ἄθρει δὴ πάλιν ἐν τούτοις, ὡς δεινὰ καὶ πέρα λόγου παντὸς τὰ τῆς ἀφιλοστοργίας ἐγκλήματα. ὁ μὲν γὰρ Ἰσραὴλ οὐκ ἀνάργυρον ὕδωρ ἐζήτει τὸν Ἐδὼμ, ὁ δὲ ἦν ἐν ὅπλοις, καὶ παρετάττετο, καὶ μόνης παρόδου διεφθονηκὼς, καὶ εἰς τοῦτο σκαιότητος διελάσας ἠλέγχετο, ὡς εἰ μὴ ἐκκέκλικεν ὁ Ἰσραὴλ, οὐδ᾽ ἂν αὐτῶν αἱμάτων ἐφείσατο. ἥρπασε τοίνυν εἰς μαρτύριον φρίκην αὐτοῦ. οἱ μὲν γὰρ παρῃτοῦντο καὶ ὑπεστέλλοντο, τὸ πολεμεῖν δεδιότες, ἵνα μὴ τῆς εἰς ἀδελφοὺς δοκοῖεν ἀλογεῖν ἀγάπης· ὁ δὲ τὴν ὑποστολὴν, ἤτοι τὴν εἰς τοῦτο δειλίαν, ἣν καὶ τῷ τῆς φρίκης ὀνόματι καταδηλοῖ, πρόφασιν ἐποιεῖτο σκληρᾶς ὥσπερ διαμαρτυρίας αὐτοῖς. ἠπείλησε γὰρ ἐναργῶς, ὡς εἰ μὴ βούλοιτο τῶν αὐτῷ προσηκόντων ὁρίων ἀποφοιτᾶν, ἐξελεύσεται κατ᾽ αὐτοῦ καὶ πολεμήσει λοιπόν. οὐκοῦν ἀφιλάλληλος ὁ Ἐδὼμ, καὶ τοῖς τῆς μισαδελφίας ἐγκλήμασιν οὐ μετρίως ἔνοχος· ταύτῃτοι δικαίως καὶ Θεῷ κατεστυγημένος· “Ὁ γὰρ Θεὸς ἀγάπη ἐστὶ,” κατὰ τὴν Ἰωάννου φωνὴν, “καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἐν τῷ Θεῷ ”μένει.” οὐκοῦν ὁ ἀγάπης δίχα διαζῆν ᾑρημένος, οὐκ ἐν τῷ Θεῷ· πόθεν; ἀλλ᾽ ἔξω κείσεται μᾶλλον τῆς πρὸς Θεὸν οἰκειότητος. <Καὶ τὸ ὅρμημα αὐτοῦ ἐφύλαξεν εἰς νῖκος· καὶ ἐξαποστελῶ πῦρ εἰς Θαιμὰν, καὶ καταφάγεται θεμέλια τειχέων αὐτῆς.> Τρίτον δὴ τοῦτο τῶν ἐξ Ἡσαῦ πλημμέλημα.
Μετάφραση
Παρατήρησε λοιπόν πάλι σε αυτά, πόσο φοβερά και πέρα από κάθε περιγραφή είναι τα εγκλήματα της έλλειψης στοργής. Διότι ο μεν Ισραήλ δεν ζητούσε από τον Εδώμ ούτε νερό χωρίς να το πληρώσει, αυτός όμως πήρε τα όπλα και παρατάχθηκε εναντίον του, και επειδή φθόνησε έστω και την απλή διέλευση, αποδείχθηκε ότι είχε φτάσει σε τέτοιο βαθμό σκληρότητας, ώστε, αν ο Ισραήλ δεν απομακρυνόταν, δεν θα είχε φεισθεί ούτε το αίμα τους. Άρπαξε λοιπόν ως μαρτυρία τη φρίκη του. Διότι οι μεν παραιτούνταν και υποχωρούσαν, φοβούμενοι να πολεμήσουν, για να μη φανεί ότι αδιαφορούν για την αγάπη προς τους αδελφούς τους, αυτός όμως την υποχώρηση, δηλαδή τη δειλία ως προς αυτό, την οποία και φανερώνει με το όνομα της φρίκης, την έκανε αφορμή για μια σκληρή προειδοποίηση προς αυτούς. Διότι απείλησε ξεκάθαρα ότι, αν δεν ήθελε να αποχωρήσει από τα σύνορα που του ανήκαν, θα έβγαινε εναντίον του και θα τον πολεμούσε πλέον. Επομένως, ο Εδώμ στερείται αγάπης προς τον συνάνθρωπο και είναι υπέρμετρα ένοχος για τα εγκλήματα της μισαδελφίας. Για τον λόγο αυτό είναι δικαίως μισητός και από τον Θεό. «Διότι ο Θεός είναι αγάπη», σύμφωνα με τη φωνή του Ιωάννη, «και εκείνος που μένει στην αγάπη, μένει στον Θεό». Επομένως, εκείνος που έχει επιλέξει να ζει χωρίς αγάπη, δεν βρίσκεται μέσα στον Θεό. Πώς θα μπορούσε άλλωστε; Αντίθετα, θα βρίσκεται έξω από την οικειότητα με τον Θεό. «Και διατήρησε την ορμή του μέχρι τέλους· και θα εξαποστείλω πυρ στη Θαιμάν, το οποίο θα καταφάγει τα θεμέλια των τειχών της». Αυτό είναι λοιπόν το τρίτο παράπτωμα των απογόνων του Ησαύ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες