Ναυκρατίῳ τέκνῳ Ἐξ ἀγώνων εἰς ἀγῶνας καὶ ἐκ θλίψεως εἰς θλίψεις τὰ καθ᾽ ὑμᾶς, τέκνον μου Ναυκράτιε, ὁ ἐπιπόθητος καὶ ἀειπόθητος. ἀλλ᾽ ἀνθ᾽ ὅτου ταῦτα; διὰ Χριστόν. οὐκοῦν οὐ λυπηρά, ἀλλὰ καὶ λίαν περιχαρῆ. ἐχαρίσθη καὶ ὑμῖν ἀπὸ θεοῦ τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ πάσχειν. νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασιν ὑπὲρ ὑμῶν (φωνή ἐστι τοῦ ἀποστόλου, συμβαλλομένη καὶ ἡμῖν τοῖς ἀναξίοις), ἐπειδὴ πάντα ἐγράφη πρὸς νουθεσίαν ἡμετέραν, ἵν᾽, ὁπόταν ἐν τοῖς ὁμοίοις καιροῖς ἐμπίπτωμεν, ἔχοιμεν τὰ φάρμακα τῆς σωτηρίας. διεῖλαν καὶ τὸ μοναστήριον, ὡς ἔμαθον, οἱ ἄνθρωποι κατὰ ἄμυναν, ἀλλὰ δύο ταῦτα, ἓν μὲν ὅτι οἶδεν ὁ θεὸς τὰ κακῶς διαιρεθέντα καλῶς ἑνοῦν, ὁπόταν βούλοιτο, ἕτερον δὲ ὅτι ὑπὲρ Χριστοῦ καὶ ὁ ἐν Ἐδὲμ παράδεισος ἡμῖν καταφρονητέος. πλὴν ὅτι καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ διειλάμενοι καὶ πᾶς τις ξένοι καὶ παρεπίδημοι πάσης τῆς γῆς.
Μετάφραση
Στο τέκνο Ναυκράτιο. Από αγώνες σε αγώνες και από θλίψεις σε θλίψεις προχωρούν τα δικά σας, τέκνο μου Ναυκράτιε, πολυπόθητε και πάντοτε επιθυμητέ. Αλλά για ποιον λόγο συμβαίνουν αυτά; Για τον Χριστό. Επομένως, δεν είναι λυπηρά, αλλά πάρα πολύ ευχάριστα. Σας χαρίστηκε και εσάς από τον Θεό το να πάσχετε για τον Χριστό. Τώρα χαίρομαι με τα παθήματα για εσάς (αυτή είναι η φωνή του Αποστόλου, η οποία ταιριάζει και σε εμάς τους αναξίους), επειδή όλα γράφτηκαν για δική μας νουθεσία, ώστε, όταν βρεθούμε σε παρόμοιους καιρούς, να έχουμε τα φάρμακα της σωτηρίας. Διαίρεσαν και το μοναστήρι, όπως έμαθα, οι άνθρωποι ως αντίποινα, αλλά δύο πράγματα ισχύουν: το ένα είναι ότι ο Θεός γνωρίζει να ενώνει με καλό τρόπο τα κακώς διαιρεμένα, όποτε το θελήσει, και το άλλο ότι για χάρη του Χριστού ακόμη και αυτός ο παράδεισος της Εδέμ πρέπει να περιφρονείται από εμάς. Εξάλλου, και εμείς και αυτοί που το διαίρεσαν και ο καθένας, είμαστε ξένοι και παρεπίδημοι σε όλη τη γη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες