Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 13:15

Και μετά την ανάγνωση του νόμου και των προφητών, απέστειλαν οι αρχισυνάγωγοι προς αυτούς λέγοντας: «Άνδρες αδελφοί, εάν υπάρχει σε εσάς κάποιος λόγος παρακλήσεως προς τον λαό, πείτε τον». Λοιπόν, από εδώ και στο εξής μαθαίνουμε τα σχετικά με τον Παύλο, αφού μάθαμε όχι λίγα για τον Πέτρο σε όσα ειπώθηκαν προηγουμένως. Αλλά ας δούμε από την αρχή τα όσα αναφέρθηκαν. Και όταν έφτασαν, λέει, στη Σαλαμίνα, κήρυτταν τον λόγο του Θεού στη μητρόπολη της Κύπρου. Παρέμειναν έναν χρόνο στην Αντιόχεια.

Και μετά την ανάγνωση του νόμου και των προφητών, λέει, έστειλαν απεσταλμένους οι αρχισυνάγωγοι λέγοντας: «Άνδρες αδελφοί, εάν υπάρχει σε εσάς κάποιος λόγος παρακλήσεως προς τον λαό, πείτε τον». Δες τους να το πράττουν αυτό τότε χωρίς φθόνο, ενώ έπειτα δεν το κάνουν πια. Αν αυτό επιθυμούσατε, έπρεπε μάλλον να τους παρακαλέσετε. Αλλά, ω της φιλαρχίας, ω της κενοδοξίας, πώς τα ανατρέπει και τα καταστρέφει όλα! Ωθεί τους ανθρώπους να αντιστρατεύονται τόσο τη δική τους σωτηρία όσο και τη σωτηρία των άλλων· τους καθιστά τόσο ανάπηρους και τυφλούς, ώστε να αναζητούν χειραγωγούς. Μακάρι να έκαναν έστω αυτό, μακάρι να αναζητούσαν έστω χειραγωγούς· αλλά δεν ανέχονται πλέον ούτε αυτό, παρά αναθέτουν τα πάντα στους εαυτούς τους. Δεν αφήνει κανέναν να δει· σκεπάζει σαν ομίχλη και βαθύ σκοτάδι, μην επιτρέποντας να δει κανείς καθαρά.

Είτε εκείνος που παρακαλεί, ας αφοσιωθεί στην παράκληση. Και αυτό είναι ένα είδος διδασκαλίας. Διότι, «εάν υπάρχει σε εσάς λόγος παρακλήσεως», λέγει, «πείτε τον προς τον λαό». Έπειτα, δείχνοντας ότι δεν υπάρχει μεγάλο όφελος στο να επιδιώκει κανείς την αρετή, εάν αυτό δεν γίνεται σύμφωνα με τον πρέποντα κανόνα, προσθέτει: «Εκείνος που μεταδίδει, ας το κάνει με απλότητα». Διότι δεν αρκεί απλώς το να δίνει κανείς, αλλά πρέπει να το κάνει αυτό και με αφθονία. Διότι παντού αυτή την αφθονία εννοεί με τη λέξη «απλότητα»· επειδή και οι παρθένες είχαν μεν λάδι, αλλά επειδή δεν είχαν αρκετό, εξέπεσαν των πάντων (τα έχασαν όλα). «Εκείνος που προΐσταται, με ζήλο».