ἀλλ᾽ ἐρεῖ σοι πρὸς τοῦτο ὁ ἀληθινὸς νυμφίος, ὅτι κρείττων ἡ οὐρανία παστάς, προτιμότερος ἐκεῖνος ὁ θάλαμος, ἐν ᾧ χηρείας φόβος οὐκ ἔστιν. τίνος οὖν, εἰπέ μοι, τῶν καλῶν ἀπεστέρηται τὸν σάρκινον τοῦτον ἐκδυσαμένη βίον; εἴπω σοι τὰ τοῦ βίου καλά; λῦπαι καὶ ἡδοναί, θυμοὶ καὶ φόβοι, ἐλπίδες καὶ ἐπιθυμίαι. ταῦτά ἐστι καὶ τὰ τοιαῦτα, οἷς κατὰ τὴν παροῦσαν ζωὴν συμπεπλέγμεθα. τί οὖν κακὸν πέπονθεν ἡ τοσούτων ἀπαλλαγεῖσα τυράννων; ἕκαστον γὰρ πάθος, ὅταν ἐπικρατῇ τῆς ψυχῆς, τύραννος ἡμῶν γίνεται τοὺς λογισμοὺς δουλωσάμενος. ἢ λυπεῖ ἡμᾶς, ὅτι μὴ κατεπονήθη διὰ ὠδίνων, ὅτι μὴ συνετρίβη διὰ φροντίδων παιδοτροφίας, ὅτι μὴ τὰς ὁμοίας ἀλγηδόνας ἐδέξατο, ἃς ἐπ᾽ αὐτῆς οἱ γεγεννηκότες ὑπέμειναν; ἀλλὰ τὰ τοιαῦτα μακαρισμῶν οὐκ ὀδυρμῶν ἐστιν ἄξια. τὸ γὰρ ἐν μηδενὶ γενέσθαι κακῷ κρεῖττον ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἐστίν. οὕτως καὶ ὁ σοφὸς Σολομὼν ἐν τῇ ἰδίᾳ γραφῇ μακαρίζει πρὸ τοῦ περιόντος τὸν κατοιχόμενον καὶ ὁ μέγας Δαβὶδ θρήνου καὶ οἰμωγῆς ἀξίαν τὴν ἐν σαρκὶ διαγωγὴν εἶναί φησιν. καίτοι γε ἀμφότεροι λαμπροὶ κατὰ τὴν βασιλείαν ὑπάρχοντες, πάντων κατ᾽ ἐξουσίαν τῶν κατὰ τὸν βίον ἡδέων μετέχοντες, οὐδὲν πρὸς τὴν παροῦσαν ἀπόλαυσιν ἐπεκλίθησαν, ἀλλὰ τῶν ἀπορρήτων ἀγαθῶν τῶν ἐν τῇ ἀσωμάτῳ ζωῇ προκειμένων τὴν ἐπιθυμίαν ἔχοντες συμφορὰν ἐποιοῦντο τὴν ἐν σαρκὶ ζωήν.
Μετάφραση
Αλλά σε αυτό θα σου απαντήσει ο αληθινός νυμφίος, ότι είναι ανώτερη η ουράνια παστάδα, προτιμότερος εκείνος ο νυμφώνας, στον οποίο δεν υπάρχει ο φόβος της χηρείας. Από ποιο λοιπόν από τα αγαθά, πες μου, έχει στερηθεί, εφόσον απεκδύθηκε αυτόν τον σάρκινο βίο; Να σου πω εγώ ποια είναι τα καλά του βίου; Λύπες και ηδονές, θυμοί και φόβοι, ελπίδες και επιθυμίες. Αυτά και άλλα παρόμοια είναι εκείνα με τα οποία έχουμε συμπλακεί στην παρούσα ζωή. Τι κακό λοιπόν έχει πάθει αυτή που απαλλάχθηκε από τόσους τυράννους; Διότι κάθε πάθος, όταν επικρατήσει στην ψυχή, γίνεται τύραννός μας, υποδουλώνοντας τους λογισμούς. Ή μήπως μας λυπεί το γεγονός ότι δεν καταπονήθηκε από ωδίνες, ότι δεν συντρίφτηκε από τις φροντίδες της ανατροφής των παιδιών, ότι δεν δέχτηκε τις ίδιες οδύνες, τις οποίες για εκείνη υπέμειναν οι γονείς της; Αλλά τα τέτοια είναι άξια μακαρισμών, όχι οδυρμών. Διότι το να μη βρεθεί κανείς σε κανένα κακό είναι κάτι ανώτερο από την ανθρώπινη φύση. Έτσι και ο σοφός Σολομών στο δικό του σύγγραμμα μακαρίζει αυτόν που έχει φύγει από τη ζωή περισσότερο από εκείνον που βρίσκεται στη ζωή, και ο μέγας Δαβίδ λέει ότι η διαβίωση μέσα στη σάρκα είναι άξια θρήνου και οιμωγής. Και μάλιστα, παρόλο που και οι δύο υπήρξαν λαμπροί στη βασιλεία τους, μετέχοντας λόγω της εξουσίας τους σε όλες τις απολαύσεις του βίου, καθόλου δεν έκλιναν προς την παρούσα απόλαυση, αλλά, έχοντας την επιθυμία των απόρρητων αγαθών που προσφέρονται στην ασώματη ζωή, θεωρούσαν συμφορά τη ζωή μέσα στη σάρκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες