Ὅσα μὲν οὖν ἐν τῇ πρώτῃ ὁράσει διηγήσατο, ταῦτα πάλιν ἐκ δευτέρου ἄνωθεν ἐπεξηγεῖται πρὸς οἰκοδομὴν τῶν πιστευόντων. τὸν γὰρ „κριὸν τὸν κερατίζοντα κατὰ θάλασσαν καὶ βορρᾶν καὶ νότον“ Δαρεῖον λέγει τὸν βασιλέα τῶν Περσῶν, ὃς περιεγένετο πάντων τῶν ἐθνῶν· „πάντα“ γάρ, φησίν, „τὰ θηρία οὐ στήσονται ἐνώπιον αὐτοῦ“. τὸν δὲ τράγον τῶν αἰγῶν τὸν ἐρχόμενον ἀπὸ λιβὸς Ἀλέξανδρον λέγει τὸν Μακεδόνα τὸν βασιλέα τῶν Ἑλλήνων. τὸ οὖν ἐλθεῖν τὸν τράγον πρὸς τὸν κριὸν καὶ ἀγριωθῆναι πρὸς αὐτὸν καὶ τύψαι αὐτὸν ἐπὶ τὸ πρόσωπον καὶ συντρῖψαι καὶ ῥῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ καταπατῆσαι, τοῦτο σημαίνει, ὅπερ καὶ ἐγένετο· συνάψας γὰρ πόλεμον πρὸς τὸν Δαρεῖον ὁ Ἀλέξανδρος, ἴσχυσεν κατ’ αὐτοῦ καὶ περιεγένετο πάσης τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, ἀνελὼν καὶ καταπατήσας τὸ στρατόπεδον αὐτοῦ. ἔπειτα μετὰ τὸ ὑψωθῆναι τὸν τράγον τῶν αἰγῶν „συνετρίβη τὸ κέρας αὐτοῦ τὸ μέγα καὶ ἀνέβη τέσσαρα κέρατα ὑποκάτω αὐτοῦ εἰς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τοῦ οὐρανοῦ“. κρατήσας γὰρ ὁ Ἀλέξανδρος πάσης τῆς γῆς Περσίδος καὶ ὑποτάξας αὐτούς, ὕστερον τελευτᾷ, διελὼν τὴν βασιλείαν αὐτοῦ εἰς τέσσαρας ἀρχάς, ὡς ἐπάνω δέδεικται, τουτέστιν Σελεύκῳ, Δημητρίῳ, Πτολεμαίῳ καὶ Φιλίππῳ, ἐξ ὧν ὑψώθη „κέρας ἓν“ „καὶ ἐμεγαλύνθη ἕως τῆς δυνάμεως τοῦ οὐρανοῦ“. „καὶ δι’ αὐτὸν θυσία“, φησίν, „ἐταράχθη“ „καὶ ἐρρίφη χαμαὶ ἡ δικαιοσύνη“.
Μετάφραση
Όσα λοιπόν διηγήθηκε στην πρώτη όραση, αυτά πάλι για δεύτερη φορά τα εξηγεί από την αρχή προς οικοδομήν των πιστών. Διότι τον «κριό που κεράτιζε προς τη θάλασσα και τον βορρά και τον νότο» εννοεί τον Δαρείο, τον βασιλιά των Περσών, ο οποίος υπερίσχυσε όλων των εθνών· διότι «όλα», λέγει, «τα θηρία δεν θα σταθούν ενώπιόν του». Και τον τράγο των αιγών που έρχεται από τον λίβα εννοεί τον Αλέξανδρο τον Μακεδόνα, τον βασιλιά των Ελλήνων. Το ότι λοιπόν ήλθε ο τράγος προς τον κριό και εξαγριώθηκε εναντίον του και τον χτύπησε στο πρόσωπο και τον συνέτριψε και τον έριξε στη γη και τον καταπάτησε, αυτό σημαίνει εκείνο που και έγινε· διότι, αφού συνήψε πόλεμο εναντίον του Δαρείου ο Αλέξανδρος, ίσχυσε εναντίον του και υπερίσχυσε όλης της δυνάμεώς του, εξολοθρεύοντας και καταπατώντας το στρατόπεδό του. Έπειτα, μετά την ύψωση του τράγου των αιγών, «συνετρίβη το μεγάλο του κέρας και ανέβηκαν τέσσερα κέρατα κάτω από αυτό προς τους τέσσερις ανέμους του ουρανού». Διότι, αφού κυριάρχησε ο Αλέξανδρος σε όλη τη γη της Περσίας και τους υπέταξε, ύστερα πεθαίνει, έχοντας διαιρέσει τη βασιλεία του σε τέσσερις αρχές, όπως αποδείχθηκε παραπάνω, δηλαδή στον Σέλευκο, στον Δημήτριο, στον Πτολεμαίο και στον Φίλιππο, από τους οποίους υψώθηκε «ένα κέρας» «και μεγεθύνθηκε έως τη δύναμη του ουρανού». «Και εξαιτίας του η θυσία», λέγει, «ταράχθηκε» «και ρίφθηκε καταγής η δικαιοσύνη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες