Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 13:17

ΟΜΙΛΙΑ ΚΘ΄. Ο Παύλος, λοιπόν, αφού σηκώθηκε και έκανε νόημα με το χέρι, είπε: Άνδρες Ισραηλίτες, και όσοι ανάμεσά σας φοβείσθε τον Θεό, ακούστε. Ο Θεός του λαού τούτου εξέλεξε τους πατέρες μας, και ανύψωσε τον λαό κατά την παροικία του στη γη της Αιγύπτου, και με υψηλό βραχίονα τους εξήγαγε από αυτήν.

α΄. Παρατήρησε τον Βαρνάβα να παραχωρεί τη θέση του στον Παύλο, όπως ακριβώς παντού και ο Ιωάννης στον Πέτρο. Αυτός τον οδήγησε από τη Δαμασκό· αν και ήταν περισσότερο σεβάσμιος από εκείνον· αλλά και οι δύο απέβλεπαν στο κοινό συμφέρον. «Και αφού σηκώθηκε», λέει, «και έκανε νόημα με το χέρι του». Αυτό αποτελούσε συνήθεια στους Ιουδαίους· γι' αυτό και εκείνος τους απευθύνει τον λόγο σύμφωνα με αυτήν. Παρατήρησε πώς προετοιμάζει το έδαφος για την ομιλία του· αφού πρώτα τους εγκωμίασε και έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον γι' αυτούς με το να πει: «Εσείς που φοβάστε τον Θεό», έτσι αρχίζει τον λόγο του. Και δεν είπε «οι προσήλυτοι», διότι αυτός ο χαρακτηρισμός υποδήλωνε συμφορά. «Ο Θεός αυτού του λαού εξέλεξε τους πατέρες μας και τον λαό». Δες πώς και αυτός αποκαλεί τον κοινό Θεό των ανθρώπων ιδιαίτερα δικό τους Θεό, και καταδεικνύει ότι οι ευεργεσίες Του ήταν μεγάλες εξ αρχής, όπως ακριβώς έκανε και ο Στέφανος. Αυτά δε τα πράττουν, για να τους διδάξουν ότι και τώρα, σύμφωνα με την ίδια πρακτική, απέστειλε τον Υιό Του. Όπως ακριβώς μίλησε και ο Χριστός για τον αμπελώνα, έτσι λέει και αυτός. «Τον ανύψωσε κατά την παροικία του στη γη της Αιγύπτου, και με βραχίονα υψηλό τους εξήγαγε από αυτήν». Και μάλιστα συνέβη το αντίθετο· εντούτοις αυξήθηκαν σε πλήθος· και τα θαύματα συντελέστηκαν για χάρη τους. Αυτά ακριβώς μνημονεύουν διαρκώς και οι προφήτες, τα όσα δηλαδή συνέβησαν στην Αίγυπτο. Και πρόσεξε πώς παρατρέχει τις περιόδους των συμφορών, και πουθενά δεν προβάλλει τα παραπτώματά τους, παρά μόνο τη φιλανθρωπία του Θεού, αφήνοντας τους ίδιους να αναλογιστούν εκείνα τα σφάλματα.