Πατερικές αναφορές στο ΑΜΩΣ 7:17

Γι' αυτό, αυτά λέει ο Κύριος: Η γυναίκα σου θα πορνεύσει μέσα στην πόλη, και οι γιοι σου και οι κόρες σου θα πέσουν από ρομφαία, και η γη σου θα μετρηθεί και θα μοιραστεί με σχοινί, και εσύ θα πεθάνεις σε ακάθαρτη γη, ο δε Ισραήλ θα οδηγηθεί αιχμάλωτος μακριά από τη γη του.> Όταν αυτοί που επιδίδονται στη φαυλότητα εκτοξεύουν ύβρεις εναντίον των επιεικών, προσάπτουν σε αυτούς τη δική τους συμπεριφορά, και φορτώνοντάς τους την ασχήμια των δικών τους σφαλμάτων, νομίζουν ότι τους προσβάλλουν βάναυσα, αλλά διαφεύγει της προσοχής τους ότι ουσιαστικά ζωγραφίζουν τους εαυτούς τους σε πίνακα, και αποδεικνύουν στους άλλους ποιοι πραγματικά είναι. Κάτι τέτοιο θα δούμε τώρα ότι έπαθε και ο παράφρων Αμασίας. Διότι, όντας ψευδοπροφήτης και υπηρετώντας στους βωμούς των ειδώλων, μαζεύοντας τα κομμάτια και τα υπολείμματα των σφαγίων, και υποκύπτοντας αχαλίνωτα σε αισχρά κέρδη, κατέκρινε τον Αμώς, και του έλεγε ότι έπρεπε να φύγει από τη Σαμάρεια, και να αναχωρήσει, αν ήθελε, στη γη του Ιούδα, και εκεί να περάσει τη ζωή του. Διότι εκεί, του λέει, θα προφητεύεις ψευδώς με ευκολία, και παρασύροντας πολλούς, θα συγκεντρώνεις τα προς το ζην, και θα βρίσκεις πιο εύκολα τα απαραίτητα για τη ζωή. Διότι η φράση «Εκεί να περάσεις τη ζωή σου», ένα τέτοιο νόημα υπονοεί, όπως ήδη προανέφερα.

Αλλά για να δείξει ότι ο σκοπός του Προφήτη δεν είναι τέτοιος, ούτε αποβλέπει στη φιλοκέρδεια, αλλά μάλλον υποτάσσεται στα δεσποτικά θελήματα, και για τον λόγο αυτό εκπληρώνει την πρέπουσα σε προφήτη διακονία, προσπαθεί να διδάξει, και μάλιστα με μεγάλη επιείκεια, λέγοντας τούτο: ότι δηλαδή δεν ήταν προφήτης, ούτε βέβαια υιός προφήτη (εννοώ δηλαδή ως προς τη μαθητεία και κατά πνεύμα, όπως ακριβώς ήταν ο Ελισσαίος για τον Ηλία), αλλά ήταν γιδοβοσκός, ζώντας μια αγροτική, απλή και άκακη ζωή, έχοντας εντελώς λίγα προς τροφή, και αρκούμενος με τα προϊόντα των αγρών, τα οποία κανείς δεν θα αγόραζε. Και αυτά ήταν τα συκάμινα. Διότι, επειδή οι επιστάτες των ποιμνίων έχουν ελεύθερο χρόνο, καταφεύγουν κάτω από τις σκιές των δέντρων, και σχεδόν διασκεδάζοντας την πλήξη της αργίας, κόβουν καρπούς και ικανοποιούν την ανάγκη της κοιλιάς, όσο είναι δυνατόν. Αλλά ενώ εγώ βρισκόμουν σε αυτή την κατάσταση, λέει, ο Θεός, σύμφωνα με το θέλημά Του, με έκανε προφήτη, και με διέταξε να διακηρύξω ξεκάθαρα στους απογόνους εξ αίματος του Ισραήλ όσα πρόκειται να έρθουν εναντίον τους και πρόκειται σύντομα να συμβούν. Εσύ, όμως, αντιπαραθέτοντας τα δικά σου προς τα άνωθεν προστάγματα, με διατάζεις να σιωπήσω. Γι' αυτό λοιπόν, Αυτά λέει ο Κύριος: Η γυναίκα σου θα πορνεύσει μέσα στην πόλη, δηλώνοντας προφανώς ότι θα υποπέσει στις βιαιοπραγίες των πολεμίων, και θα υποστεί αναγκαστικά την ακράτεια και την ασέλγεια αυτών που την αιχμαλώτισαν. Θα καταστραφούν δε και τα τέκνα, γινόμενα θύματα της ρομφαίας.

Και επιπρόσθετα σε αυτό, η γη σου θα καταμετρηθεί με σχοινί, δηλαδή θα υποταχθεί σε φόρο, και θα πληρώνει δασμούς στον κατακτητή. Εσύ δε, επιπλέον, που τώρα νομίζεις, λέει, ότι κατοικείς ως άγια γη τη Βαιθήλ, και ότι κατέχεις το αγίασμα του βασιλιά, θα πορευτείς μεν αιχμάλωτος, και θα πεθάνεις μέσα στις συμφορές, χωρίς να επιστρέψεις πια· πώς άλλωστε, και από πού; Αλλά θα απομείνεις νεκρός στην ξένη και ακάθαρτη γη των εχθρών· και θα αναχωρήσει και αυτός ο Ισραήλ αιχμάλωτος, ο οποίος σε είχε εκλέξει προφήτη και επιστάτη των αγίων. Είναι, επομένως, ολέθριο το να εναντιώνεται κανείς στα θεία προστάγματα, και να προχωρά απερίσκεπτα στο σημείο να επιπλήττει κάποιες φορές και τους αγίους που διερμηνεύουν τα θελήματα του Θεού, για τους οποίους έχει ειπωθεί από Αυτόν: «Εκείνος που σας αγγίζει, είναι σαν να αγγίζει την κόρη του οφθαλμού Του». Παρατήρησε, επίσης, πώς ένας είναι ο αξιοθαύμαστος σκοπός για τους αγίους: εννοώ το χρέος να υπηρετούν χωρίς δισταγμό τους λόγους του Θεού, και να μην υπολογίζουν καθόλου τα ανθρώπινα, ακόμη κι αν κάποιοι τους προκαλούν πολέμους και θλίψεις.

ΙΓ'. Διήγηση της επιβουλής του ιερέα της Βαιθήλ κατά του προφήτη, και όσων ο προφήτης, κατ' εντολήν του Θεού, απείλησε τον ιερέα. ΙΔ'. Προφητεία για την καταστροφή που επήλθε στον ναό από τον Χριστό· και διήγηση όσων αμάρτανε ο λαός των Ιουδαίων κατά τα Σάββατα και τις Νουμηνίες, εξαιτίας των οποίων τιμωρείται η γη τους μαζί με τους κατοίκους της.