Ὁ ἄφρων περιέλαβεν τὰς χεῖρας αὐτοῦ καὶ ἔφαγεν τὰς σάρκας αὐτοῦ. Τουτέστιν, οὐδενὸς φείδεται, ἀλλ᾽ εἰ δέοι καὶ ἑαυτὸν φαγεῖν, ἀφειδής ἐστιν καὶ ὠμός· τουτέστιν, συνέδησεν ἑαυτὸν καὶ κατέφαγεν. Ἀγαθὸν πλήρωμα δρακὸς ἀναπαύσεως ὑπὲρ πλήρωμα δύο δρακῶν μόχθου. Ἀγαθοὶ οἱ δύο ὑπὲρ τὸν ἕνα. Οὕτω καὶ ὁ Χριστός· οὗ εἰσιν δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν. Συνάγει ἡμᾶς καὶ διδάσκει ἀλλήλους φιλεῖν, εἰ καὶ μὴ οἰκεῖοι, διὰ τὴν χρείαν τὴν ἀναγκαίαν· ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν περὶ ἑνὸς ἀπολαύοντος πλούτου, βέλτιον εἶναι δύο, εἰ δὲ καὶ τρεῖς πολλῷ κρεῖττον. Καὶ διδάσκει ἀπὸ τῶν πραγμάτων τῶν οἰκτρῶν καὶ βιωτικῶν· ἄν τε ἀναπαύεσθαι δέῃ ἄν τε πάσχειν κακῶς, μεγάλη ἡ συμπάθεια.
Μετάφραση
Ο άφρων σταύρωσε τα χέρια του και έφαγε τις σάρκες του. Δηλαδή, δεν φείδεται κανενός, αλλά αν παρίστατο ανάγκη να φάει και τον εαυτό του, είναι αδίστακτος και ωμός· δηλαδή, έδεσε τον εαυτό του και τον κατέφαγε. Καλύτερη είναι μία γεμάτη χούφτα με ανάπαυση, παρά δύο γεμάτες χούφτες με μόχθο. Καλύτεροι είναι οι δύο παρά ο ένας. Έτσι και ο Χριστός: όπου είναι δύο ή τρεις συνηγμένοι στο όνομά μου, εκεί είμαι ανάμεσά τους. Μας συνάγει και μας διδάσκει να αγαπάμε ο ένας τον άλλον, έστω και αν δεν είμαστε οικείοι, εξαιτίας της αναγκαίας χρείας· διότι, επειδή μίλησε για κάποιον που απολαμβάνει μόνος τον πλούτο, είναι καλύτερο να είναι δύο, και αν μάλιστα είναι τρεις, πολύ καλύτερα. Και διδάσκει μέσα από τα οικτρά και βιωτικά πράγματα: είτε πρέπει να αναπαυθεί κανείς είτε να κακοπαθήσει, μεγάλη είναι η συμπαράσταση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες