Προσήκει δὲ ἅπασι τῆς ἱστορίας ὁ λόγος· εἰ γὰρ καὶ ἠσθένησεν ὡς ἄνθρωπος, καί τι τῶν ἀδοκήτων εὑρίσκεται πεπονθὼς, ἀλλ᾽ ἔδειξεν ὡς τὰ τῶν ἁγίων πταίσματα ταχεῖαν ἔχει τὴν ἐπανόρθωσιν. <Καὶ εἶπε Δαβὶδ τῷ Νάθαν· Ἡμάρτηκα τῷ Κυρίῳ.> Κυρίλλου, ἐκ τῆς εἰς τὸν νʹ ψαλμόν. Ἐνταῦθά μοι θαύμαζε τὸν μακάριον Δαβίδ· ..., τεθρήνηκεν ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας. <Καί γε ὁ υἱός σου ὁ τεχθείς σοι, θανάτῳ ἀποθανεῖται.>
Μετάφραση
Το δίδαγμα της ιστορίας αρμόζει σε όλους· διότι, αν και έδειξε αδυναμία ως άνθρωπος και διαπιστώνεται ότι υπέπεσε σε κάτι το απροσδόκητο, εντούτοις απέδειξε ότι τα σφάλματα των αγίων επιδέχονται ταχεία επανόρθωση. <Και είπε ο Δαβίδ στον Νάθαν: Αμάρτησα στον Κύριο.> Του Κυρίλλου, από την ερμηνεία στον 50ό ψαλμό. Εδώ θαύμασέ μου τον μακάριο Δαβίδ: ..., θρήνησε για την αμαρτία του. <Και βέβαια ο γιος σου που σου γεννήθηκε, εξάπαντος θα πεθάνει.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες