Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 8:10

Και τον είδα να φθάνει έως τον κριό, και εξαγριώθηκε εναντίον του και χτύπησε τον κριό, και συνέτριψε και τα δύο κέρατά του, και δεν είχε ισχύ ο κριός να σταθεί ενώπιόν του· και τον έριξε στη γη και τον καταπάτησε, και δεν υπήρχε κανείς που να ελευθερώσει τον κριό από το χέρι του. Και ο τράγος των αιγών μεγαλύνθηκε πάρα πολύ, και όταν έγινε ισχυρός, συνετρίβη το μεγάλο του κέρας, και ανέβηκαν τέσσερα κέρατα κάτω από αυτό προς τους τέσσερις ανέμους του ουρανού. Και από το ένα από αυτά εξήλθε ένα ισχυρό κέρας και μεγαλύνθηκε υπερβολικά προς τον νότο και προς τη δύναμη· και μεγαλύνθηκε έως τη δύναμη του ουρανού· και έπεσαν στη γη μέρη από τη δύναμη και από τα άστρα, και τα καταπάτησε. Και μέχρι ο αρχιστράτηγος να λυτρώσει την αιχμαλωσία, εξαιτίας του η θυσία ταράχθηκε και έγινε και κατευοδώθηκε σε αυτόν, και το άγιο θα ερημωθεί· και δόθηκε αμαρτία πάνω στη θυσία, και ρίφθηκε χάμω η δικαιοσύνη, και έπραξε και κατευοδώθηκε. Και άκουσα έναν άγιο να ομιλεί, και είπε ένας άγιος στον φελμουνί που μιλούσε: Έως πότε θα διαρκέσει η όραση, και η θυσία που καταργήθηκε και η αμαρτία της ερημώσεως που δόθηκε, και το άγιο και η δύναμη θα καταπατούνται; Και του είπε: Έως χίλιες τριακόσιες ημέρες, από το βράδυ και μέχρι το πρωί, και θα αρθεί το άγιο».

Όσα λοιπόν διηγήθηκε στην πρώτη όραση, αυτά πάλι για δεύτερη φορά τα εξηγεί από την αρχή προς οικοδομήν των πιστών. Διότι τον «κριό που κεράτιζε προς τη θάλασσα και τον βορρά και τον νότο» εννοεί τον Δαρείο, τον βασιλιά των Περσών, ο οποίος υπερίσχυσε όλων των εθνών· διότι «όλα», λέγει, «τα θηρία δεν θα σταθούν ενώπιόν του». Και τον τράγο των αιγών που έρχεται από τον λίβα εννοεί τον Αλέξανδρο τον Μακεδόνα, τον βασιλιά των Ελλήνων. Το ότι λοιπόν ήλθε ο τράγος προς τον κριό και εξαγριώθηκε εναντίον του και τον χτύπησε στο πρόσωπο και τον συνέτριψε και τον έριξε στη γη και τον καταπάτησε, αυτό σημαίνει εκείνο που και έγινε· διότι, αφού συνήψε πόλεμο εναντίον του Δαρείου ο Αλέξανδρος, ίσχυσε εναντίον του και υπερίσχυσε όλης της δυνάμεώς του, εξολοθρεύοντας και καταπατώντας το στρατόπεδό του. Έπειτα, μετά την ύψωση του τράγου των αιγών, «συνετρίβη το μεγάλο του κέρας και ανέβηκαν τέσσερα κέρατα κάτω από αυτό προς τους τέσσερις ανέμους του ουρανού». Διότι, αφού κυριάρχησε ο Αλέξανδρος σε όλη τη γη της Περσίας και τους υπέταξε, ύστερα πεθαίνει, έχοντας διαιρέσει τη βασιλεία του σε τέσσερις αρχές, όπως αποδείχθηκε παραπάνω, δηλαδή στον Σέλευκο, στον Δημήτριο, στον Πτολεμαίο και στον Φίλιππο, από τους οποίους υψώθηκε «ένα κέρας» «και μεγεθύνθηκε έως τη δύναμη του ουρανού». «Και εξαιτίας του η θυσία», λέγει, «ταράχθηκε» «και ρίφθηκε καταγής η δικαιοσύνη».

Δ'. Στον διάκονο Ευτόνιο. Και έπεσε στη γη από τα άστρα, και από τη δύναμη. Επειδή αυτό διέφυγε την προσοχή ακόμη και εκείνων που προσηλώνουν απολύτως τον νου τους στην ανάγνωση, δεν θα σε κατηγορούσα ότι δεν διαβάζεις. Αλλά θα το εξηγήσω με συντομία: Όπως ακριβώς ο Απόστολος ονομάζει άστρα εκείνους που με την άριστη πολιτεία τους φωτίζουν όσους τους βλέπουν, γράφοντας: «Ανάμεσα στους οποίους είστε σαν φωστήρες στον κόσμο», έτσι και ο Δανιήλ ονομάζει άστρα εκείνους που είναι λαμπροί εξαιτίας της ευσέβειάς τους, και άριστοι εξαιτίας της πολιτείας τους.

Διότι λέγει: «Και έπεσε στη γη από τα άστρα και από τη δύναμη»· όχι βέβαια με την έννοια ότι έπεσαν τα άστρα, όπως νόμισαν μερικοί· κάθε άλλο· αλλά με την έννοια ότι ο Αντίοχος ο Επιφανής (διότι για αυτόν έκανε λόγο ο άγγελος) ηττήθηκε κατά κράτος από τους Μακκαβαίους και εξέπεσε από την ιουδαϊκή εξουσία.