Πατερικές αναφορές στο ΑΜΩΣ 7:4

Διότι, λέγει, εάν θελήσεις να παραδώσεις τον Ισραήλ στους εχθρούς προς κατασπάραξη, με τον τρόπο που έχω δει, θα απομείνει εντελώς ολιγάριθμος. Προς αυτά ο Θεός απαντά: Και αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, λέγει ο Κύριος. Δεν θα σταματήσω, λέγει, ούτε θα υποχωρήσω. Διότι σε καμία περίπτωση δεν θα πάψω να διαπαιδαγωγώ αυτούς που έχουν ασεβήσει.

Διότι, όταν έπεσαν οι Ασσύριοι, οι οποίοι υποδηλώνονται μέσω του Γωγ, ίσως κάπου το πλήθος των Ισραηλιτών έθαψε τους νεκρούς, για να μην καταστρέψει τις πόλεις και τις χώρες το ανυπόφορο πράγμα της τόσο δεινής κακοσμίας. <Έτσι μου έδειξε ο Κύριος, και ιδού, ο Κύριος κάλεσε τη δίκη με φωτιά, και κατέφαγε τη μεγάλη άβυσσο, και κατέφαγε τη μερίδα. Και είπα: Κύριε, Κύριε, σταμάτησε σε παρακαλώ· ποιος θα αναστήσει τον Ιακώβ; Διότι είναι λιγοστός. Αλλάξε γνώμη, Κύριε, γι' αυτό, και αυτό δεν πρόκειται να γίνει, λέγει ο Κύριος.> Τον Γωγ, δηλαδή τον Ασσύριο, τον είδε σαν ακρίδα και βρούχο· αυτόν τον ονομάζει δίκη μέσω φωτιάς. Διότι δεν αρκέστηκαν οι Βαβυλώνιοι να καταστρέψουν με το σπαθί τον Εφραίμ, αλλά επιπλέον πυρπολούσαν και πάρα πολλές πόλεις στη Σαμάρεια. Η δίκη λοιπόν, λέει, δηλαδή η εκδίκηση μέσω φωτιάς, κατέφαγε τη μεγάλη άβυσσο, δηλαδή τον Εφραίμ, ο οποίος ονομάστηκε άβυσσος εξαιτίας του μεγάλου και αμέτρητου πλήθους του. Όμως κατέφαγε εξίσου και τη μικρή μερίδα, δηλαδή τον Ιούδα και τον Βενιαμίν. Διότι, αφού πυρπόλησε πολυάριθμες πόλεις της Ιουδαίας, μετά από αυτό ο αλαζόνας Ραψάκης πολιόρκησε τελικά και την ίδια την Ιερουσαλήμ. Επειδή όμως ο Προφήτης πάλι παρακαλούσε, και προσπαθούσε να πείσει τον Θεό των όλων να μετανοήσει, δηλαδή να αλλάξει απόφαση, ο Δεσπότης των όλων λέει: Αυτό δεν θα συμβεί. Τι λοιπόν θα κατανοήσουμε πάλι από αυτό;

Διότι τα πέρα από κάθε λόγο αμαρτήματα, αν και ο Θεός γνωρίζει να μακροθυμεί πάρα πολύ, Τον παροργίζουν φοβερά, και καθιστούν τις προσευχές των αγίων σχεδόν ανενεργές. Και γι' αυτό ακριβώς έλεγε προς τον προφήτη Ιερεμία σχετικά με τους Ισραηλίτες: «Και εσύ μην προσεύχεσαι για τον λαό αυτόν, και μην αξιώνεις να ελεηθούν και μην προσέρχεσαι σε εμένα για αυτούς, διότι δεν θα σε εισακούσω.» <Έτσι μου έδειξε ο Κύριος, και ιδού, ένας άνδρας στεκόταν πάνω σε αδαμάντινο τείχος, και στο χέρι του υπήρχε αδάμας. Και μου είπε ο Κύριος: Τι βλέπεις, Αμώς; Και είπα: Αδάμαντα. Και μου είπε ο Κύριος: Ιδού, εγώ τοποθετώ αδάμαντα στο μέσον του λαού μου του Ισραήλ, δεν θα συνεχίσω πλέον να τους παραβλέπω· και θα εξαφανιστούν οι βωμοί του γέλωτος, και οι τελετές του Ισραήλ θα ερημωθούν, και θα αναστώ εναντίον του οίκου του Ιεροβοάμ με ρομφαία.> Αφού ο Θεός υπέδειξε στον Προφήτη τον Ασσύριο, δηλαδή τον Γωγ, σαν ακρίδα και σαν βρούχο και σαν δίκη με φωτιά, δείχνει πλέον τον εαυτό Του να στέκεται πάνω σε αδαμάντινο τείχος, ώστε μέσω αυτού να νοείται ότι στέκεται σχεδόν πάνω σε άρρηκτη δύναμη, και ότι έχει ακατάσειστη την ασφάλεια στα δικά Του αγαθά. Διότι το θείο είναι παντοδύναμο και έχει εδραιωμένο το θεμέλιό του, επειδή δεν γνωρίζει τη μεταβολή, αλλά είναι ανώτερο από κάθε τροπή, και, όπως είπα, αγαπά να είναι πάντοτε και διαπαντός στερεωμένο στα δικά του αγαθά.

Είδε επίσης την κρίση να καλείται σαν μέσα από φωτιά, και βέβαια τον αδάμαντα να έχει τοποθετηθεί στο μέσο του Ισραήλ από εκείνον που στεκόταν πάνω στο αδαμάντινο τείχος. Έπειτα, τι άλλο; Υπήρχε το καλάθι του πουλιοπιάστη. Αυτό που ανέφερα και στην αρχή, θα το πω και πάλι, ότι στον Προφήτη, που είχε ανατραφεί με πιο αγροτικό τρόπο, ο Θεός αποκαλύπτει τα μυστήρια κυρίως μέσω των όσων συμβαίνουν στους αγρούς. Διότι οι πουλιοπιάστες και τα θηράματά τους, τα πτηνά δηλαδή, θα ταίριαζαν προφανώς όχι στους κατοίκους της πόλης, αλλά σε εκείνους που το επάγγελμά τους και ο σκοπός της ζωής τους είναι οι αγροί και όσα υπάρχουν σε αυτούς. Το ότι θα θηρευτούν οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο για σφαγή, όπως από το χέρι αυτών που συνηθίζουν να πιάνουν πουλιά, τόσο οι κοινοί άνθρωποι όσο και το επίλεκτο γένος της Σαμάρειας, εννοώ δηλαδή τους αλαζόνες που έχουν μάθει να πετούν ψηλά σαν τα πουλιά, αυτό το υπέδειξε αινιγματωδώς η δύναμη των οραμάτων. Διότι το θέαμα ήταν το καλάθι του πουλιοπιάστη. Γι' αυτό τον λόγο, λέει ο Θεός των όλων, ότι έφτασε το τέλος για τον λαό μου τον Ισραήλ, και πως δεν θα παραβλέψει πλέον τα εγκλήματά τους. Το ότι θα κατακαεί επίσης και ο ίδιος ο ναός, που έχει τη χρυσή δαμάλη στη Βαιθήλ, το προανήγγειλε λέγοντας ότι θα θρηνήσουν τα φατνώματα του ναού εκείνη την ημέρα.