξίσου απαγορεύουν οι Θείες Γραφές και οι διδασκαλίες των Πατέρων: η πρώτη, την οποία περιγράψαμε παραπάνω, είναι αυτή που ωθεί τους άθλιους να αποκτούν και να συσσωρεύουν εκείνα που δεν είχαν ούτε όταν ζούσαν στον κόσμο· η δεύτερη είναι εκείνη που κάνει να μεταμελούνται όσους έχουν ήδη αποταχθεί τα χρήματα, υποβάλλοντάς τους τον λογισμό να αναζητούν αυτά που προσέφεραν στον Θεό· και η τρίτη, η οποία, αφού δεσμεύσει τον μοναχό από την αρχή με τη χλιαρότητα της απιστίας, δεν του επιτρέπει να απαλλαγεί τελείως από τα πράγματα του κόσμου, υποβάλλοντάς του τον φόβο της πενίας και την απιστία προς την πρόνοια του Θεού, και καθιστώντας τον παραβάτη των δικών του υποσχέσεων, τις οποίες ομολόγησε όταν αποτασσόταν τον κόσμο. Τα παραδείγματα αυτών των τριών μορφών τα βρίσκουμε κρυμμένα στη Θεία Γραφή. Διότι και ο Γιεζή, επειδή θέλησε να αποκτήσει χρήματα που προηγουμένως δεν είχε, στερήθηκε την προφητική χάρη, την οποία ο δάσκαλός του ήθελε να του αφήσει ως κληρονομιά· και αντί για ευλογία, κληρονόμησε αιώνια λέπρα μέσω της κατάρας του προφήτη.

Διότι σε αυτό καταφρονούμε ακόμη και τις ίδιες τις αναγκαίες χρείες. Έχοντας προ οφθαλμών την καταδίκη του Ανανία και της Σαπφείρας, ας φρίξουμε μήπως κρατήσουμε για τον εαυτό μας οτιδήποτε από την παλαιά περιουσία. Ομοίως, φοβούμενοι το παράδειγμα του Γιεζή, ο οποίος εξαιτίας της φιλαργυρίας του παραδόθηκε σε αιώνια λέπρα, ας φυλαχθούμε από το να συγκεντρώνουμε για τον εαυτό μας τα χρήματα αυτού του βίου, τα οποία δεν διαθέταμε ούτε όταν ζούσαμε στον κόσμο. Ακόμη δε περισσότερο, αναλογιζόμενοι το τέλος του Ιούδα με την αγχόνη, ας φοβηθούμε οτιδήποτε από όλα όσα περιφρονήσαμε κατά την απάρνησή τους. Επιπρόσθετα σε όλα αυτά, έχοντας πάντοτε προ οφθαλμών το άδηλο του θανάτου, μήπως έλθει ο Κύριος σε ώρα που δεν προσδοκούμε και βρει τη συνείδησή μας σπιλωμένη από τη φιλαργυρία, και μας πει ό,τι ειπώθηκε στο Ευαγγέλιο προς εκείνον τον πλούσιο: «Άφρον, αυτή τη νύχτα απαιτούν την ψυχή σου από εσένα· αυτά δε που ετοίμασες, σε ποιον θα ανήκουν;». Ο τέταρτος αγώνας μας είναι κατά του πνεύματος της οργής, ώστε, με τη βοήθεια του Θεού, να εκκόψουμε τον θανατηφόρο ιό της από το βάθος της ψυχής μας.

Εξαιτίας αυτής και ο Γιεζί έπαθε λέπρα, επειδή παράκουσε τον προφήτη Ελισσαίο· και, επειδή επιθύμησε τα χρήματα του Νεεμάν, κληρονόμησε τη λέπρα του· διότι αποτελεί υπόδειγμα αμαρτιών. Εξαιτίας αυτής το γένος των Ιουδαίων στράφηκε προς την ασέβεια και θεοποίησε ένα χωνευτό μοσχάρι. Εξαιτίας αυτής ο Ανανίας και η Σαπφείρα υπέστησαν αιφνίδιο θάνατο, υπεξαιρώντας μέρος από το αντίτιμο του κτήματος.

Πρόσεχε τον εαυτό σου, μήπως γεννηθεί πονηρός λογισμός στην καρδιά σου. Μην συγκατατεθείς στον πονηρό λογισμό· διότι έτσι έπαθε κάποιος από τους παλαιούς, ο οποίος έκρυψε στη σκηνή του από τα αναθεματισμένα λάφυρα· παρομοίως και ο Γιεζή, ο υπηρέτης του προφήτη Ελισσαίου· και δεν έμειναν κρυφοί από τον Θεό, αλλά ούτε και από τους ανθρώπους· διότι, ενώ έπραξαν το κακό κρυφά, έλαβαν την ανταπόδοση φανερά· ο μεν πρώτος λιθοβολήθηκε μαζί με όλη του την οικογένεια από όλο τον λαό, ο δε δεύτερος κληρονόμησε τη λέπρα μαζί με τους απογόνους του εις τον αιώνα. Διότι είναι αψευδής εκείνος που είπε: Ο Θεός δεν εμπαίζεται· διότι ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει. Μάθε να έχεις υπομονή, για να διαφύγεις τις βλάβες που συναντούν όσους δεν ησυχάζουν. Άκουσε αυτόν που λέει: τέκνο μου, εάν γίνεις σοφός για τον εαυτό σου, θα είσαι σοφός και για τον πλησίον σου· εάν όμως αποβείς κακός, μόνος σου θα υποστείς τα κακά.

Πρέπει λοιπόν και εμείς να υπομένουμε με μακροθυμία τις θλίψεις, υπηρετώντας τον Κύριο και όχι ανθρώπους. Παραμένοντας σε υποταγή, ας μην πράττουμε έργα ανυπακοής, για να μην πάθουμε και εμείς ό,τι έπαθε ο Γιεζί, ο υπηρέτης του προφήτη Ελισαίου. Απεναντίας, μέσω της ενάρετης υποταγής, ας αποδώσουμε τέλειο καρπό στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος στους αιώνες. Αμήν.

ΣΤ΄. Επομένως, όταν δεις έναν πλούσιο να αρπάζει τα υπάρχοντα ενός φτωχού, άφησε αυτόν που υφίσταται την αδικία και δάκρυσε για τον άρπαγα. Διότι ο μεν πρώτος αποβάλλει από πάνω του τον ρύπο, ενώ ο δεύτερος προσκολλά επάνω του ρύπο. Αυτό ακριβώς έπαθε και ο υπηρέτης του Ελισσαίου, στην περίπτωση του Νεεμάν· διότι, αν και δεν άρπαξε με τη βία, ωστόσο το να λαμβάνει κανείς κάτι με απάτη αποτελεί αδικία. Τι συνέβη λοιπόν; Έλαβε μαζί με το άδικο κέρδος και τη λέπρα· και έτσι ο μεν αδικηθείς ωφελείτο, ενώ εκείνος που αδίκησε υφίσταται τη μεγαλύτερη βλάβη.

Μαζί δε με τον προφήτη, λέει ότι αφαιρεί και τον στοχαστή. Εδώ μου φαίνεται ότι εννοεί ως στοχαστή εκείνον που, από πολλή σύνεση αλλά και από την ίδια την πείρα των πραγμάτων, στοχάζεται τα μέλλοντα. Διότι άλλο πράγμα είναι ο στοχασμός και άλλο η προφητεία. Επειδή ο ένας ομιλεί με το θείο Πνεύμα, χωρίς να εισφέρει τίποτα από τον εαυτό του· ενώ ο άλλος, λαμβάνοντας αφορμές από όσα έχουν ήδη συμβεί και ενεργοποιώντας τη δική του σύνεση, προβλέπει πολλά από τα μέλλοντα, όπως είναι φυσικό να προβλέψει ένας συνετός άνθρωπος. Αλλά είναι μεγάλη η απόσταση μεταξύ του ενός και του άλλου, και τόσο μεγάλη όσο είναι η διαφορά ανάμεσα στην ανθρώπινη σύνεση και τη θεία χάρη. Και για να κάνω τον λόγο μου φανερό με ένα παράδειγμα, ας αναλογιστούμε τον Σολομώντα και τον Ελισσαίο. Διότι και οι δύο έφεραν στο φως κρυμμένα πράγματα και αποκάλυψαν μυστικά· και οι δύο όμως δεν το έπραξαν με την ίδια δύναμη. Αλλά ο μεν ένας, βάσει της ανθρώπινης σύνεσης, πήρε αφορμές από την ανθρώπινη φύση στην περίπτωση εκείνων των πορνών γυναικών· ο δε άλλος, χωρίς να χρησιμοποιήσει κανέναν λογισμό (διότι ποιος λογισμός θα ήταν ικανός να ανακαλύψει την κλοπή του Γιεζή;), αλλά με τη θεία χάρη, διείδε όσα είχαν συμβεί μακριά.

Διότι, αφού βαπτίστηκε για χάρη των ανθρώπων ως τέλειος άνθρωπος, και αφού ως Θεός καθαρός καθάρισε και αγίασε τα ύδατα, δωρίζοντας σε εμάς έναν νέο τρόπο αναγέννησης και υιοθεσίας, οδηγείται από το Άγιο Πνεύμα στην έρημο, ώστε, όπως ακριβώς βαπτίστηκε για χάρη μας και μας υπέδειξε τον τρόπο της αναγέννησης, έτσι και για χάρη μας να νηστεύσει, να πειραστεί, να κατατροπώσει τον πειραστή και να υποδείξει σε όσους επιθυμούν να μάθουν με ποιον τρόπο νικώνται οι πειρασμοί του πειράζοντος· και ότι εκείνος που βαπτίστηκε στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, δέχεται το Άγιο Πνεύμα και οδηγείται από αυτό· και ότι δεν πρέπει εμείς, ως βαπτισμένοι, να υποκύπτουμε στα πάθη, ούτε να αποδεχόμαστε τις πονηρές συμβουλές του πονηρού πειραστή· και ότι τρία είναι τα πρωτεύοντα πάθη που γεννούν κάθε κακία, από τα οποία, σαν από τρεις πολύτεκνες κακές και πολύανδρες μητέρες, γεννιούνται εξ ολοκλήρου τα ολέθρια πάθη, τα οποία είναι η γαστριμαργία, η κενοδοξία, μαζί με την άπληστη φιλαργυρία. Διότι η κενοδοξία μετέτρεψε ουράνιους αγγέλους σε καταχθόνιους δαίμονες, η γαστριμαργία και η κενοδοξία έδιωξαν τον θεόπλαστο άνθρωπο από τον θείο Παράδεισο, ενώ η φιλαργυρία μετέβαλε τον Ιούδα από απόστολο και μύστη σε προδότη και πωλητή του ίδιου του Δεσπότη του. Και ο Γιεζή, αν και ήταν μύστης ανθρώπου του Θεού, κληρονόμησε το αργύριο του Νεεμάν μαζί με τη λέπρα του.

Περί ψεύδους. Και όπως είναι αδύνατον ο πόρνος να μην είναι και κλέφτης, έτσι είναι αδύνατον και ο κλέφτης να μην είναι και ψεύτης. Προσπαθώντας, τάχα, να αποβάλει τη μομφή της κλοπής, σκαρφίζεται πολλές ψευδολογίες με όρκους, τις οποίες μη μπορώντας να στηρίξει, παραδίδεται στην ατιμία· όπως ακριβώς και ο Κάιν, ο οποίος, επειδή είπε ψέματα στον Θεό για τον ίδιο του τον αδελφό, παραδόθηκε στον τρόμο και την κατάρα, και όπως ο Γιεζή, ο οποίος, επειδή είπε ψέματα στον Νεεμάν, ότι δήθεν στάλθηκε από τον δάσκαλό του για να πάρει χρήματα, παραδόθηκε στη λέπρα, και όπως ο Ανανίας και η Σαπφείρα, οι οποίοι, επειδή έκλεψαν και είπαν ψέματα, παραδόθηκαν στον θάνατο. Διότι ορθά είπε εκείνος που είπε ότι «θα καταστρέψεις όλους όσους λαλούν το ψεύδος»· διότι η κλοπή, το ψεύδος και η επιορκία αποτελούν μια πονηρή και ολέθρια συντροφιά, η οποία συνυπάρχει, και η μία υπηρετεί και περιποιείται την άλλη, σαν κάποιες πόρνες και σαν φοβερές μητέρες και κόρες. Και αυτά μεν είναι αρκετά για τούτα τα ζητήματα.

Όλοι αυτοί πορεύονται την οδό του Θεού και πλησιάζουν στη μεγάλη πόλη, και μέσω του θανάτου θα εισαχθούν στην ανείπωτη χαρά των αγαθών που έχουν αποταμιευθεί για όλους όσοι αγάπησαν τον Θεό. Όσους, λοιπόν, βλέπουμε στα φανερά να συμπεριφέρονται σωστά, τους αποδεχόμαστε· αν όμως δυστροπούν, τους επαναφέρουμε και τους καθοδηγούμε όσο είναι δυνατόν. Τα κρυφά, όμως, εναπόκεινται σε εμάς και στον Θεό; Ας μην πράττει, λοιπόν, κανείς από εσάς στα κρυφά, σαν να βρίσκεται στο σκοτάδι, τα αθέμιτα· διότι δεν θα περάσει απαρατήρητος από τον μεγάλο οφθαλμό, έστω κι αν ξεφύγει από εμάς. Διότι ως προς αυτά απαλλασσόμαστε από την ευθύνη και εμείς, αλλά μακάρι να μη δω εγώ κάτι τέτοιο σε εσάς· δεν γνωρίζω, όμως, μήπως παρευρίσκεται και κάποιος Ιούδας ανάμεσα στους έντεκα· μήπως και κάποιος δόλιος Γιεζή βρίσκεται μαζί με τον δάσκαλο, και αποκομίσει αιώνια λέπρα στην ψυχή του· μήπως και ανάμεσά σας βρίσκονται κάποιοι σαν τους γιους του ιερέα Ηλεί, ακόρεστοι, που τρώνε στα κρυφά, όπως εκείνοι τα κρέατα, και εξοργίζουν τον Θεό, των οποίων το τέλος θα είναι οικτρότατο και κακό, τόσο για εμένα τον αμαρτωλό, που υπερβαίνω τον Ηλεί, όσο και για εσάς που έχετε εξομοιωθεί με τους γιους εκείνου.