Διὰ τοῦτο γοῦν οὐδὲ τὰ ἐπὶ τοῦ, ἔκτισε, ταῦτα καὶ ἐπὶ τοῦ, γεννᾷ με, κεῖται· ἀλλ᾽ ἐπὶ μὲν τοῦ, ἔκτισε, κεῖται, ἀρχὴν ὁδῶν· ἐπὶ δὲ τοῦ, γεννᾷ με, οὐκ εἶπεν, ἀρχὴν γεννᾷ με, ἀλλὰ, πρὸ πάντων γεννᾷ με. Ὁ δὲ πρὸ πάντων ὢν οὐκ ἔστιν ἀρχὴ τῶν πάντων ἀλλ᾽ ἄλλος ἐστὶ τῶν πάντων. Εἰ δὲ ἄλλος ἐστὶ τῶν πάντων, ἐν οἷς καὶ ἡ ἀρχὴ τῶν πάντων σημαίνεται, δῆλον ὅτι ἄλλος ἐστὶ τῶν κτισμάτων· καὶ συνίσταται φανερῶς, ὅτι ἄλλος ὢν ὁ Λόγος τῶν πάντων καὶ πρὸ πάντων ὢν, ὕστερον κτίζεται ἀρχὴ τῶν ὁδῶν εἰς ἔργα διὰ τὴν ἐνανθρώπησιν, ἵνα, ὡς εἶπεν ὁ Ἀπόστολος, ὅς ἐστιν ἀρχὴ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων.
Μετάφραση
Γι' αυτό, λοιπόν, όσα τίθενται στο «έκτισε», δεν τίθενται και στο «με γεννά»· αλλά στο μεν «έκτισε» προστίθεται το «αρχή των οδών», ενώ στο «με γεννά» δεν είπε «με γεννά ως αρχή», αλλά «προ πάντων με γεννά». Αυτός, όμως, που υπάρχει προ πάντων δεν είναι αρχή των πάντων, αλλά είναι διαφορετικός από τα πάντα. Αν, λοιπόν, είναι διαφορετικός από τα πάντα, μεταξύ των οποίων σημαίνεται και η αρχή των πάντων, είναι φανερό ότι είναι διαφορετικός από τα κτίσματα. Και αποδεικνύεται ξεκάθαρα ότι, ενώ ο Λόγος είναι διαφορετικός από τα πάντα και υπάρχει προ πάντων, αργότερα κτίζεται ως αρχή των οδών για τα έργα εξαιτίας της ενανθρωπήσεως, ώστε, όπως είπε ο Απόστολος, «ο οποίος είναι η αρχή, ο πρωτότοκος εκ των νεκρών, για να γίνει αυτός ο πρώτος στα πάντα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες