Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 4:1

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ΚΑΙ ἐπέστρεψα ἐγὼ καὶ εἶδον σὺν πάσας τὰς συκοφαντίας τὰς γενομένας ὑπὸ τὸν ἥλιον· καὶ ἰδοὺ δάκρυον τῶν συκοφαντουμένων, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς παρακαλῶν, καὶ ἀπὸ χειρὸς συκοφαντούντων αὐτοῖς ἰσχύς, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς παρακαλῶν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Καὶ ἐπέστρεψα ἐγὼ καὶ εἶδον συμπάσας τὰς συκοφαντίας. Ἐπέστρεψα, τί ἐστιν; Ἐλογισάμην, φησίν, τὰ καλὰ τοῦ βίου καὶ εἶδον μάταια· εἶτα μετέβαλον ἐμαυτὸν καὶ ἐλογισάμην αὐτοῦ τὰ λυπηρὰ καὶ εἶδον ὑπερβάλλοντα. Τοῦτό ἐστιν ἐπέστρεψα. Ὅταν οὖν τὰ μὲν ἀγαθὰ αὐτοῦ μάταια, τὰ δὲ δεινὰ χαλεπά, τί τὸ κέρδος; εἰπέ μοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και επέστρεψα εγώ και είδα όλες τις συκοφαντίες. Τι σημαίνει το «επέστρεψα»; Αναλογίστηκα, λέγει, τα καλά του βίου και είδα ότι είναι μάταια· έπειτα άλλαξα τη σκέψη μου και αναλογίστηκα τα λυπηρά του και είδα ότι είναι υπερβολικά. Αυτό σημαίνει το «επέστρεψα». Όταν, λοιπόν, τα μεν αγαθά του είναι μάταια, τα δε δεινά του σκληρά, ποιο είναι το κέρδος; πες μου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Εἶδον δάκρυον τῶν συκοφαντουμένων καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοὺς ὁ παρακαλῶν. Ἀπαρηγόρητα κλαίουσιν· δεινὸν γὰρ συκοφαντία. Δεινόν· καὶ μὴν οὐκ ἔδει τοῦτο δεινὸν εἶναι, ἀλλὰ τοὐναντίον. Ὅταν γὰρ δικαστὴς μὴ καταδικάζῃ, τίνος ἕνεκεν θρηνεῖς; Ἀλλ᾽ ὅμως οὕτω λυπηρὸν τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων, ὡς καὶ ἐπὶ τούτῳ θρηνεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είδα τα δάκρυα των συκοφαντουμένων και δεν υπάρχει κανείς για να τους παρηγορήσει. Κλαίνε απαρηγόρητα· διότι η συκοφαντία είναι δεινό πράγμα. Δεινό· και όμως, δεν θα έπρεπε να είναι αυτό δεινό, αλλά το αντίθετο. Διότι, όταν ο δικαστής δεν καταδικάζει, για ποιον λόγο θρηνείς; Κι όμως, είναι τόσο αξιολύπητο το γένος των ανθρώπων, ώστε να θρηνεί ακόμη και γι' αυτό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐπιστολαὶ πρὸς Ὀλυμπιάδα
Διὸ καὶ Σαλομὼν τὸ τραχὺ τοῦ ἀγῶνος παραστῆσαι βουλόμενος· «Εἶδον, φησί, τὰς συκοφαντίας τὰς γινομένας ὑπὸ τὸν ἥλιον, καὶ ἰδοὺ δάκρυον τῶν συκοφαντουμένων, καὶ οὐκ ἦν αὐτοὺς ὁ παρακαλῶν.» Εἰ δὲ μέγας ὁ ἀγών, ὥσπερ οὖν μέγας, εὔδηλον ὅτι καὶ ὁ κείμενος ἐπὶ τούτῳ στέφανος μείζων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό και ο Σολομών, θέλοντας να παρουσιάσει τη σκληρότητα του αγώνα, λέει: «Είδα τις συκοφαντίες που γίνονται κάτω από τον ήλιο, και ιδού τα δάκρυα των συκοφαντουμένων, και δεν υπήρχε κανείς για να τους παρηγορήσει». Εάν λοιπόν είναι μεγάλος ο αγώνας, όπως ακριβώς και είναι μεγάλος, είναι ολοφάνερο ότι και ο στέφανος που έχει οριστεί γι' αυτόν είναι μεγαλύτερος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Σχόλια εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Καὶ εἶδον ὅτι οὐκ ἔστιν ἀγαθόν, εἰ μὴ ᾧ εὐφρανθήσεται ὁ ἄνθρωπος ἐν ποιήμασιν αὐτοῦ, ὅτι αὐτὸ μερὶς αὐτοῦ, ὅτι τίς ἄξει αὐτὸν τοῦ ἰδεῖν ἐν ᾧ ἂν γένηται μετ᾽ αὐτόν; Τουτέστι, καὶ γὰρ τοῖς ἀνθρώποις τούτοις ὅμοιον τέλος εἶναι δοκεῖ ζῴων λογικῶν καὶ ἀλόγων, καὶ τὸν θάνατον χωρεῖν καὶ ἐπ᾽ ἀνθρώπους ὥσπερ καὶ ἐπὶ τὰ λοιπὰ τῶν ζῴων, καὶ πνεῦμα πᾶσιν ὅμοιον εἶναι, καὶ μηδὲν πλέον ἐν ἀνθρώποις ὑπάρχειν, ἀλλὰ πάντα ἑνὶ λόγῳ ἀνόνητα εἶναι διὰ τὸ χωρεῖν εἰς τὸ μηδέν, ἀπὸ τῆς αὐτῆς γῆς λαβόντα τὴν σύστασιν καὶ εἰς τὴν αὐτὴν γῆν ἕξοντα τὴν ἀνάλυσιν· ἄδηλον γὰρ εἶναι περί τε τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν εἰ ἀναπτήσονται ἄνω, καὶ περὶ τῶν λοιπῶν, ἃς τὰ ἄλογα κέκτηνται, εἰ κάτω διαρρυήσονται. Κἀντεῦθεν ἔδοξαν εἰδέναι μὴ εἶναί τι καλὸν ἕτερον ἐκτὸς τῆς κατ᾽ αἴσθησιν ἡδονῆς, ἧς ἀπολαύσει τις ἐν τοῖς παροῦσιν ἔργοις αὐτοῦ, καὶ τοῦτο μόνον ἔχειν κέρδος ἀπὸ τῆς προσκαίρου ζωῆς, διότι οὐδεὶς αὐτῷ δυνήσεται δεῖξαι ὅπου μετὰ τὸ τὴν ἑαυτοῦ καταλιπεῖν βιοτὴν ἀπελεύσεται. Ἐν γοῦν τῷ ταῦτα διαλογίζεσθαί τε καὶ φθέγγεσθαι, κτήνη ἑαυτοὺς ποιεῖν σπουδάζουσι. 1. Καὶ ἐπέστρεψα ἐγὼ καὶ εἶδον συμπάσας τὰς συκοφαντίας τὰς γινομένας ὑπὸ τὸν ἥλιον· καὶ ἰδοὺ δάκρυον τῶν συκοφαντουμένων, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ παρακαλῶν αὐτούς, καὶ ἀπὸ χειρὸς συκοφαντούντων αὐτοὺς ἰσχύς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και είδα ότι δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο, παρά μόνο το να ευφραίνεται ο άνθρωπος στα έργα του, διότι αυτό είναι το μερίδιό του· διότι ποιος θα τον οδηγήσει στο να δει τι πρόκειται να γίνει μετά από αυτόν; Δηλαδή, στους ανθρώπους αυτούς φαίνεται ότι το τέλος των λογικών και των άλογων ζώων είναι όμοιο, και ότι ο θάνατος επέρχεται στους ανθρώπους όπως ακριβώς και στα υπόλοιπα ζώα, και ότι η πνοή είναι σε όλα όμοια, και τίποτα περισσότερο δεν υπάρχει στους ανθρώπους, αλλά με έναν λόγο όλα είναι ανώφελα επειδή καταλήγουν στο μηδέν, έχοντας λάβει τη σύστασή τους από την ίδια γη και στην ίδια γη πρόκειται να έχουν την αποσύνθεσή τους· διότι είναι άγνωστο σχετικά με τις ανθρώπινες ψυχές αν θα πετάξουν προς τα πάνω, και σχετικά με τις υπόλοιπες, τις οποίες κατέχουν τα άλογα ζώα, αν θα διαρρεύσουν προς τα κάτω. Και εξαιτίας αυτού θεώρησαν ότι γνωρίζουν πως δεν υπάρχει κανένα άλλο καλό εκτός από την αισθητηριακή ηδονή, την οποία θα απολαύσει κανείς στα παρόντα έργα του, και ότι αυτό είναι το μόνο κέρδος που έχει από την πρόσκαιρη ζωή, διότι κανείς δεν θα μπορέσει να του υποδείξει πού θα πάει αφού εγκαταλείψει τη ζωή του. Με το να τα διαλογίζονται λοιπόν και να τα λένε αυτά, σπεύδουν να κάνουν τους εαυτούς τους όμοιους με τα κτήνη. 1. Και στράφηκα εγώ και είδα όλες τις συκοφαντίες που γίνονται κάτω από τον ήλιο· και ιδού, το δάκρυ των συκοφαντούμενων, και δεν υπάρχει κανείς για να τους παρηγορήσει, ενώ η δύναμη βρίσκεται στο χέρι εκείνων που τους συκοφαντούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες