ΟΜΙΛΙΑ Λʹ. Ἐξιόντων δὲ αὐτῶν, παρεκάλουν εἰς τὸ μεταξὺ σάββατον λαληθῆναι αὐτοῖς τὰ ῥήματα ταῦτα. αʹ. Εἶδες τοῦ Παύλου τὴν σύνεσιν; Οὐχὶ τότε ἐθαυμάσθη μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐπιθυμίαν αὐτοῖς δευτέρας ἐνέβαλεν ἀκροάσεως, εἰπών τινα σπέρματα, καὶ μὴ ἐπιλύσας μηδὲ ἐπεξελθὼν τῷ λόγῳ, ὥστε αὐτοὺς ἀπαρτίσαι, καὶ οἰκειῶσαι ἑαυτῷ, καὶ μὴ χαυνοτέρους ἐργάσασθαι τῷ πάντα ἀθρόον εἰς τὰς ἐκείνων ῥῖψαι ψυχάς. Εἶπεν, ὅτι Ἄφεσις ἁμαρτιῶν διὰ τούτου ὑμῖν καταγγέλλεται· τὸ δὲ πῶς, οὐκ ἐδήλωσε. Μετὰ ταῦτα λοιπὸν αὐτὸς ἑαυτοῦ μνημονεύει πρώτου. Ὁρᾷς τὴν προθυμίαν, ὅση· Ἠκολούθουν αὐτοῖς, φησί. Διὰ τί αὐτοὺς οὐκ ἐβάπτισεν εὐθέως; Οὐκ ἦν καιρός· πεῖσαι ἔδει ὥστε βεβαίως ἐμμένειν.
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ Λ'. Καθώς έβγαιναν, τους παρακαλούσαν να τους κηρύξουν τα ίδια λόγια το επόμενο Σάββατο. Α'. Είδες τη σύνεση του Παύλου; Όχι μόνο θαυμάστηκε τότε, αλλά τους προκάλεσε και την επιθυμία για δεύτερη ακρόαση, ρίχνοντας μερικά σπέρματα, χωρίς όμως να δώσει πλήρεις εξηγήσεις ούτε να επεκταθεί στον λόγο του, έτσι ώστε να τους καταρτίσει και να τους κάνει οικείους του, και για να μην τους κάνει πιο ράθυμους ρίχνοντας τα πάντα μαζικά στις ψυχές τους. Είπε ότι «άφεση αμαρτιών κηρύττεται σε εσάς μέσω αυτού»· το πώς, όμως, δεν το φανέρωσε. Μετά από αυτά, λοιπόν, ο ίδιος μνημονεύει πρώτα τον εαυτό του. Βλέπεις πόση είναι η προθυμία; «Τους ακολουθούσαν», λέει. Γιατί δεν τους βάπτισε αμέσως; Δεν ήταν η κατάλληλη ώρα· έπρεπε να τους πείσει ώστε να παραμείνουν σταθεροί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες