Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 13:25

Ποιος ήμουν εγώ που θα μπορούσα να εμποδίσω τον Θεό; Κυρίλλου. Έγινε κάποια οικονομία εξαιτίας του μεγάλου δισταγμού εκείνων από την περιτομή που είχαν πιστέψει, το να αξιωθούν δηλαδή ο Κορνήλιος και οι δικοί του τη χάρη του Πνεύματος πριν από το βάπτισμα, προκειμένου να σταματήσει η αντίρρηση αυτών που αγανακτούσαν. Γι' αυτό και δικαιολογημένα αναφέρεται για όσους έφερναν αντίρρηση: «Όταν τα άκουσαν αυτά, ησύχασαν.» Και καθώς ο Ιωάννης ολοκλήρωνε την αποστολή του, έλεγε: Ποιος νομίζετε ότι είμαι; Δεν είμαι εγώ, αλλά ιδού, έρχεται μετά από εμένα εκείνος, του οποίου δεν είμαι άξιος να λύσω το υπόδημα των ποδιών του.

Δεν είναι μικρό πράγμα το ότι ο Χριστός προέρχεται από τον Δαβίδ. Έπειτα εισάγει και τον Ιωάννη να μαρτυρεί, λέγοντας: Από το σπέρμα αυτού ο Θεός, σύμφωνα με την υπόσχεσή Του, ανέδειξε στον Ισραήλ Σωτήρα τον Ιησού, αφού προηγουμένως ο Ιωάννης, πριν από την έλευσή Του, κήρυξε βάπτισμα μετανοίας σε ολόκληρο τον λαό του Ισραήλ. Και καθώς ο Ιωάννης ολοκλήρωνε τον δρόμο του, έλεγε: «Ποιον νομίζετε ότι είμαι; Δεν είμαι εγώ· αλλά ιδού, έρχεται μετά από εμένα εκείνος, του οποίου δεν είμαι ικανός να λύσω το υπόδημα των ποδιών».

Έπειτα, αφού έφερε ως μάρτυρα τον Ιωάννη όταν έλεγε ότι «από το σπέρμα αυτού, σύμφωνα με την υπόσχεση, έφερε στον Ισραήλ Σωτήρα», έχοντας προκηρύξει ο Ιωάννης, πριν από την έλευσή του, βάπτισμα μετανοίας στον Ισραήλ, στη συνέχεια τον επικαλείται και πάλι λέγοντας: «Ποιος νομίζετε ότι είμαι; Δεν είμαι εγώ». Έπειτα παρουσιάζει και τους Αποστόλους ως μάρτυρες της Αναστάσεως, λέγοντας: «Οι οποίοι είναι μάρτυρές του ενώπιον του λαού»· έπειτα (παρουσιάζει) τον Δαβίδ να μαρτυρεί το ίδιο ακριβώς πράγμα, λέγοντας: «Δεν θα επιτρέψεις ο Όσιός σου να γνωρίσει φθορά». Διότι ούτε τα παλαιά φαίνονταν από μόνα τους να είναι τόσο ισχυρά, ούτε τα νέα δίχως εκείνα· ώστε, και μέσω των δύο, επιβεβαιώνει τον λόγο του. Επειδή, δηλαδή, κατέχονταν από φόβο, επειδή τον είχαν θανατώσει, και η συνείδησή τους τους απομάκρυνε, δεν τους απευθύνονται ως προς χριστοκτόνους, ούτε σαν να τους προσφέρουν κάποιο ξένο αγαθό, αλλά κάτι που είναι δικό τους. Ήταν πάρα πολύ ποθητό σε αυτούς το όνομα του Δαβίδ· γι' αυτό και το επικαλείται, ώστε έστω και με αυτόν τον τρόπο να τον αποδεχθούν, σαν να τους έλεγε ότι κυβερνώνται από τον απόγονό του· επομένως, μην επαναστατείτε εναντίον του.