Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 8:16

Τι δε, πες μου, και ο σοφότατος Δανιήλ, όταν αντίκρισε τις αξιοθαύμαστες οπτασίες, δεν έλαβε την αποκάλυψη των όσων έβλεπε μέσω της αγγελικής φωνής; Διότι άκουσέ τον να λέει: «Και εγένετο καθώς εγώ, ο Δανιήλ, έβλεπα το όραμα και αναζητούσα την κατανόησή του, και ιδού, στάθηκε μπροστά μου κάποιος με όψη άνδρα· και άκουσα φωνή άνδρα ανάμεσα στον Ουβάλ, ο οποίος φώναξε και είπε: Γαβριήλ, κάνε τον να κατανοήσει το όραμα.» Επομένως, οι άγγελοι έχουν την ικανότητα να φωτίζουν, και όχι μόνο αυτοί, αλλά πλέον και ο άνθρωπος δανείζεται τον φωτισμό από άνθρωπο. Έτσι άλλωστε και εκείνος ο φιλομαθής ευνούχος, μη κατανοώντας τις προφητείες περί του Σωτήρος ημών, λέει στον Φίλιππο: «Σε παρακαλώ, για ποιον τα λέει αυτά ο προφήτης; Για τον εαυτό του ή για κάποιον άλλον;» Και όσοι προστρέχουν στους διδασκάλους κατά τον βίο, νομίζω πως για κανέναν άλλο λόγο δεν τους πλησιάζουν παρά μόνο για αυτόν. Αλλά προς τι επιμένουμε σε αυτά, εφόσον μπορούμε εύκολα να τα αφήσουμε, παραθέτοντας ως απόδειξη εκείνο που ειπώθηκε από τον Σωτήρα μας προς τους αγίους αποστόλους: «Εσείς είστε το φως του κόσμου»;

Εκείνος δε, που αποκαλύπτει την αγγελική ονομασία, μας το εξήγησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε να μην υπήρχε κάτι καλύτερο, και το αποσαφήνισε και μας δίδαξε για ποιον λόγο αυτοί δημιουργήθηκαν και ονομάστηκαν έτσι εξ αρχής. Το ότι δε εκείνος στον οποίο εμπιστεύθηκε άμεσα το μυστήριο της καθόδου του Λόγου προς εμάς, αν και ήταν αρχιστράτηγος, δεν ανήκε σε εκείνους που είναι εγκατεστημένοι άμεσα γύρω από τον Θεό, θα το βρεις αποκαλυμμένο στους θείους προφήτες. Διότι και από κάποιον άλλον, από εκείνους που υπερέχουν σε αξίωμα, αυτός καλείται εξουσιαστικά και δέχεται προστακτικά την εντολή: «Κάνε τον να κατανοήσει την όραση». Πρέπει δε να προσέξουμε και τούτο, ότι δεν είπε «μετάδωσε σε εκείνον την όραση», αλλά «κάνε τον να κατανοήσει»· διότι τη μεν χάρη της γνώσεως θα δεις ότι ως επί το πλείστον μεταδίδεται μέσω ενδιαμέσων, ενώ οι περισσότερες από τις θεοφάνειες είναι αυτοφανείς.

Και του είπε: Έως δύο χιλιάδες τριακόσιες ημέρες, βράδυ και πρωί· και τότε θα καθαριστεί το ιερό. Και συνέβη, ενώ εγώ, ο Δανιήλ, έβλεπα το όραμα και ζητούσα να το κατανοήσω, ιδού, στάθηκε ενώπιόν μου κάποιος με μορφή άνδρα στο μέσον του Ουβάλ. Και φώναξε και είπε: Γαβριήλ, εξήγησε σε εκείνον το όραμα.

Και είπε: Ιδού, εγώ σου κάνω γνωστά όσα πρόκειται να συμβούν κατά τα έσχατα της οργής· διότι αφορούν το τέλος του καιρού. Ο κριός που είδες, ο οποίος έχει τα κέρατα, είναι ο βασιλιάς των Μήδων και των Περσών. Και ο τράγος των αιγών είναι ο βασιλιάς των Ελλήνων. Και το μεγάλο κέρατο, που βρισκόταν ανάμεσα στα μάτια του, αυτός είναι ο πρώτος βασιλιάς. Και το ότι συνετρίβη και αναδείχθηκαν τέσσερα κέρατα στη θέση του, σημαίνει ότι τέσσερις βασιλείς θα αναδειχθούν από το έθνος του, αλλά όχι με τη δική του ισχύ. Και στα έσχατα της βασιλείας τους, όταν θα έχουν συμπληρωθεί οι αμαρτίες τους, θα αναδειχθεί βασιλιάς με αναίσχυντο πρόσωπο, ικανός στα τεχνάσματα. Και η ισχύς του θα είναι κραταιά, αλλά όχι από τη δική του δύναμη· και θα προκαλέσει ανήκουστες καταστροφές, και θα επιτύχει τα έργα του, και θα καταστρέψει ισχυρούς και τον άγιο λαό. Και ο ζυγός του κλοιού του θα ευοδωθεί. Με δόλο στο χέρι του και μέσα στην καρδιά του θα υπερηφανευθεί, και με δόλο θα καταστρέψει πολλούς, και θα σταθεί ως αιτία για την απώλεια πολλών, και σαν αυγά στο χέρι θα τους συντρίψει. Και το όραμα της εσπέρας και της πρωίας που αναφέρθηκε, είναι αληθινό. Και εσύ σφράγισε το όραμα, διότι αναφέρεται στο μακρινό μέλλον. Και είπε, αναφέρει το κείμενο: «Κάνε γνωστό σε εκείνον το όραμα, Γαβριήλ». Δες προσταγές αγγέλων και αρχαγγέλων. Μήπως υπάρχει άραγε κάποια άλλη, μεγαλύτερη δύναμη;

Και ο Μωυσής, αφού έλαβε τη δύναμη των σημείων και των τεράτων, ζητούσε να διδαχθεί και τους τρόπους και τους λόγους με τους οποίους έπρεπε να αποδειχθεί η αξιοπιστία των σημείων που του δόθηκαν· και έθεσε σε αυτούς, λέει ο μέγας Δαβίδ, τους λόγους των σημείων του και των τεράτων του στη γη του Χαμ. Και πάλι ο ίδιος ο Δαβίδ, βοώντας προς τον Θεό για τον εαυτό του, λέει: αποκάλυψε τους οφθαλμούς μου, και θα κατανοήσω τα θαυμάσιά σου μέσα από τον νόμο σου· και λύχνος για τα πόδια μου είναι ο νόμος σου και φως στα μονοπάτια μου. Και ο Δανιήλ, ο μέγας ανήρ των επιθυμιών των θείων οραμάτων, χάριν των οποίων παρέμεινε άσιτος επί τρεις εβδομάδες ημερών, αναζητώντας τους λόγους, ακούει έναν άγγελο να λέει σε άλλον άγγελο: Κάνε εκείνον να κατανοήσει το όραμα. Και ο Ζαχαρίας, ο μέγας προφήτης, σε όλη την προφητεία του και σε κάθε όραμα, εισάγει τον άγγελο που μιλάει μέσα του, ο οποίος και του δείχνει τα οράματα και του διδάσκει τους λόγους των οραμάτων, λέγοντας: και μου έδειξε ο άγγελος που μιλούσε μέσα μου· και μου είπε ο άγγελος που μιλούσε μέσα μου· και είπα στον άγγελο που μιλούσε μέσα μου: Κύριε, τι είναι αυτά;

Τι θα μπορούσε να πει κανείς για τον άγγελο που είπε στον Δανιήλ: «Εξήλθε ο λόγος»· ή για εκείνον τον πρώτο που έλαβε το πυρ από το μέσο των Χερουβίμ· ή για το ακόμη μεγαλύτερο αποδεικτικό της αγγελικής ευταξίας, ότι δηλαδή τα Χερουβίμ εναποθέτουν το πυρ στα χέρια εκείνου που είναι ενδεδυμένος την αγία στολή· ή για εκείνον που κάλεσε τον θειότατο Γαβριήλ και του είπε: «Κάνε τον να κατανοήσει το όραμα»· ή για όσα άλλα έχουν ειπωθεί από τους ιερούς θεολόγους περί της θεοειδούς ευκοσμίας των ουράνιων ιεραρχιών, προς την οποία η ευταξία της δικής μας ιεραρχίας, αφομοιούμενη κατά το δυνατόν, θα κατέχει την αγγελική ευπρέπεια όπως μέσα σε εικόνες, διαμορφούμενη μέσω αυτής και αναγόμενη προς την υπερούσια ταξιαρχία κάθε ιεραρχίας;