Πατερικές αναφορές στο ΑΜΩΣ 7:15

Και μας χάρισε διπλό τρόπο γνωριμίας: τον έναν μέσω της προσωπικής συναναστροφής, και τον άλλον μέσω της γραπτής επικοινωνίας. Επειδή, λοιπόν, σε γνωρίσαμε μέσα από όσα εξέφρασες, και σε γνωρίσαμε όχι αποτυπώνοντας στη μνήμη μας τα σωματικά σου χαρακτηριστικά, αλλά κατανοώντας την ομορφιά του εσωτερικού ανθρώπου μέσα από την ποικιλία των λόγων σου, διότι ο καθένας μας μιλάει από το περίσσευμα της καρδιάς, δοξάσαμε τον Θεό μας, ο οποίος σε κάθε γενεά εκλέγει εκείνους που του είναι ευάρεστοι. Αυτός, που παλαιότερα ανέδειξε άρχοντα για τον λαό του μέσα από τα ποίμνια των προβάτων, και τον Αμώς, αφού τον ενδυνάμωσε μέσω του Πνεύματος, τον ύψωσε από το κοπάδι σε προφήτη, τώρα έναν άνδρα από τη Βασιλεύουσα πόλη, στον οποίο είχε ανατεθεί η εξουσία ολοκλήρου έθνους, υψηλό στο φρόνημα, στη λαμπρότητα της καταγωγής, στην αίγλη του βίου, στη δύναμη των λόγων, περίβλεπτο σε όλα τα ζητήματα της ζωής, τον είλκυσε στη φροντίδα των ποιμνίων του Χριστού. Ο οποίος, αφού απέρριψε όλα τα κοσμικά πλεονεκτήματα και τα θεώρησε ζημία προκειμένου να κερδίσει τον Χριστό, ανέλαβε τους οίακες της μεγάλης και περίφημης για την πίστη της στον Θεό Εκκλησίας του Χριστού.

Ο ιερέας όμως της Βαιθήλ, ο οποίος ήταν ο Αμασίας, έτριζε τα δόντια του εναντίον του Προφήτη. Έπειτα στέλνει μήνυμα στον Ιεροβοάμ, τον βασιλιά του Ισραήλ, λέγοντας: «Ο Αμώς οργανώνει συνωμοσίες εναντίον σου στο μέσο του οίκου του Ισραήλ, και η χώρα δεν θα μπορέσει να αντέξει όλα τα λόγια του. Διότι τα εξής λέει ο Αμώς: Με ρομφαία θα πεθάνει ο Ιεροβοάμ, ο δε Ισραήλ θα οδηγηθεί αιχμάλωτος μακριά από τη γη του». Και είπε ο Αμασίας προς τον Αμώς: «Εσύ που βλέπεις οράματα, πήγαινε, φύγε για τη γη του Ιούδα, και εκεί να ζήσεις, και εκεί να προφητεύεις. Στη Βαιθήλ όμως να μην τολμήσεις πλέον να προφητεύσεις, διότι είναι το αγιαστήριο του βασιλιά και είναι ο οίκος του βασιλιά». Και αποκρίθηκε ο Αμώς και είπε προς τον Αμασία: «Δεν ήμουν εγώ προφήτης, ούτε γιος προφήτη, αλλά ήμουν γιδοβοσκός, και χάραζα τα σύκα των συκομουριών, και με πήρε ο Κύριος από τα πρόβατα, και μου είπε ο Κύριος: Πήγαινε, προφήτευσε στον λαό μου, τον Ισραήλ». Είχε λοιπόν παρθεί από τα ποίμνια, και προφήτευε στη Βαιθήλ, στην οποία είχε τοποθετήσει και τη χρυσή δαμάλα ο πρώτος Ιεροβοάμ, ο γιος του Ναβάτ. Νομίζω όμως ότι είναι χρήσιμο να επισημάνουμε και τούτο, ότι άλλος ήταν ο Αμώς, ο πατέρας του Ησαΐα. Το ποιοι βεβαίως και για ποιο θέμα γενικά ήταν οι λόγοι που ειπώθηκαν από αυτόν, θα το σαφηνίσουμε όσο είναι δυνατόν, εξετάζοντας τα προκείμενα. <Λόγοι του Αμώς, οι οποίοι έγιναν στην Ακκαρείμ από τη Θεκουέ, τους οποίους είδε σε όραμα για την Ιερουσαλήμ.> Αυτοί, λέει, είναι οι λόγοι της προφητείας του Αμώς από τη Θεκουέ, οι οποίοι έγιναν στην Ακκαρείμ.

Διότι εκεί έστησε ο πρώτος Ιεροβοάμ τη χρυσή δάμαλη. Και ανάγοντας την κατηγορία εναντίον του Προφήτη ως προσβολή της τιμής του άρχοντα, λέει: «Είναι οίκος βασιλείας». Εσύ όμως αναστατώνεις τα βασιλικά πράγματα, ξεσηκώνεις θορύβους, αντιτασσόμενος ριψοκίνδυνα στα θελήματα των αρχόντων. Δες λοιπόν ξεκάθαρα, πόσο αληθινό είναι αυτό που ειπώθηκε από τον Θεό προς τον Ισραήλ: «Και ποτίζατε τους αγιασμένους με κρασί, και στους προφήτες δίνατε εντολή λέγοντας, Μην προφητεύετε». Και αποκρίθηκε ο Αμώς και είπε προς τον Αμασία: «Δεν ήμουν εγώ προφήτης ούτε γιος προφήτη, παρά ήμουν γιδοβοσκός, που κέντριζα συκάμινα. Και με πήρε ο Κύριος από τα πρόβατα, και μου είπε ο Κύριος: Πήγαινε, προφήτευσε στον λαό μου τον Ισραήλ. Και τώρα άκουσε τον λόγο του Κυρίου: Εσύ λες, Μην προφητεύεις στον λαό μου τον Ισραήλ, και μην ξεσηκώνεις σε οχλαγωγία τον οίκο του Ιακώβ».

Αυτό δε μάλλον φαίνεται να δηλώνει η «συνάφεια» που μας προτείνουν οι καινοτόμοι. Διότι πληροφορήθηκες πως ισχυρίζονται με αμάθεια ότι ο Θεός Λόγος, παίρνοντας έναν άνθρωπο ως κάποιον άλλον υιό εκτός από τον εαυτό του, τον ανέδειξε σαν κάποιον υπηρέτη των δικών του θελημάτων, ώστε και να δοκιμάσει τον θάνατο, και να αναστηθεί, και, αφού ανήλθε στον ίδιο τον ουρανό, να καθίσει στους θρόνους της άρρητης θεότητας. Διότι, μήπως δεν φαίνεται εντελώς και με κάθε τρόπο μέσα από αυτά τα λόγια ότι είναι παντελώς διαφορετικός από τον εκ φύσεως και αληθινό Υιό; Β— Το επιβεβαιώνω. Α— Επειδή, λοιπόν, άπαξ και κατρακύλησαν σε τέτοιο σημείο αμάθειας ώστε να νομίζουν και να λένε ότι ο μονογενής Θεός Λόγος δεν έγινε άνθρωπος σαν κι εμάς, αλλά ότι πήρε έναν άνθρωπο, με ποιον τρόπο άραγε θέλουν να κατανοούμε εμείς αυτή την ανάληψη; Μήπως, δηλαδή, σαν κάποιον που επιλέχθηκε από αυτόν για να φέρει εις πέρας κάτι από όσα αποτελούν το θέλημά του, όπως ακριβώς συνέβη και με έναν από τους άγιους προφήτες: «Δεν ήμουν προφήτης ούτε γιος προφήτη, αλλά ήμουν βοσκός, και χάραζα συκάμινα, και με πήρε ο Κύριος από τα πρόβατα και μου είπε ο Κύριος: Πήγαινε, προφήτευσε στον λαό μου τον Ισραήλ;» Διότι, ενώ ήταν βοσκός, τον έκανε προφήτη και τον κατέστησε υπηρέτη των δικών του θελημάτων. Β— Θα έλεγαν ίσως ότι η λήψη του ανθρώπου δεν έγινε οπωσδήποτε έτσι, αλλά με την έννοια που κατανοούμε εμείς το «Έλαβε μορφή δούλου».

Και ο ίδιος ο Δαβίδ αναλαμβάνεται από τα ποίμνια των προβάτων, και ποιμαίνει τον Ισραήλ. Τι να πούμε δε για τον Αμώς; Δεν ήταν γιδοβοσκός και δεν χάραζε συκάμινα, και του ανατέθηκε η προφητεία; Και πώς παρέλειψα τον Ιωσήφ, ο οποίος και δούλος έγινε, και σιτοδότης της Αιγύπτου, και πατέρας πολλών μυριάδων, οι οποίες είχαν προαναγγελθεί στον Αβραάμ; Και ο Αβραάμ, για να αναφέρω το σπουδαιότερο, δεν ήταν μετανάστης; Ο δε Μωυσής, δεν ήταν προηγουμένως έκθετος, και έπειτα νομοθέτης, και στρατηγός εκείνων που έσπευδαν προς τη γη της επαγγελίας, δεν αποτελεί το αντικείμενο μεγάλων και θαυμαστών διηγήσεων; Με έθελγε και ο Κάρμηλος του Ηλία, που υποδέχθηκε το άρμα του πυρός· και η μηλωτή του Ελισσαίου, η οποία απέδειξε μεγαλύτερη δύναμη από τα μεταξωτά νήματα και από τον χρυσό που κατεργάστηκε για να γίνει ένδυμα.

ΙΓ'. Διήγηση της επιβουλής του ιερέα της Βαιθήλ κατά του προφήτη, και όσων ο προφήτης, κατ' εντολήν του Θεού, απείλησε τον ιερέα. ΙΔ'. Προφητεία για την καταστροφή που επήλθε στον ναό από τον Χριστό· και διήγηση όσων αμάρτανε ο λαός των Ιουδαίων κατά τα Σάββατα και τις Νουμηνίες, εξαιτίας των οποίων τιμωρείται η γη τους μαζί με τους κατοίκους της.

Γι' αυτό τον λόγο παρουσιάζει και αυτόν ως μάρτυρα. Διότι βεβαίως δεν βρισκόταν σε δικαστική διαμάχη με κάποιον τότε, ούτε τον κατηγορούσε κανείς ώστε να χρειάζεται να απολογηθεί, αλλά τα έλεγε αυτά για να κάνει εκείνον καλύτερο. Γι' αυτό και πρόσθεσε, καταρρίπτοντας την έπαρσή του: «Εάν υπακούσετε εσείς και ο βασιλεύς σας, θα έχετε αυτά και αυτά τα αγαθά· εάν όμως δεν υπακούσετε, θα υποστείτε όλα τα αντίθετα». Και ο Αμώς επίσης έλεγε: «Δεν ήμουν προφήτης, ούτε υιός προφήτη, αλλά ήμουν γιδοβοσκός που χάραζε συκάμινα. Και με ανέλαβε ο Θεός».