Πατερικές αναφορές στο ΑΜΩΣ 8:14

Για το ότι, εξάλλου, ορκίζονταν στα είδωλα, άκουσε τον προφήτη Αμώς να λέει για τους Ισραηλίτες: «Αυτοί που ορκίζονται στον εξιλασμό της Σαμάρειας και λένε: Ζει ο θεός σου, Δαν, και ζει ο θεός σου, Βηρσαβεέ· και θα πέσουν και δεν θα ανορθωθούν ποτέ». Και άλλος λέει: «Και ορκίζονταν σε ανύπαρκτους θεούς». Για να μη μολύνει, λοιπόν, καθόλου ο ρύπος της αναφοράς των ονομάτων των ψευδών θεών τόσο τη γλώσσα όσο και τη διάνοιά τους, επέτρεψαν να ορκίζονται καλύτερα στον Θεό και τους επαίνεσαν για αυτό. «Ο δε βασιλιάς θα ευφρανθεί με τον Θεό, θα επαινεθεί καθένας που ορκίζεται σε αυτόν».

Διότι όπως έχει πει ο ίδιος ο Σωτήρας: «Δεν θα ζήσει ο άνθρωπος μόνο με άρτο, αλλά με κάθε λόγο που εκπορεύεται από το στόμα του Θεού». <Την ημέρα εκείνη θα σβήσουν από τη δίψα οι ωραίες παρθένες και οι νεανίσκοι, αυτοί που ορκίζονται στον εξιλασμό της Σαμάρειας και λένε: Ζει ο θεός σου, Δαν, και ζει ο θεός σου, Βηρσαβεέ· και θα πέσουν και δεν πρόκειται να σηκωθούν ποτέ πια.> Ο λόγος βέβαια δίνει έμφαση στο ότι θα αρπαχθούν από τους εχθρούς και οι γιοι και οι κόρες τους· διότι αυτό σημαίνουν οι παρθένες και οι νεανίσκοι, επειδή θα διαπιστώσουμε ότι εκείνοι που συνηθίζουν να συλλαμβάνουν αιχμαλώτους είναι προσηλωμένοι κυρίως σε τέτοια ηλικία. Φαίνεται όμως ότι ο λόγος μάς υποδηλώνει και κάτι άλλο από τα κρυμμένα νοήματα. Κάποιες παρθένες είχαν εγκατασταθεί στα τεμένη των ειδώλων, και μαζί με αυτές έφηβοι, δηλαδή παιδιά προ της ήβης, μέσω των οποίων οι πιο περίεργοι γύρω από τη μαγεία νόμιζαν ότι διδάσκονταν τα όσα προέρχονταν από τα δαιμόνια· διότι επικαλούμενοι αυτά τα δαιμόνια σε αμόλυντα σώματα, τα ανάγκαζαν να δίνουν απαντήσεις με απόκρυφους ψιθύρους. Λένε δε ότι ακόμη και σήμερα, κάποιοι που επιθυμούν να διαπράξουν ανόσιες πράξεις μαντεύουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως εκείνοι.

Ότι, λοιπόν, θα λείψει από τον Ισραήλ όχι μόνο ο χρήσιμος και αναγκαίος για τη διόρθωση λόγος που προέρχεται από τον Θεό μέσω των αγίων προφητών, αλλά και εκείνος που προέρχεται από τους ψευδομάντεις, δηλαδή από τα δαιμόνια, τον οποίο απηύθυναν προς κάποιους μέσω παρθένων και αγοριών, το υπονοεί λέγοντας: «Εκείνη την ημέρα θα εκλείψουν οι όμορφες παρθένες». Διότι σαν να λέει κάπως: Θα καταστραφούν μαζί με τους άλλους και οι όμορφές σου παρθένες. Και ο λόγος ειρωνεύεται μαζί με τα κορίτσια και τα αγόρια που ορκίζονται στον εξιλασμό της Σαμάρειας. Διότι ίσως ήταν συνήθειά τους να ορκίζονται στους θεούς της Σαμάρειας, δηλαδή στα δαμάλια, και περιγελώντας ίσως φανερά τον Θεό, απέδιδαν τα δικά Του στα γλυπτά είδωλα λέγοντας: «Ζει ο θεός σου, Δαν, και ζει ο θεός σου, Βηρσαβεέ». Αυτές είναι πόλεις της Ιουδαίας, χτισμένες ακριβώς στα άκρα της χώρας, και κατά κάποιον τρόπο ορίζουν την έκταση της γης από τον νότο προς τη θάλασσα. Είναι, λοιπόν, παρόμοιο σαν να έλεγαν τυχόν αυτοί που ορκίζονταν: «Ζει ο θεός της ιουδαϊκής γης», δηλαδή ο μόσχος· διότι μέσω των άκρων συμπεριλαμβάνονται και τα ενδιάμεσα, και υποδηλώνεται το σύνολο. Αναφέρει ότι θα εκλείψουν μέσα στη δίψα οι παρθένες και οι νεανίσκοι, καθώς δεν θα τους χορηγούνται πλέον τα ψευδή λόγια των δαιμόνων, επειδή και οι ίδιοι θα πέσουν στα χέρια των αλλοφύλων, είτε σκοτωμένοι από ξίφος, είτε υπομένοντας την άδοξη και δυσβάσταχτη αιχμαλωσία.