Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 13:28

Άνδρες αδελφοί, υιοί του γένους του Αβραάμ, και όσοι ανάμεσά σας φοβούνται τον Θεό, σε εσάς εστάλη ο λόγος αυτής της σωτηρίας. Διότι οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ και οι άρχοντές τους, επειδή αγνόησαν αυτόν και τα λόγια των προφητών που διαβάζονται κάθε σάββατο, καταδικάζοντάς τον τα εκπλήρωσαν· και μολονότι δεν βρήκαν καμία αιτία θανάτου, ζήτησαν από τον Πιλάτο να θανατωθεί. Παντού επιδιώκουν να δείξουν ότι αυτό το αγαθό τους ανήκει, ώστε να μην το αποφύγουν θεωρώντας το ξένο, επειδή τον σταύρωσαν. «Αυτόν», λέει, «αφού τον αγνόησαν»· επομένως το αμάρτημα οφειλόταν σε άγνοια. Δες πώς απολογείται με πραότητα και υπέρ εκείνων. Και δεν κάνει μόνο αυτό, αλλά προσθέτει ότι έτσι έπρεπε να γίνει. Και για να μην πει κανείς: «Από πού είναι φανερό ότι αναστήθηκε;», αναφέρει: «Και υπάρχουν μάρτυρές του». Έπειτα πάλι αντλεί επιχειρήματα από τις Γραφές: «Όταν δε εκπλήρωσαν όλα όσα ήταν γραμμένα για αυτόν, τον κατέβασαν από το ξύλο και τον έθεσαν σε μνημείο. Ο Θεός όμως τον ανέστησε εκ νεκρών, και αυτός εμφανίστηκε επί πολλές ημέρες σε εκείνους που είχαν ανεβεί μαζί του από τη Γαλιλαία στην Ιερουσαλήμ, οι οποίοι είναι μάρτυρές του ενώπιον του λαού. Και εμείς σας ευαγγελιζόμαστε την υπόσχεση που είχε δοθεί στους πατέρες, ότι δηλαδή ο Θεός την έχει εκπληρώσει σε εμάς, τα παιδιά τους, ανασταίνοντας τον Ιησού, όπως ακριβώς είναι γραμμένο και στον δεύτερο Ψαλμό: “Υιός μου είσαι εσύ, εγώ σήμερα σε γέννησα”».

Έπειτα προβάλλεται και άλλη κατηγορία: «Και ενώ δεν βρήκαν καμία αιτία θανάτου»· πράγμα που δεν ήταν αποτέλεσμα άγνοιας. Διότι, ας υποθέσουμε ότι δεν τον θεωρούσαν ως τον Χριστό· για ποιον λόγο τότε τον θανάτωναν; «Και ζήτησαν», λέγει, «από τον Πιλάτο να θανατωθεί».

«Και όταν εξετέλεσαν όλα όσα ήταν γραμμένα για αυτόν, αφού τον κατέβασαν από το ξύλο, τον έθεσαν σε μνήμα». Πρόσεξε με πόση μεγάλη σπουδή το έπραξαν αυτό. Ανέφερε τον τρόπο του θανάτου και φέρνει στο προσκήνιο τον Πιλάτο, αφενός για να γίνει φανερό το πάθος από την απόφαση του δικαστηρίου, και αφετέρου για να κατηγορηθούν εκείνοι βαρύτερα, επειδή τον παρέδωσαν σε αλλόφυλο άνδρα. Και δεν είπε «Απευθύνθηκαν», αλλά «Απαίτησαν να θανατωθεί, χωρίς να βρουν καμία αιτία θανάτου», ώστε να δηλώσει ότι έλαβαν χάρη από εκείνον παρόλο που δεν το ήθελε· πράγμα το οποίο εκφράζει σαφέστερα ο Πέτρος λέγοντας: «ενώ εκείνος είχε κρίνει να τον απολύσει». Πάρα πολύ τους αγαπούσε ο Παύλος. Και πρόσεξε, δεν επιμένει στην αγνωμοσύνη των πατέρων, αλλά τους επισείει τον φόβο. Διότι ο μεν Στέφανος δικαιολογημένα το κάνει αυτό, επειδή επρόκειτο να θανατωθεί και όχι να διδάξει, αποδεικνύοντας ότι ο νόμος ήδη καταργείται· αυτός όμως όχι πλέον, αλλά μόνο απειλεί και προκαλεί φόβο. «Ο δε Θεός τον ανέστησε εκ νεκρών. Ο οποίος εμφανίστηκε», λέει, «επί πολλές ημέρες σε εκείνους που είχαν ανεβεί μαζί του από τη Γαλιλαία στα Ιεροσόλυμα». Διότι, πρόσεξε ότι αυτός, καθώς κινείται από το ίδιο το Πνεύμα, κηρύττει ακατάπαυστα το πάθος και τον τάφο. «Και εμείς σας ευαγγελιζόμαστε», λέει, «την υπόσχεση που είχε δοθεί στους πατέρες»· δηλαδή, οι μεν πατέρες δέχτηκαν την υπόσχεση, ενώ εσείς το ίδιο το έργο.