Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ 8:6

Και είναι δυνατόν να τα μάθει κανείς αυτά και από τους Έλληνες που κατέγραψαν τα σχετικά με τον προφητευθέντα Κύρο. Επιπλέον, και στο βιβλίο του Δανιήλ, όταν βασίλευαν τότε οι Βαβυλώνιοι, αποκαλύπτονται στον Ναβουχοδονόσορα οι βασιλείες που επρόκειτο να υπάρξουν μετά από αυτόν. Αποκαλύπτονται δε μέσω της εικόνας, όπου η μεν εξουσία των Βαβυλωνίων ονομάζεται χρυσή, των Περσών αργυρή, των Μακεδόνων χάλκινη και των Ρωμαίων σιδερένια. Και πάλι, από τον ίδιο προφήτη, τα σχετικά με τον Δαρείο και τον Αλέξανδρο και τους τέσσερις διαδόχους του Αλεξάνδρου, του βασιλιά των Μακεδόνων, καθώς και για τον Πτολεμαίο, τον επονομαζόμενο Λαγών, που κυβέρνησε την Αίγυπτο, προφητεύονται ως εξής: «Και ιδού, ένας τράγος ερχόταν από τη δύση πάνω στο πρόσωπο όλης της γης. Και ο τράγος είχε ένα κέρατο ανάμεσα στα μάτια του. Και ήλθε μέχρι τον κριό που είχε τα κέρατα, τον οποίο είδα να στέκεται μπροστά στον Ουβάλ, και έτρεξε προς αυτόν με την ορμή της δύναμής του. Και τον είδα να φθάνει μέχρι τον κριό, και εξαγριώθηκε εναντίον του και χτύπησε τον κριό και συνέτριψε και τα δύο του κέρατα. Και δεν είχε δύναμη ο κριός να σταθεί ενώπιόν του, και τον έριξε στη γη και τον καταπάτησε, και δεν υπήρχε κανείς να ελευθερώσει τον κριό από τη δύναμή του. Και ο τράγος μεγαλύνθηκε σε υπερβολικό βαθμό».

Διότι μίλησες και δεν διαψεύστηκες. Επειδή σηκώθηκε η πάρδαλη, ήρθε ο τράγος των αιγών, χτύπησε το κριάρι, συνέτριψε τα κέρατά του, και το καταπάτησε με τα πόδια του, επικράτησε, υψώθηκε. Και όταν αυτό έπεσε, σηκώθηκαν τέσσερα κέρατα από κάτω του· ευφραίνου, μακάριε Δανιήλ, δεν πλανήθηκες, όλα αυτά έχουν πραγματοποιηθεί. Μετά από αυτό, διηγήσου μου ξανά: «ένα τέταρτο θηρίο, φοβερό και εκθαμβωτικό· τα δόντια του σιδερένια, και τα νύχια του χάλκινα, έτρωγε και κομμάτιαζε, και τα υπόλοιπα τα καταπατούσε με τα πόδια του». Δες, τώρα κυριαρχεί «ο σίδηρος», δες, «δαμάζει τα πάντα και τα συντρίβει», δες, υποτάσσει όλους όσοι δεν το θέλουν, δες, τα βλέπουμε αυτά εμείς, δες, δοξάζουμε τον Θεό, διδασκόμενοι από εσένα. Αλλά επειδή είχαμε θέσει ως σκοπό να μιλήσουμε για την πόρνη, έλα εμπρός, ω μακάριε Ησαΐα. Ας δούμε τι λες για τη Βαβυλώνα. «Κατέβα, κάθισε στο χώμα, παρθένα κόρη της Βαβυλώνας, κάθισε, κόρη των Χαλδαίων, δεν θα ονομαστείς πλέον απαλή και τρυφερή. Πάρε τον μύλο, άλεσε αλεύρι, βγάλε το κάλυμμά σου, ανασήκωσε τις πολιές σου, ξεσκέπασε τις κνήμες σου, διάβασε ποτάμια. Θα αποκαλυφθεί η αισχύνη σου, θα φανερωθούν οι ονειδισμοί σου. Το δίκαιο θα λάβω από εσένα, δεν θα σε παραδώσω πια σε ανθρώπους. Αυτός που σε λυτρώνει είναι ο Κύριος Σαβαώθ, το όνομά Του είναι ο Άγιος του Ισραήλ. Κάθισε συντετριμμένη, μπες στο σκοτάδι, κόρη των Χαλδαίων, δεν θα ονομαστείς πια ισχύς της βασιλείας».

Έπειτα, μιλώντας για τη σύγκρουση του Αλεξάνδρου με τον Δαρείο, αναφέρει και την κατά κράτος νίκη. «Και ήλθε», λέει, «ο τράγος έως τον κριό που είχε τα κέρατα, και αγρίεψε, και χτύπησε τον κριό» (διότι πρέπει να συντομεύω τα λόγια), «και συνέτριψε και τα δύο του κέρατα, και δεν υπήρχε κανείς να γλιτώσει τον κριό από τα χέρια του». Και μετά από αυτά, αναφέροντας τον θάνατο του Αλεξάνδρου και τη διαδοχή των τεσσάρων βασιλέων, σημειώνει: «Και όταν βρισκόταν στην ακμή της δύναμής του», λέει, «συνετρίβη το μεγάλο του κέρας, και φύτρωσαν τέσσερα άλλα κέρατα κάτω από αυτό προς τους τέσσερις ανέμους του ουρανού». Στη συνέχεια λοιπόν, περνώντας στη βασιλεία του Αντιόχου και δείχνοντας ότι αυτός προέρχεται από το ένα από εκείνα τα τέσσερα, λέει περίπου τα εξής: «Και από το ένα από αυτά βγήκε ένα ισχυρό κέρας, και μεγάλωσε υπερβολικά προς τον νότο και προς την ανατολή». Και δηλώνοντας ότι κατέλυσε το ιουδαϊκό πολίτευμα, λέει: «Και εξαιτίας του η θυσία ταράχθηκε από το παράπτωμα. Και έτσι έγινε, και τα σχέδιά του ευοδώθηκαν. Και το άγιο θυσιαστήριο θα ερημωθεί, και παραδόθηκε η θυσία στην αμαρτία». Διότι, αφού κατεδαφίστηκε το θυσιαστήριο και καταπατήθηκαν τα άγια, έστησε είδωλο στο εσωτερικό και προσέφερε παράνομες θυσίες στους δαίμονες, «και ρίφθηκε κάτω στη γη η δικαιοσύνη. Και έπραξε, και ευοδώθηκε».

Και για να αποδείξω ότι δεν τα λέγω αυτά στηριζόμενος σε εικασίες, ας παρουσιάσουμε και έναν άλλον μάρτυρα των όσων ειπώθηκαν, τον οποίο μάλιστα θεωρούν εξαιρετικά αξιόπιστο, εννοώ τον Ιώσηπο, αυτόν που περιέγραψε με δραματικό τρόπο τις συμφορές τους και παράφρασε ολόκληρη την Παλαιά Διαθήκη. Ο οποίος, έχοντας ζήσει μετά την παρουσία του Χριστού και έχοντας εξιστορήσει την αιχμαλωσία που προφητεύθηκε από Αυτόν, μίλησε και για την αιχμαλωσία αυτήν που συνέβη, ερμηνεύοντας το όραμα του προφήτη, εκείνο σχετικά με το κριάρι, τον τράγο και τα τέσσερα κέρατα, καθώς και το μεταγενέστερο που αναφύηκε μετά από εκείνα.

Και για να μην υποπτευθεί κανείς τα όσα ειπώθηκαν από εμάς, ας παραθέσουμε τις ίδιες τις ρήσεις εκείνου. Διότι, αφού επαίνεσε και θαύμασε τον Δανιήλ με κάθε υπερβολή, και αφού τον προέταξε όλων των άλλων προφητών, έφτασε και σε αυτήν την όραση, και λέει τα εξής: Άφησε δε συγγράμματα, από τα οποία μας κατέστησε φανερή την ακρίβεια και το απαράλλακτο της προφητείας του. Διότι λέει ότι στα Σούσα, τη μητρόπολη της Περσίας, βγήκε στην πεδιάδα μαζί με κάποιους συντρόφους του· όταν όμως ξαφνικά συνέβη σεισμός και κλονισμός της γης, έμεινε μόνος, επειδή οι φίλοι του τράπηκαν σε φυγή. Και έπεσε με το πρόσωπο, και στηρίχθηκε στα δύο του χέρια· και όταν κάποιος τον άγγιξε και συγχρόνως τον πρόσταξε να σηκωθεί και να δει αυτά που επρόκειτο να συμβούν στους συμπατριώτες του μετά από πολλές γενιές, μόλις σηκώθηκε του παρουσιάστηκε ένας μεγάλος κριός, ο οποίος είχε βγάλει πολλά κέρατα, εκ των οποίων το τελευταίο ήταν και το ψηλότερο. Έπειτα κοίταξε προς τη δύση, και είδε έναν τράγο να φέρεται μέσα από τον αέρα· και αφού συγκρούστηκε με τον κριό και τον χτύπησε δύο φορές με τα κέρατα, τον έριξε κάτω στη γη και τον ποδοπάτησε.