Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β΄ 12:15

Διότι, λειτουργώντας ως πλοίο για τον ναυαγό, μετέφερε τον ξένο δια μέσου της θάλασσας και του βυθού και μεγάλου φόβου και, για να μην διαφθείρει τον ξένο στα έγκατα της κοιλίας του, απέδωσε σώα την παρακαταθήκη, παραδίδοντάς την στον Δεσπότη που την είχε εμπιστευθεί. Νήστεψε ο Δαβίδ και, δια της νηστείας και της μετανοίας, του συγχώρησε ο Θεός την αμαρτία με τη γυναίκα του Ουρία. Νήστεψε ο Ηλίας σαράντα ημέρες και έλαβε τα κλειδιά των ουρανών και, όταν θέλησε, εμπόδισε τη βροχή και, όταν θέλησε, την έφερε δια νηστειών και προσευχών.

Κάποτε αρρώστησε ένα παιδί του μεγάλου βασιλιά Δαβίδ, και η αρρώστια προμήνυε τον θάνατο. Και εκείνος, θεωρώντας την ασθένεια συμφορά, έπεσε πρηνής και με δάκρυα προσπαθούσε να εξευμενίσει το Θείο, απέχοντας από την τροφή και από κάθε άλλη φροντίδα του σώματος. Αλλά όταν το παιδί πέθανε, αμέσως απέβαλε και τη λύπη. Διότι προηγουμένως ικέτευε να παραμείνει στη ζωή το σπλάχνο του. Επειδή όμως είδε ότι ο Πλάστης αποφάσισε την αναχώρησή του, δεν τόλμησε να προσβάλει την απόφαση του Κριτή με το πένθος, αλλά, καθιστώντας τον εαυτό του ανώτερο από κάθε κατήφεια, ανέπεμπε ευχαριστήριους λόγους και επανήλθε στον συνηθισμένο του τρόπο ζωής. Έτσι πρέπει να διακείμεθα και εμείς. Αρρωσταίνει ένα παιδί, κάποιος συγγενής ή ένας από τους φίλους, και η αρρώστια εγκυμονεί θάνατο; Παρακαλώ τον Θεό να παρέλθει η ασθένεια, να επιτρέψει να παραμείνει το αγαπημένο πρόσωπο σε αυτούς που το αγαπούν. Αν όμως Εκείνος θεωρεί καλύτερη τη μετάστασή του; Τότε αρμόζει να ευχαριστούμε για όσα οικονόμησε, να αποδεχόμαστε αυτό που συνέβη, και να μην προσβάλλουμε με θρήνους και οδυρμούς την κρίση του Κτίστη.