Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 13:8

Τα μεσάνυχτα όμως έγινε σεισμός και λύθηκαν τα δεσμά τους. Από το σώμα του Παύλου έπαιρναν σουδάρια και τα έθεταν στους ασθενείς και τους δαιμονιζομένους, και θεραπεύονταν. Ο Παύλος στην Τρωάδα ανέστησε τον Εύτυχο, ο οποίος έπεσε από το παράθυρο και πέθανε, λέγοντας: «Η ψυχή του είναι μέσα του». Ο Παύλος επιτίμησε στην Κύπρο τον μάγο Ελύμα, και εκείνος έγινε τυφλός. Ο Παύλος, πλέοντας προς τη Ρώμη, βρέθηκε σε σφοδρή τρικυμία, τόσο ο ίδιος όσο και όλοι όσοι επέβαιναν στο πλοίο, επί δεκατέσσερα ημερόνυχτα. Και ενώ όλοι περίμεναν να πεθάνουν, παρουσιάστηκε ο Κύριος και του είπε: «Για χάρη σου χάρισα σε αυτούς τη ζωή», και σώθηκαν. Όταν ο Παύλος βγήκε από το πλοίο, τον δάγκωσε μια έχιδνα, και όλοι βέβαια νόμιζαν ότι θα πέσει νεκρός· καθώς όμως παρέμεινε αβλαβής, νόμισαν ότι είναι θεός. Τον πατέρα του Ποπλίου στο νησί, ο οποίος έπασχε από δυσεντερία, ο Παύλος τον γιάτρεψε επιθέτοντας τα χέρια του, και θεράπευσε πολλούς άλλους ασθενείς στο νησί.

Και ο Οφνί και ο Φινεές ερμηνεύουν αυτές τις περιπτώσεις, επειδή, καθώς ζούσαν προηγουμένως μέσα στην καταφρόνηση, υποβλήθηκαν στην ίδια ακριβώς κρίση. Στο δε Ευαγγέλιο, ο Σίμων, ο οποίος ασέβησε, εφόσον απέκτησε επίγνωση της πλάνης του, αξιώνεται αναμφίβολα τη συγγνώμη. Από την άλλη, ο Ελύμας, επειδή αντιστάθηκε στο κήρυγμα, αφού τυφλώθηκε για ένα χρονικό διάστημα, απαλλάσσεται.

α'. Μόλις χειροτονήθηκαν, αναχώρησαν και απέπλευσαν για την Κύπρο, επειδή εκεί δεν υπήρχε εχθρική επιβουλή και ο λόγος είχε ήδη σπαρθεί. Διότι στην Αντιόχεια ήσαν αρκετοί· και η Φοινίκη βρισκόταν κοντά στην Παλαιστίνη, ενώ η Κύπρος όχι. Επομένως, μην αναζητάς το γιατί, όταν αυτοί κινούνται από το Πνεύμα· διότι δεν χειροτονήθηκαν μόνο από το Πνεύμα, αλλά και αποστάλθηκαν από Αυτό. Και όταν έφθασαν στη Σαλαμίνα, κήρυτταν τον λόγο του Θεού στις συναγωγές των Ιουδαίων. Βλέπεις ότι καταβάλλουν κάθε σπουδή να κηρύξουν τον λόγο πρώτα σε εκείνους, για να μην τους κάνουν πιο εριστικούς; Και όπως εκείνοι δεν μιλούσαν παρά μόνο σε Ιουδαίους, έτσι και τούτοι πήγαιναν στις συναγωγές. Αφού δε διέσχισαν ολόκληρο το νησί μέχρι την Πάφο, βρήκαν κάποιον άνδρα μάγο, Ιουδαίο ψευδοπροφήτη, με το όνομα Βαριησούς, ο οποίος βρισκόταν μαζί με τον ανθύπατο Σέργιο Παύλο, άνδρα συνετό· αυτός, αφού προσκάλεσε τον Βαρνάβα και τον Σαύλο, ζήτησε να ακούσει τον λόγο του Θεού. Ανθίστατο όμως σε αυτούς ο Ελύμας ο μάγος (διότι έτσι μεταφράζεται το όνομά του), ζητώντας να διαστρέψει τον ανθύπατο από την πίστη. Πάλι Ιουδαίος μάγος, όπως ακριβώς ο Σίμων.

Διότι, όταν έβγαλε εκείνο το πονηρό δαιμόνιο, πενήντα χιλιάδες άνδρες μάγοι, αφού συγκεντρώθηκαν, έκαιγαν τα βιβλία της μαγείας και μεταστρέφονταν προς την αλήθεια. Και όπως ακριβώς σε καιρό πολέμου, όταν πέσει ένας πύργος ή όταν κατακρημνιστεί ένας τύραννος, όλοι όσοι ήταν μαζί του πετούν τα όπλα τους και προστρέχουν στον στρατηγό, έτσι ακριβώς συνέβη και τότε· διότι, αφού εκδιώχθηκε το δαιμόνιο, όλοι, νιώθοντας πολιορκημένοι, πέταξαν τα βιβλία τους, ή μάλλον τα κατέστρεψαν, και έτρεχαν στα πόδια του Παύλου. Αυτός δε, παρατασσόμενος απέναντι στην οικουμένη ωσάν σε ένα ενιαίο στρατόπεδο, δεν στεκόταν πουθενά, αλλά σαν να ήταν φτερωτός τα έκανε όλα· και τη μια φορά θεράπευε κάποιον χωλό, την άλλη ανέστηνε κάποιον νεκρό, και την άλλη τύφλωνε κάποιον άλλον, τον μάγο εννοώ· και ούτε όταν κλεινόταν στη φυλακή ησύχαζε, αλλά και εκεί μετέστρεφε τον δεσμοφύλακα προς το μέρος του, επιτελώντας αυτή την ωραία αιχμαλωσία. Θαυμάζεται ο Δαβίδ επειδή κατέρριψε τον Γολιάθ με έναν μόνο λίθο· αν όμως εξετάσει κανείς τα κατορθώματα του Παύλου, εκείνο φαντάζει έργο μικρού παιδιού· και όση είναι η διαφορά ανάμεσα σε έναν βοσκό και σε έναν στρατηγό, τόση είναι και η διαφορά ανάμεσα σε αυτόν και σε εκείνον. Διότι αυτός δεν κατέρριψε τον νοητό Γολιάθ ρίχνοντας λίθο, αλλά μόνο με τον λόγο του διέλυσε ολόκληρη τη φάλαγγα του διαβόλου.